குட்டீஸ் கதை!

ஒரு ஈகிள் பறந்து வந்து நம்ம வீட்டுக் கதவை தட்டுச்சாம்.

“இங்கே யாராவது சோம்பேறி இருக்காங்களா, பால் டம்ளரை கையிலே வாங்கிக் குடிக்காம யாராவது இருக்காங்களா? அவங்களுக்கு ஒரு பார்சல் வந்துருக்கு”

(பால் டம்ளரை கையிலே வாங்கிக் குடிக்காம - அப்படின்னு வர்ற இடத்துலே என்ன வேணா போட்டுப்பேன்..அந்த நேரத்துக்குத் தகுந்த மாதிரி! அதாவது எந்த வேலை செய்ய வைக்க வேண்டுமோ அதைக் கொண்டு நிரப்பி விடுவது! சாக்ஸ் யாராவது போடாம இருக்காங்களா இல்லன்னா தலை சீவாம இருக்காங்களான்னு! உடனே பப்பு அதை செய்யவாரம்பிப்பாள்.ஹ்ம்ம்..அதெல்லாம் ஒரு காலம்! பால் டம்ளரைக் கையில் வாங்கியபின், குடிக்க வைக்க வேண்டுமே...கதை தொடர்கிறது!)

“இல்லையே, டம்ளரை வாங்கி பப்புவேதான் குடிக்கும்” அப்படின்னு சொன்னதும் டி2-க்கு போச்சாம் ஈகிள்.

ஜானகி ஆன்ட்டியோட அம்மா கதவைத் திறந்தாங்களாம். ஜானகி ஆன்ட்டி இட்லி சாப்பிட மாட்டேன்னு சொல்லிக்கிட்டிருந்தாங்களாம்.

“இங்கே யாராவது சோம்பேறி இருக்காங்களா, இட்லி சாப்பிடமாட்டேன்னு சொல்றாங்களா, அவங்களுக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு” - ஈகிள் சொல்லுச்சாம்.

உடனே ஜானகி ஆன்ட்டி கடகடன்னு இட்லி சாப்பிட ஆரம்பிச்சாங்களாம்!

உடனே ஜானகி ஆன்ட்டியோட அம்மா ”இல்லையே, இங்கே அப்படி யாரும் இல்ல, ஜானகி ஆன்ட்டி இட்லி சாப்பிட்டுட்டாங்களே”ன்னு சொன்னாங்களாம்!

அப்புறம் ஈகிள் ஈ1-க்கு போச்சாம்.

அங்கே ஆதி “நான் யூனிஃபார்ம் போட்டுக்க மாட்டேன்”ன்னு சொல்லிக்கிட்டிருந்தானாம்.

“இங்கே யாராவது சோம்பேறி இருக்காங்களா, யூனிஃபார்ம் போட்டுக்க மாட்டேன்னு சொல்றாங்களா, அவங்களுக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு” - ஈகிள் சொல்லுச்சாம்.

உடனே ஆதி யூனிஃபார்ம் போட்டுக்க ஆரம்பிச்சானாம்!

உடனே ஆதியோட அம்மா, “இல்லையே, ஆதி பாருங்க யூனிஃபார்ம் போட்டுக்கிட்டுருக்கான், நீங்க சொல்ற மாதிரி யாருமே இல்லையே இங்கே” ன்னு சொன்னாங்களாம்.

ஈகிள் இப்போ ஈ2 க்கு போச்சாம். அங்கே மோனேஷ் குளிக்க மாட்டேன்னு சொல்லிக்கிட்டிருந்தானாம். நவீன் தூங்கிக்கிட்டே இருந்தானாம்.

“இங்கே யாராவது சோம்பேறி இருக்காங்களா, குளிக்க மாட்டேன், பெட்-லேர்ந்து எழுந்துக்க மாட்டேன்னு சொல்றாங்களா, அவங்களுக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு” - ஈகிள் சொல்லுச்சாம்.

ஈகிள் சொன்னதைக்கேட்டவுடனே மோனேஷ் பாத்ரூம்க்கு ஓடறானாம். நவீன் தூக்கத்தேலேருந்து எழுந்துட்டானாம்.

அவங்க அம்மா, “இல்லையே ஈகிள், எல்லாரும் ஸ்கூலுக்கு ரெடி ஆகிட்டிருக்காங்க”ன்னு சொன்னாங்களாம்!

ஈகிள் சோகமா ஈ3 க்கு போச்சாம், சிந்து வீட்டுக்கு. பார்த்தா... சிந்து, புத்தகம் தண்ணி பாட்டிலெல்லாம் எடுத்து வைக்காம அம்மாவை எடுத்து வைங்கன்னு சொல்லிக்கிருந்துச்சாம்.

“இங்கே யாராவது சோம்பேறி இருக்காங்களா, பேகை ரெடி பண்ண மாட்டேன்னு சொல்றாங்களா, அவங்களுக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு” - ஈகிள் சொல்லுச்சாம்.

உடனே சிந்து பேகை எடுத்து வைக்குதாம். தண்ணி புடிச்சு பாட்டிலை ரெடி பண்ணுதாம்.

அவங்க அம்மா, “இல்லையே, இங்கே அப்படி யாரும் இல்லையே, சிந்து பாருங்க, ஸ்கூலுக்கு ரெடி ஆகிட்டிருக்காங்க”ன்னு சொன்னாங்களாம்!

உடனே ஈகிள் , “ இங்கே சோம்பேறின்னு யாரும் இல்லையா? அவங்க வீடு எங்கே இருக்குன்னு உங்களுக்குத் தெரியுமா?”ன்னு கேட்டுச்சாம்.

சிந்து அம்மா, இந்தத் தெருல்லாம் அப்படி யாரும் இல்லே, இங்கே சுறுசுறுப்பான குழந்தைங்கதான் இருக்காங்க,”ன்னு சொன்னாங்களாம்.

ஈகிள் பார்சலை எடுத்துக்கிட்டு வேற தெருலே சோம்பேறி யாராவது இருக்காங்களானு பார்த்துக்கிட்டு இருக்காம்!

குறிப்பு: இந்தக் கதை, “பரவாயில்ல ஆச்சி, நான் சோம்பேறியாவே இருக்கேன், பார்சல எனக்குக் கொடுக்கச் சொல்லு “ அப்படின்னு சொல்ற ஸ்டேஜ் வந்துட்டா உதவாது! இரண்டரை வயதிலிருந்து இந்தக் கதையைச் சொல்லிச் சொல்லி இப்போது பப்பு அந்த ஸ்டேஜுக்கு வந்துவிட்டாள்!! அவ்வ்வ்வ்!