Showing posts with label வரலாறு. Show all posts
Showing posts with label வரலாறு. Show all posts

Saturday, February 21, 2015

'சிங்கம் பறந்தபோது முதலிய ஆப்பிரிக்க கதைகள்'


இந்த தலைப்புதான் என்னை ஈர்த்தது. அதிலும், 'உலகம் குழந்தையாக இருந்தபோது' என்ற புத்தகத்தை சென்ற ஆண்டு வாங்கியிருந்தேன். அதை வாசித்த மயக்கத்தில், அந்த வாசிப்பு அனுபவத்தை நினைத்துக்கொண்டே,  இந்த புத்தகத்தையும் வாங்கினேன்.

'உலகம் குழந்தையாக இருந்தபோது'  - புகழ்ந்து போற்றுமளவுக்கு பெரிய காவியமெல்லாம் இல்லை. ஆனால், உலகின் எல்லா காவியங்களைவிடவும் பழமையானது. ஆம், இந்தியாவில் வாழும் பல்வேறு ஆதிவாசிகளிடையே செவிவழியாக வழங்கப்பெற்று வரும் கதைகளின் தொகுப்பே, 'உலகம் குழந்தையாக இருந்தபோது'.

உலகத்தில் முதலில் மனிதன் வந்ததெப்படி, குரங்குகளுக்கு வால்கள் வந்தது எப்படி?, முதன்முதலில் தோன்றிய ஆறுகள், ஆடைகள் கண்டுபிடித்தது, தீயை உபயோகப் படுத்தியது, வீடு கட்டும் விதம், வானம் எப்படி மேலே சென்றது, குள்ளமனிதர்கள் பற்றி என்று எல்லா விஷயங்களைப் பற்றியும்,அதன் வ‌ரலாறு சுவையான கதைகளாக சொல்லப்பட்டிருந்தது. கதைகளை வாசிக்கப்பிடிக்கும் யாருக்கும் இந்த புத்தகம் நிச்சயமாக பிடிக்கும்.

அந்த புத்தகத்தை  நினைவிலிருத்தியே, ஆப்ரிக்க ஆதிவாசிகளின் கதைகளை வாசிக்கலாம் என்று வாங்கினேன். நல்ல பலன்! எல்லா கதைகளுமே விலங்குகளைப் பற்றிதான். பெரும்பாலும், விலங்குகளைப் பற்றிய எளிய உண்மைகள், தகவல்கள் - அவைதான் கதையின் மையக்கரு. ஆனால், அது கதையாக விரியும் விதம் வாசிப்பவரை ஆச்சரியப்படுத்துகிறது.

செர்வாலின் மேல் தோலின் புள்ளிகள் வந்தது எவ்விதம்?

 வௌவால்கள் இரவில் மட்டும் பறக்கின்றன. கீரிக்கும் வௌவாலுக்கும் ஏற்பட்ட சண்டையின் காரணத் தினாலேயே வௌவால்கள் ஒளிந்துக்கொண்டு பகலில் வெளிவருவதில்லை. கீரியிடம் என்ன சண்டையாம்?

ஆர்டுவார்க் என்ற ஒரு மிருகம். அது எப்போதும் பூமியின் வளைகளுக்குள்ளேயேதான் வசிக்கும். ஏனென்று தெரியுமா?

இப்படி, மிருகங்களைப் பற்றி நாம் அறிந்த சாதாரண செய்திகள்தான் ‍ ஆனால், அதன் பின்னணியாக  புனையப் பட்டிருக்கும் கதைகள்தான், நமது ஆப்பிரிக்க முன்னோர்களை வியந்து பார்க்க வைக்கிறது.  இந்த புத்தகத்தை கொண்டாட வைக்கிறது. நாம் வேண்டு மானால்,  நம்பாமல் இருக்கலாம்..கதைகள்தானே என்று புறம் தள்ளலாம்...ஆனால், ஆப்ரிக்க பாட்டிகளிடமும், தாத்தாக்களிடமும்  கதைகேட்கும் குழந்தைகள் வழிவழியாக இதை நம்பியிருப்பார்கள்தானே!

ஆரம்பத்தில், காட்டுப்பன்றிக்கே நீண்ட அழகான தந்தங்கள் இருந்தன. மிகப்பெரிதாக பளுவானதாக இருந்தாலும், காட்டுப்பன்றிக்கு தனது தந்தங்கள் மீது மிகப்பெருமை. யானைக்கோ பொறாமை. பலம் பொருந்திய தனக்கே, இந்த தந்தங்கள் இருந்திருக்க வேண்டுமென்று நினைத்தது.

காட்டுப்பன்றியும் ஆர்டுவாக்கும் நெருங்கிய‌ நண்பர்கள்.  அருகருகே வளைகளில் வசித்தன. ஒருநாள் யானை, காட்டுப்பன்றியை தன் வீட்டுக்கு வருமாறு அழைத்தது. 'யானையை முழுதும் நம்பிவிடாதே, விழிப்பாக இருந்து உன்னை பாதுகாத்துக்கொள்' என்று ஆர்டுவாக் காட்டுப் பன்றியை எச்சரித்து அனுப்பியது.

யானையும், காட்டுப்பன்றியும் பேசியபடியே உண்டன. ஒருகட்டத்தில் காட்டுப்பன்றியுடைய‌ தந்தங்களின் அழகைப் புகழ்ந்த யானை, அவற்றை சிறிது நேரம் கடனாக கேட்டது. மகிழ்வான மனநிலையில் இருந்த காட்டுப்பன்றி, யானையை மகிழ்விக்க தந்தங்களை கழற்றிக் கொடுத்தது. 

தந்தங்களை அணிந்துக்கொண்ட யானை, காட்டுப் பன்றியை அடித்துவிரட்டிவிட்டது. வேறுவழியின்றி, காட்டுப்பன்றி யானையின் சிறிய தந்தங்களை பொருத்திக் கொண்டு ஆர்டுவாக்கிடம் வந்தது. நண்பனின் அவலநிலை, ஆர்டுவாக்கை கோபப்படுத்தியது.

'யானை இதற்கான தண்டனையை நிச்சயம் அனுபவிக்கப் போகிறது, வீடு இல்லாமல் கஷ்டப் படப்போகிறது.பார், அழகிய‌ தந்தங்களுக்காக   அதனை வேட்டையாடுவர். நீ நிம்மதியாக வளையில் வாழ்வாய்' என்றது.

காட்டுப்பன்றியோ, 'நீளமான தந்தங்கள் இல்லாமல் எவ்வாறு வளை தோண்டுவேன்' என்று வருத்தப்பட, ஆர்டுவாக், அதிலிருந்து தன்னுடைய வளைகளை காட்டுப்பன்றி உபயோகப்படுத்திக்கொள்ள அனுமதித்தது.

மிக மென்மையான குணம் கொண்ட ஆர்டுவார்க்கின்
அன்புள்ளமும், காட்டுப்பன்றியின் வளையில் வாழும் தன்மையும், யானைகள் தந்தங்களுக்காக வேட்டை யாடப்படுவதும் தெரிந்த உண்மையாக இருந்தாலும் இந்த கதை வாசிக்கவும் கேட்கவும்தான் எவ்வளவு சுவாரசியமாக இருக்கிறது.

கிக்குயூ இனத்தில் என்றைக்கோ வாழ்ந்த ஒரு ஆதிவாசி மனிதனின் மனதில் உதித்த கற்பனைக் கதை,  நூற்றாண்டுகள் பல‌ கடந்த பின்னாலும் நம்மையும் மயக்குகிறது; அதே சுவாரசியத்தை தருகிறது.

இப்படி வாசிக்க, சுவையான நிறைய கதைகள் இந்த தொகுப்பில் உண்டு. அங்கோனி, ஸ்வாஹிலி, புஷ்மேன்,பட்டோங்கா, ஷோனா என்று பல்வேறு ஆப்ரிக்க இன மக்களின்  நம்பிக்கைகளும், அந்த நம்பிக்கைகளுக்குக் காரணமான கதைகளும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

கதைகளின் இறுதியில், விலங்குகளைப் பற்றிய தகவல்கள்; வாழும் பகுதி, தட்பவெப்பம், உணவு என்று பல செறிவான தகவல்களும் வாசிப்பவர் ஆர்வத்தை முன்னிட்டு கொடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன.

அணிலை எப்போதாவது கவனித்திருக்கிறீர்களா? தன் வாலைக் கொண்டு உடலை  எப்போதும் துடைத்த வண்ணமாக இருக்கும். ஏன் அப்படி செய்கிறது? மிக சுவாரசியமான கதையில் அதற்கான விடை அடங்கியிருக்கிறது.

புதர்மானுக்கு சிவந்த தோல் வந்தது எப்படி?

 கினிப் பறவைகள் அதிகாலையில் யாரை கூப்பிடுகிறது?

ஆமை ஓட்டில் ஏன் இத்தனை கீறல்கள்?

மேலும், ஒரே தகவலைப் பற்றி இருவேறு கதைகள், இருவேறு இன மக்களிடமும் வழங்கப்படுவதையும் இந்த புத்தகம் பதிவு செய்திருக்கிறது. சாணிவண்டு எனும் ஒரு வகை வண்டுகள், யானை சாணியை உருட்டிக் கொண்டேயிருக்கும். எதற்காக தெரியுமா?

வண்ணத்துப் பூச்சியின் அழகை மட்டுமே மனிதர்கள் ரசிக்கின்றனர், தன்னை கவனிப்பதேயில்லை என்று மறுகிய வண்டு தன் பலத்தைக் காட்ட, தன்னைக்காட்டிலும் பலமடங்கு பெரிதான சுமையை உருட்டி மனிதர்களை தன்பக்கம் ஈர்க்கிறது என்று. உண்மையில், சாணிவண்டு தன் முட்டைகளை அந்த சாணி உருண்டையில் வைத்து பாதுகாக்கிறது.

கானா, இன மக்கள் சொல்லும் சாணிவண்டியன் கதை மிகவும் சுவாரசியமானது. மழை பெய்ய வைக்கும் அதிசயகுணம் கொண்ட பச்சோந்தி ஒன்று இருந்தது. பச்சோந்தியின் முதுகில், குச்சியால் இரண்டு தட்டு தட்டி மந்திர வார்த்தைகளைச் சொன்னால் மழை பெய்யும். அனன்சி என்ற பேராசை சிலந்தி, பலத்த மழை வேண்டி பச்சோந்தியை ஓங்கி அடித்துவிட, பச்சோந்தி செத்துப்போனது.

பச்சோந்தியை, கொன்ற பாவத்துக்கு தண்டனையாக, அதன் உடலை ஒரு உருண்டை டப்பாவில் அடைத்து உருட்டிக் கொண்டேயிருக்க வேண்டும் என்று சொல்கிறார். டப்பாவை உருட்டிக்கொண்டிருந்த, அனன்சி களைத்துப் போயிற்று. தன் மகனை சந்தித்து வருவதாகவும், அதுவரை அந்த சுமையை உருட்டச் சொல்லிவிட்டு அனன்சி ஓடிப்போயிற்று. கடவுளின் கோபத்துக்கு, பலியாக விரும்பாத நியாயவாதி சாணிவண்டு, அந்த சுமையை இன்றும் உருட்டியப்படி இருக்கிறதாம். :‍)

இவற்றை தொகுத்தவர், நிக் க்ரீவ்ஸ் என்பவராம். பிரபலமான கதை சொல்லி போல. 'தேர்ந்தெடுத்து தொகுத்தவர்' என்று கூட போடவில்லை, கதைசொல்லி என்றுதான் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்கள். "நீர்யானைக்கு முடி இருந்தபோது" என்ற தொகுப்பின் தொடர்ச்சிதான் இந்த நூல் என்று முன்னுரையில் குறிப்பிட்டிருக்கிறார். அந்த புத்தகத்தையும் வாங்கி வைத்திருக்கிறேன். இனிமேல்தான் வாசிக்க வேண்டும்.

இந்தியாவின் மூலை முடுக்கெல்லாம் நுழைந்து ஆதிவாசி கதைகளை திரட்டிய  வெரியர் எல்வின் கூட‌("உலகம் குழந்தையாக இருந்தபோது" ) அடிப்படையில் ஒரு கதை சொல்லியாம்.  

தமக்கு அறிமுகமே இல்லாத உலகத்துக்கு வந்து, மொழி தெரியாத வெளி உலகம் அறியாத ஆதிவாசி மக்களோடு, பேசி பழகி, அவர்களது கதைகளை, நம்பிக்கைகளை எந்தவித விருப்பு வெறுப்புமின்றி கேட்டு ஆவணப் படுத்துவதை நினைத்துப் பார்க்கவே வியப்பாக‌ இருக்கிறது. வளையத்துக்குள்ளே வாழப்பழகிவிட்ட எனக்கு , அவர்களது இந்த மனப்பாங்கு ஆச்சரியமே!

பெரியவர்களுக்கே சுவாரசியமாக இருக்கும் இந்த கதைகள், சிறார்களை நிச்சயம் கவர்ந்துவிடும். விலங்குகளுக்கும்  காட்டிற்கும் உள்ள  தொடர்பு,  விலங்கினங்கள் ஒன்றுக்கொன்று பேணும் நட்பு மற்றும் பகை, மனிதர்களிடம் உறவாடும் தன்மை, காட்டின் அழகு மற்றும் அதற்கேயுரிய‌ ஒழுங்கு என்று இயற்கையை பற்றிய நல்ல புரிதலை கொடுக்கும்.  (சிறார் இலக்கியம் இல்லை என்று புலம்புவதை விட , குற்றுயிரும் குலையிருமாக இருக்கும் இது போன்ற புத்தகங்களை தேடி பதிப்பித்தாலே போதும்.)

மொழிப்பெயர்ப்பை பற்றி சொல்லியே ஆக வேண்டும். தங்கு தடையில்லாத மொழிநடை, வேற்று மொழியிலிருந்து வந்த நூலை வாசிக்கிறோம் என்ற உணர்வை ஏற்படுத்தவேயில்லை.

நூல்: சிங்கம் பறந்தபோது முதலிய ஆப்பிரிக்க கதைகள்
கதைசொல்லி: நிக் க்ரீவ்ஸ் (தமிழில்: பிரிஜிட்டா ஜெயசீலன்)
என் பி டி
விலை: ரூ 86

Sunday, October 05, 2014

*Doing a Mysore * (பெயர்க்காரணம் கீழே...)


  1. வினாயகா மைலாரி
===================
மைசூருக்கு போய் மசாலா தோசை இல்லாமலா? மசாலா தோசை என்றால் மைலாரி தோசைதான். இதே தெருவில் இரண்டு கடைகள் உண்டு. இரண்டுமே ஒரே குடும்பத்தினருடையதுதான். ஆனால், ஒன்றுதான் ஒரிஜினல் மைலாரி. அதனை உங்கள் ஊகத்துக்கே விட்டுவிடுகிறேன்.

கடையை பார்த்து தோசையை எடை போடக்கூடாது.  வழக்கமான மசாலா தோசைகளின் எந்த விதிகளுக்கும் இந்த தோசை பொருந்தாது.

  மெத்மெத்தென்ற தோசை,உள்ளே தேங்காய் தூக்கலாக மசாலா (பீன்ஸூம், நறுக்கப்பட்ட வெங்காய துண்டுகளும்). கூட, தேங்காய் சட்னி. மேலே, புத்தம்புது வெண்ணெய். ம்ம்ம்ம்ம்....தோசைக்குப் பின், மைலாரியின் பில்டர் காபியை தவறவிடக்கூடாது.

2.மாயாஜால நொடி
================
தசரா காலத்தில்,  பகலில் எங்கு வேண்டுமானால் சுற்றுங்கள். ஆனால், ஆறு அல்லது ஆறரை மணிக்கு அரண்மனை வளாகத்துக்குள் வந்துவிடவும். புல்வெளியில், வசதியாக ஓரிடத்தை தேர்ந்தெடுத்து அமர்ந்துக்கொள்ளவும்.  விளக்கேற்றப்படும் அந்த நொடிக்காக காத்திருக்கவும்.

சரியாக ஏழுமணிக்கு முழு அரண்மனையும், சுற்றுபுற மதில்களும், கோயில் கோபுரங்களும் விளக்கால் ஜொலிப்பது அழகு. வழக்கமான, சீரியல் பல்புகளால் அலங்கரிக்கப்படாமல், விளக்குகள் போல தோன்ற வேண்டுமென்று, குண்டு பல்புகளால் ஒளியேற்ற பட்டிருப்பது சிறப்பு.

உலகிலேயே மூன்று மாளிகைகள்தான் இது போல விளக்கேற்றப்படும் வழக்கத்தை கொண்டுள்ளன. அதில், ஒன்று ரஷ்யாவிலிருக்கிறது. மற்றோன்று ஜெனீவாவில் இருக்கிறது. இன்னொன்று மைசூர். ரஷ்யாவிலிருந்த மாளிகை சிதிலமடைந்துவிட்டது. ஜெனீவாவில் இருக்கும் மாளிகையின், கட்டிடத்தின் பாதுகாப்பு காரணங்களுக்காக நிறுத்தி வைத்திருக்கிறார்கள். மைசூர் அரண்மனை, தசரா காலத்தில் மட்டும் முழுவதுமாக விளக்கேற்றப்படுகிறது.

அரண்மனையின் அந்த மாயாஜால நொடிக்காக காத்திருந்து கண்டுகளியுங்கள்!

3.மைசூர் ராயல் வாக்
====================
ஒரு ஊரை, அதன் தெருக்கள் வழியாக அறிந்துக்கொள்வது இனிமையான அனுபவம். மைசூரின் ஒவ்வொரு தெரு முனைக்கும், விளக்குக் கம்பங்களுக்கும் கூட வரலாற்று பின்னணி உண்டு.

நாசாவில் ஏன் வாயிலில் 'சீரங்கபட்டின போர்' பற்றிய ஓவியத்தை வைத்திருக்கிறார்கள், வாட்டர் லூ போருக்கும், பாஸ்டன் டீ பார்ட்டிக்கும் மைசூருக்கும் என்ன தொடர்பு? மைசூர் பல்கலை.யில் முதல்முதல் பட்டம் பெற்ற பெண்மணியின் பேத்தி தற்போது, செல்வாக்கான அரசியல்வாதி.யார் அவர்? திப்புவின் மகன்கள் சிறைபிடிக்கப்பட்டு எங்கு வைக்கப்பட்டார்கள், திப்புவின் மரணத்துக்கு பின்னர்  வலுக்கட்டாயமாக கல்கத்தாவுக்கு அழைத்துச்செல்லப்பட்ட அவரது உறவினர்கள் என்ன ஆனார்கள்?

 'எலஃபெண்ட் பாய்' மற்றும்  'செக்ஸ் அன்ட் த சிட்டி' படங்களுக்கும் மைசூருக்கும் என்ன தொடர்பு? உடையார் அரச குடும்பத்தில் சில தலைமுறைகளாக நேரடி வாரிசுகள் இல்லாமல் போவதற்கும், தலக்காடு மண்ணில் மூடுண்டு போவதற்கும் என்ன சம்பந்தம்?

கதைகேட்கும் ஆர்வமும், வரலாற்றை அறிந்துக்கொள்ள விருப்பமும் கொண்ட குழந்தைகளும், குழந்தை மனம் கொண்ட பெரியவர்களும் இருந்தால் இந்த நடை கட்டாயம்.

4.மைசூர் பாக்
============

'மசாலா தோசை'யில மசாலா இருக்கு? மைசூர் பாக்லே எங்கே மைசூர் இருக்கு' என்பதுபோல ஒரு கடியை கேள்விப்பட்டிருப்போம். மைசூர் பாக், முதன்முதலில் உருவானதே மைசூரில்தானாம். அந்த ஒரிஜினல் மைசூர்பாக்கை தேடி ஒரு பயணம்.

உடையார் ராஜாவின் சமையற்காரர் யதேச்சையாக, கடலைமாவையும், நெய்யையும் , இனிப்பையும் கொண்டு ஒரு பண்டம் செய்துவிட, அதன் சுவையில் மயங்கிய அரசர், பொதுமக்களும் இந்த பண்டத்தை ருசிக்க வழிவகை செய்ய வேண்டும் என்று ஆசைப்பட்டார். அதன் விளைவு, தேவராஜா மார்க்கெட்டில் மூலையில் இன்றும் நின்றுக்கொண்டிருக்கிறது, 'குரு ஸ்வீட்ஸ்'. அந்த சமையற்காரரின் பேரர்தான் இன்றைய முதலாளி.
அங்கு மைசூர் பாக் மட்டுமில்லை, மற்ற எல்லா இனிப்புகளும் சுவையானவை.

ஒரிஜினல் மைசூர் பாக் என்று விள்ளலை கையில் கொடுத்ததும், அதையே உற்றுபார்த்த பப்பு 'வேணாம் ஆச்சி, பயமாருக்கு' என்று என் கையில் திரும்ப கொடுத்துவிட்டாள். ஏனென்று கேட்டதும். 'இது ஒரிஜினல் ஹன்டரட் இயர்ஸ் முன்னாடி  செஞ்சதா இருந்தா? வேணாம்' என்று சாப்பிட மறுத்துவிட்டாள். அவ்வ்வ்வ்!

5.ஜகன்மோகன் அரண்மனையின் டிக் டிக்
====================================

சாலர் ஜங்கின் கடிகாரம் பற்றிதான் கேள்விப் பட்டிருப்போம்.  அதே போன்று, ஆனால் அதைவிட பழமையானது, ஹைதையிலேயே 'சொமஹ‌ல்லா பேலஸின்' இருக்கிறது. சாலர் ஜங்கின் கடிகாரத்தைவிட அதிக அளவு பாகங்கள் கொண்டு வடிவமைக்கப்பட்டது அது. அதைபோன்ற ஒன்று, மைசூரிலும் இருக்கிறது.

ஒவ்வொரு நொடிக்கும் ஒரு சிப்பாய் மேளம் கொட்டிக்கொண்டிருக்கிறார். ஒவ்வொரு பதினைந்து நிமிடங்களுக்கும், ஒரு தாள் ஓசை வருகிறது. ஒவ்வொரு மணிநேர முடிவிலும், சிப்பாய்களும், ராஜாவும் கடிகாரத்தை சுற்றி ஊர்வலம் செல்கிறார்கள். ஜகன்மோகன் மாளிகை, தற்போது கலைபொருட்களும், ரவிவர்மா ஓவியங்களுமாக நிரம்பியிருக்கிறது.

எங்கு சுற்றிபார்த்தாலும், அந்த ஒருமணித் துளிக்காக, நூறாண்டுகள் தாண்டியும் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் கடிகாரத்தின் முன் வந்து சிப்பாய்களின் ஊர்வலத்துக்காக‌ காத்திருங்கள்.

பொழுது போக வேண்டுமென்றால், அருகிலிருக்கும் படப்பெட்டியை கலீலியோவின் முதல் டெல்ஸ்கோப் என்று  கிளப்பிவிடுங்கள். :-p

6.மைசூர் 'தேசி'
============
மைசூர் என்றாலே பட்டும், சந்தனமும்,பவுடரும் சோப்பும்தான் வாங்கக்கூடிய பொருட்கள். அல்லது, நம்மை வாங்க வைக்க ஆட்டோக்காரர்கள் படாத பாடு படுவார்கள். மைசூர் பட்டையும், காவேரி எம்போரியத்தையும் ஒதுக்கி தள்ளுங்கள்.

நேராக 'தேசி' கடை நோக்கி செல்லுங்கள். 'தேசி' என்ற கடையை பார்த்ததுமே 'பொட்டிக்', விலை அதிகமாக இருக்குமோ என்று எண்ண வேண்டாம்.

துணிகள் அனைத்துமே காட்டன் வகையறாக்கள். குர்த்தி, சல்வார், பட்டியாலா, குழந்தைகளுக்கு பாவாடை சட்டைகள்....எல்லாமே பருத்தி துணியில், நேர்த்தியாக தைக்கப்பட்டு சரியான விலையில் விற்கப்படுகின்றன.
ஒரு டிரஸ்ட் நடத்துவதால், இந்த விலை சாத்தியமாகிறதாம்.

http://desiangadi.wordpress.com/author/desiangadi/

யாருக்கு வேண்டும் மைசூர் பட்டு?;‍)

7.ராஜாவின் பார்வை ராணியின் பக்கம் 
==================================

ஒளியால் சூழ்ந்த அரண்மனையை கண்டு
களித்து விட்டீர்களா? மெதுவாக அங்குமிங்கும் நடந்து சுற்றிப்பார்க்கவும். அதையும் முடித்துவிட்டால்,  அரண்மனை பின்னணியில் ஐந்து நிமிடத்தில் புகைப்படம் எடுத்துதருவதாக நிற்பார்கள்  புகைப்படக்காரர்கள். அவர்களும் வாழ வேண்டாமா? பெரிய அளவிலான புகைப்படம் ஒன்று நூறு ரூபாய்.

அதையும் முடித்து வெளியில் வந்தால் ஆட்டோக்காரர்கள் வந்து சூழ்ந்துக்கொள்வார்கள். அவர்களிடமிருந்து தப்பித்து சாலையை கடந்து சென்றால், குதிரைக்காரர்கள்/ டோங்காக்காரர்கள்  நின்றுக்கொண்டிருப்பார்கள்.

ஏறிக்கொண்டு, ராஜா ராணியைப்போல் அமர்ந்துக்கொள்ளவும். அரண்மனையை ,நகரை வலம் வர வேண்டும் என்று சொல்லவும். முழு அரண்மணையை, நகரின் மையத்தை, வீதிகளின் அலங்காரங்களை உங்களுக்காகவே செய்திருப்பது போல பார்த்து ரசியுங்கள்.

பாதிவழியில், மற்றொரு குதிரை வண்டியும் வந்துவிட்டால், உங்கள் குதிரை , ராஜா ராணியை ஏற்றி செல்வதை மறந்து ரேஸ் குதிரையாக மாறி விட்டால், 'மெதுவா போங்க' 'மெதுவா போங்க' என்று அலறியபடி பக்கத்திலிருக்கும் கம்பியை  பிடித்துக் கொள்ளவும். ;‍-)

what is that 'doing a mysore' thing?
============================
Doing a Mysore என்பது ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார் கம்பெனியால் உருவாக்கப்பட்ட ஆங்கில வார்த்தை. அந்த காலத்தில் ரோல்ஸ் ராய்ஸ் கார்களின் கணிசமான மார்க்கெட்/டார்கெட் ராஜாக்கள்தான்.

அதுவும், ராஜாக்கள் கார்கள் வாங்கினால் ஒன்று,இரண்டு என்றெல்லாம் வாங்க மாட்டார்கள். அவர்கள் ஆடம்பரத்தை காண்பிக்க, ஒவ்வொரு மாடல் வரும்போதும், ஒரே மாடலில் நான்கு அல்லது ஏழு கார்கள் என்று வாங்குவார்களாம். கார் கம்பெனியால் இந்த சொல்லாடல் புழக்கத்துக்கு வந்ததாம்.

Friday, July 25, 2014

ராஜேந்திர சோழனோடு சிலமணித்துளிகள்

நினைவு தெரிந்து, முதன்முதலில் கங்கைகொண்ட சோழபுரம் பற்றி கேள்விப்பட்டது அத்தை சொல்லிதான். தஞ்சாவூர் கோவிலைவிடவும், அவரை ஈர்த்தது, கங்கை கொண்ட சோழபுரம்தான். அவருக்கு மட்டுமில்லை, மாமா, ஆயா என்று  பெரும்பாலும் , கங்கைகொண்ட சோழபுரம் ‍ கோவில் மட்டுமில்லை, ஊரும் அழகு என்றே சொல்வார்கள்.  'அமைதியான இடம், தஞ்சாவூரை விட பெரிய கோவில், ரொம்ப அழகான கோவில்' என்பதே அபிப்ராயம். அவர்களை பொருத்தவரை, பொதுவான எண்ணம்.
 'ராஜேந்திர  சோழன் ' பெரிதும் பேசப்படவில்லை என்பதே!
 
அதுவும் உண்மைதான்....தஞ்சை பெரியகோவிலை பற்றியும், ராஜ ராஜ சோழனைப்பற்றியும்தான், நாங்கள் பாடப்புத்தகங்களில் படித்திருக்கிறோம். ராஜேந்திர சோழன், முதலாம் குலோத்துங்க சோழன், இரண்டாம் குலோத்துங்க சோழன் பற்றியெல்லாம் வரலாறு பாடத்தில் வந்தாலும் ஒரு சிறு பத்தி அளவுக்குத்தான். அதில், அவர்களது பிறபெயர்கள், போர்கள் பற்றிதான். ராஜேந்திர சோழனின் இன்னொரு பெயர்  'கடாரம் வென்றான்' என்று மட்டும் தெரியும். ஏனென்றால், ஒருவேளை தேர்வில், 'கடாரம் வென்றான் பற்றி குறிப்பு வரைக'  என்று வரலாம் என்பதால்!


 
'இந்திய சின்னங்கள்' பற்றிய பட்டியலில் பப்பு, 'பிக் டெம்பிள்' பற்றி தெரிந்துக்கொண்டிருந்தாள். அதை நேரில் பார்க்க கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். கடந்த டிசம்பர் விடுமுறையை அதற்காக பயன்படுத்திக்கொண்டோம். எப்படியோ, 'கங்கை கொண்ட சோழபுரம்' என்பது கடற்கரையோரத்தில் அமைந்த ஊர் மற்றும் கோவில் என்பதாகவே மனதில் சிறுவயதிலிருந்து பதிந்துவிட்ட சித்திரம்.  ஏனென்று தெரியவில்லை, கடலலைகளை பின்னணியாக   கோவிலாகவே கங்கைகொண்ட சோழபுரத்து கோவில் எனக்குள் பதிந்திருந்தது. ஒருவேளை, கடல்கடந்து போன சோழ அரசன் என்பதால், பஸ் பிடித்து போவதுபோல், அங்கிருந்து கப்பல் பிடித்து போயிருப்பான் என்று உருவகப்படுத்துக்கொண்டேனோ என்னவோ! அங்கு போனபிறகுதான் தெரிந்தது, கடலுக்கும் கோவிலுக்கும் எந்த சம்பந்தமுமில்லையென்று.

நாங்கள் போன சமயம், உச்சிவேளை. கோவில் சாத்தியிருந்தார்கள். என்னசெய்யவென்று தெரியாமல், ஜெயங்கொண்டம் சென்றோம்  உணவுக்காக. 'ஏசி ஹோட்டல்ல கூட அப்படி இருக்காது...இங்கே அவ்ளோ நல்லா இருக்கும்' என்று வழிசொன்னார் ஒருவர். 'அலமேலு மெஸ்'சை தவறவிடாதீர்கள், ஜெயங்கொண்டத்தில். முக்கியமாக, மீன் வருவல் மற்றும் குழம்பு!

திரும்பிசென்றது, கங்கைகொண்ட சோழபுரத்துக்கோவிலுக்கு எதிரில் இருந்த ராஜேந்திர சோழன் அருங்காட்சியகத்துக்கு. அங்கு இருந்த பொருட்களெல்லாம் பெரும்பாலும், மாளிகைமேடு மற்றும் கங்கைகொண்டசோழபுரத்து கோவில் மற்றும் சில கோவில்களிலிருந்து சேகரித்தவை. என்னை மிகவும் ஈர்த்தது ஓலைச்சுவடியில் இருந்த திருக்குறள்தான்.  'ஓலைச்சுவடியிலே எப்படி எழுதுவாங்க? காஞ்சுபோயிட்டா எழுத்தெல்லாம் எப்படி தெரியும்?' என்று ஆயாவை அடிக்கடி கேட்டிருக்கிறேன். வடலூர் வீட்டை சுற்றி 20 ‍‍-25 பனமரங்கள் இருக்கும். வெயில்காலமானால், தினமும் காலை ஆகாரம் நுங்குதான்.  நுங்கு வெட்டிய பின்னர் கூடவே வெட்டிப்போடும் பனைஓலைகளை எடுத்து கிழித்து, ஓலைகள் அது பங்குக்கு என் கையை கொஞ்சம் கீறி 'இதுலே எழுத முடியுமா'  என்று ஆணியால் எங்கள் பெயரை எழுத முயற்சி செய்ததெல்லாம் வரலாறு! (அப்புறம்தான் தெரிந்தது, அதற்கு தனி பனைஓலைகளாம். அந்த மரம் இது போல இருக்காதாம். )


அந்த திருக்குறள் சுவடிகள், 'ராஜேந்திர சோழன் அரண்மனையிலிருந்து 'என்றார் அருங்காட்சியகத்திலிருந்தவர். எனக்கோ, படத்தில், திருவள்ளுவர் கையில் இருக்கும் 'ஒரிஜினல்'  சுவடிகளே அவைதான் என்று தோன்றியது. பப்புவுக்கு திருக்குறள் பற்றியெல்லாம் என்னைப்போல எந்த பந்தபாச பிணைப்புகளும் இல்லை. ஏதோ சிறுவயதில் ஒன்றிரண்டு திருக்குறள்களை மனப்பாடம் செய்து வைத்திருந்தாள். அதைத்தாண்டி, 'அகர முதல்' மட்டும்தான் திருக்குறள் என்று நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாள்.

அவளை ஈர்த்தவை, பாடம்பண்ணப்பட்ட‌ சங்குகள், செப்புக்காசுகள், கத்தி கப்படா வகையறாக்களே! பெரிம்மாவை ஈர்த்தவை, வரைபடங்களும், அவர்கள் சட்டமிட்டு மாட்டியிருக்கும் பட்டியல்கள் கொண்ட படங்கள்.  யாருமே  எட்டிப்பார்க்காத அந்த அருங்காட்சியகத்துக்கு, இப்படி ஒரு கூட்டம் அதுவும் ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமான‌ ஆர்வத்தோடு, வந்ததிருந்து சலசலப்பை எழுப்பிக்கொண்டிருப்பதை பார்த்ததும், அந்த அதிகாரிக்கும் உற்சாகம் பீறிட்டிருக்க‌வேண்டும்.  ஆர்வமேலிட்ட அவர் , பப்புவுக்கு கொஞ்சம், எனக்கு கொஞ்சம், பெரிம்மாவுக்கு கொஞ்சம் என்று தானாகவே செய்திகளை பகிர்ந்துக்கொண்டார். அந்த இடத்தில், ஆயிரம் ரூபாவுக்கு புத்தகங்கள் வாங்கியது நாங்களாகத்தான் இருக்கும்.  அவர் பரிந்துரைத்தன் பேரில், அடுத்த நிறுத்தம் "மாளிகை மேடு".
 
சந்துபொந்துகளில், செல்லும்போது இங்குதானா ராஜேந்திரசோழன் படைகளோடு வசித்திருப்பான் என்று தோன்றியபோது நாங்கள் வந்து நின்ற இடம் ஒரு பொட்டல்காடு. தொல்லியல்துறையின் அறிவிப்பு பலகை இல்லையென்றால், அது மாளிகை இருந்த இடம் என்று நம்புவது கடினமே! 
 
அங்கும், யாருமே பாதுகாக்காத ஒரு அருங்காட்சியகம் ஒரு கூரையின் கீழ் இருந்தது. சிலைகள். பூட்டியிருந்தாலும் திறக்கவேண்டிய அவசியம் இல்லை.
அதை முடித்துவிட்டு, இடப்புறம் திரும்பினால், மாளிகை மேட்டுக்கு வழி. செங்கற்களால் ஆன அடித்தளம் மற்றும் சில பாறைக்கற்கள். ஆடுகள் அந்த பக்கம் மேய்ந்துக்கொண்டிருக்க, இந்த பக்கம் நாங்கள். 'இதுதான் பேலஸா' என்று நம்பமுடியாமல் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள் பப்பு. பார்பி மற்றும் டிஸ்னியில் மாடமாளிகளை போலிருக்கும் என்றெண்ணியிருப்பாள் போலும்.

'ஒருகாலத்துல' என்று சொன்னால் கற்பனை குதிரையை தட்டிவிடக்கூடிய  நிலையை எட்டியிக்கிறாள் அவள். 'ஓ அந்த காலத்துல இப்படி இருந்துருக்கும்...ராஜா இருந்தப்போ எப்படி இருந்துருக்கும்..இங்கே என்ன இருந்திருக்கும் என்ன செஞ்சிருப்பாங்க‌' என்று மேலும் கதைகளை எடுத்துவிடுவாள். அதற்கு,  சென்னையின் ஆலம்பறை கோட்டைக்கும், தில்லியின் பழைய கோட்டைக்கும், கோவாவின் சப்போரா கோட்டைக்கும், கன்னியாகுமரியின் வட்டக்கோட்டைக்கும் அங்கிருந்தபடியே நன்றிகளை உரித்தாக்கினேன்.   


இது அரண்மனையின் அடித்தளம், இதற்கு மேலே உப்பரிகை மற்றும் மாடங்கள் என்று நாங்களாகவே மேஸ்திரி வேலையை செய்தோம். சற்றுநேரத்தில், 'தங்கக்காசுகள் புதைந்திருக்கும்,  தேடுகிறேன்' என்று ஆரம்பித்தாள். கோவில் திறக்கும் நேரமாகிவிட்டதால், பெயர்ந்துகிடந்த சில செங்கற்துண்டுகளை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டோம். பிற்பாடு, அருங்காட்சியகத்தில் வாங்கிய நூலிலிருந்து தெரிந்துக்கொண்டது, மாளிகைமேட்டிலிருந்து வண்டி வண்டியாக செங்கற்களை எடுத்து சென்று வீடுகளை கட்டிக்கொண்டார்களாம் சென்ற நூற்றாண்டில். வண்டிக்கு இரண்டு அணாக்கள்.  ராஜ செங்கற்கள் கொண்ட வீடுகள்!!

கோவில் திறந்திருந்தது. அத்தை சொன்னதன் காரணம் விளங்கியது. கங்கை கொண்ட சோழபுரம் கோவிலுக்கு நான் பொழிப்புரை தரப்போவதில்லை. அது ஒரு அனுபவம். முன்னேறியதற்கான எந்த ஒரு அடையாளத்தையும் அந்த ஊர் கொண்டிருக்கவில்லை.  ஆனாலும், ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் வாழ்ந்த மன்னனின் கனவுக்கு முன்,  நாங்கள் நின்று கொண்டிருப்பதை உண்ர முடிந்தது. அணைக்கரை என்ற  (பாலத்தை?) கட்ட ஆங்கிலேயர்கள் இந்தகோவிலின் கற்களை உடைத்து எடுத்து சென்றிருக்கிறார்கள். உலகப்போரின்போது, இந்த கோவிலை தங்களது தங்குமிடமாக உபயோகப்படுத்திக்கொண்டிருக்கிறார்கள். எஞ்சியது போக, கண்முன் நின்றுக்கொண்டிருக்கும் அந்த பிரம்மாண்டமான கோவிலின் உள்ளே சென்றபோது எழுந்த வியப்பை எழுத்தில் கடத்தமுடியுமா என்று தெரியவில்லை.


 
இன்று ராஜேந்திரசோழன் அரியணை ஏறிய 1000மாவது விழாவை கொண்டாடுகிறார்கள். இந்த நினைவுகூரல் வரவேற்கத்தக்கதுதான். அதேசமயம், தொல்லியல்துறை, குழந்தைகளுக்காக சிலவற்றை செய்யலாம்.  அவர்களுக்கு ஏற்ற வகையில் புத்தகங்கள், குழந்தைகளுக்கான நிகழ்ச்சிகள் ‍ வரலாற்று நடைகள், மேலும், ஒலிஒளிக்காட்சிகள் என்று முயற்சிகள் எடுத்தால் நல்லது. 

Monday, November 25, 2013

ஒளியும் ஒலியும்

தமிழகத்தின்,கணிசமான கோட்டைகளை நாங்கள் பார்த்திருக்கிறோம்.கோவாவின் கோட்டைகளை சுற்றியிருக்கிறோம். ஆந்திராவின் கோல்கோண்டாவை ஏற முடியவில்லையென்றாலும் சுற்றியிருக்கிறோம். சமீபத்தில், தில்லியின் கோட்டைகளையும் விட்டு வைக்கவில்லை. இவை அனைத்திலும், எங்களை கவர்ந்த அம்சம் என்னவென்றால், அந்த கோட்டைகளைச் சுற்றிச் சுழலும்  கதைகள்!

கோட்டையின், ஒவ்வொரு மூலையிலும், ஒளிந்திருக்கும் வரலாற்றுச் சம்பவங்களினூடே,  கைடுகள் நமது சினிமாவுக்கேயுரிய சுவாரசியத்துடன் அளந்துவிடும்(!) (மாயக்)கதைகள்!! வரலாற்றின்மீது பப்புவின் ஆர்வம் திரும்பியது இப்படித்தான்! அதற்காகவே, அவளது வயதுக்கு மீறியதென்றாலும் சில புத்தகங்களை தேடி வாங்கினேன். (படிக்கிறாளா இல்லையா என்பது அடுத்த விஷயம்!)

 அதே சமயம், சில கோட்டைகளின் ஒளி&ஒலி காட்சிகளை தவிர்க்காமல் பார்த்தும் விடுவோம்.இந்த ஒளி ஒலி காட்சிகள் அனைத்தும் தொல்லியல் துறையின் மேற்பார்வையில் நடைபெறுகின்றன. அதனாலேயே, தவறாமல் பார்த்துவிடுவோம். அந்த வகையில், எங்களை கவர்ந்த -  வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த - குழந்தைகள் கண்டிப்பாக தெரிந்துக்கொள்ள வேண்டிய - இந்த இடங்களுக்குச் சென்றால் தவறாமல் காண‌ வேண்டிய -  ஒளி&ஒலி காட்சிகளை பற்றிய இடுகைதான் இது!  

ஒருவகையில், நாங்கள் கண்ட ஒளி -ஒலி காட்சிகளின்  தொகுப்பும் கூட.


 புரானா கிலாவின் இஷ்க்‍ -இ-தில்லி

இந்த கோட்டை ஹூமாயுனால் கட்டப்பட்டது. இந்த கோட்டையின் ஒரு சுவரில்தான் ஒளி & ஒலி மல்டிமீடியா காட்சி நடத்தப்படுகிறது. தில்லியின் வரலாற்றை சுருக்கமாக, ஒரு மணி நேரத்தில் கண்முன் கொண்டு வந்து நிறுத்துகிறார்கள். 11ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த‌ பிருத்விராஜ் சௌவ்ஹானின்  தில்லிமீதான காதலிலிருந்து, லோதிகள்,குத்புதீன் அடிமை வம்சம், முகம்மது கோரி, சுல்தான்களின் படையெடுப்பு, முகலாய வம்சம், இறுதியாக ஆங்கிலேயர்கள் வரை சுருக்கமாக சொல்லப்படுகிறது. 

வரலாற்றின் மீது ஆர்வமில்லா விட்டாலும்கூட, தில்லியின் கடந்த காலத்தின் மீது பாய்ச்சப்படும் லேசர் ஒளியிலும் -அந்தந்த காலகட்டத்தின் இசை மற்றும் கலையிலும் - ஒரு மணிநேரம் செல்வதே தெரிவதில்லை.   பல்வேறு அரச வம்சத்தினரின் - தில்லி மீதான ஆசையை, மன்னர்களுக்கிடையிலான விரோதத்தை, போர்களை, துரோகங்களை சிறு சிறு சம்பவங்களினூடே காட்சிப்படுத்தியிருக்கிறார்கள். ஒவ்வொருவரும் தமக்கான தில்லியை கட்டியெழுப்புகிறார்கள். 

மெஹ்ருலி,சிரி, துக்ளகாபாத்,பெரோஸாபாத், ஷாஜகானாபாத்  என்று காலங்காலமாக தில்லியின் முகம் மாறிக்கொண்டேயிருக்கிறது.  இதற்காக, ஒவ்வொருமுறையும் தில்லி ரத்தத்தால் கழுவப்படுகிறது. கோஹினூர்!(பப்புவுக்கு ஒரே ஆச்சரியம்! இதே கோஹினூர் வைரத்தின் ஒளியை ஆந்திராவின் கோல்கொண்டாவின் வரலாற்று காட்சியிலும் நாங்கள் பார்த்திருந்தோம்.) கோல்கொண்டாவின் சுரங்கத்திலிருந்து வந்த கோஹினூர் தில்லியின் வரலாற்றிலும் முக்கிய இடத்தை பிடிக்கிறது.நாதிர்ஷாவை தில்லியின் மீது  படைஎடுக்க வைக்கிறது. 

அந்த காலத்தில் யமுனா பெருக்கெடுத்து ஓடியிருக்கிறது.  யமுனையின் கரையோரமாகவே இந்த அரசுகளும், பேரரசுகளும் எழும்பியிருக்கின்றன.  பிற்காலத்தில், யமுனையே தன்போக்கை மாற்றிக்கொண்டிருக்கிறது. ஆனால், காலத்தின்  அழியாத சாட்சியாக  யமுனையின் வரலாற்றின் கரையோரமாக நிற்கின்றன, இந்த அரசர்கள் எழுப்பிய கோட்டைகளும், சின்னங்களும்! 

தில்லுக்கு சுற்றுலா செல்பவர்கள் நிச்சயமாக காண வேண்டிய மல்டிமீடியா காட்சி இது!  குழந்தைகள் விரும்பும்  வண்ணம் - பொழுதுபோக்கு அம்சத்துடனும், அதே சமயம் பயனுள்ளதாகவும் இருக்கும்.  ஒளி அமைப்பு கண்களுக்கு விருந்து என்றால், ஒலி அமைப்பு அபாரம் ‍ - குதிரைகள் ஓடும்போது நமக்குப் பின்னால் ஓடுகின்றனவா என்று நம்மை திரும்பி பார்க்க வைக்கிறது!:-) 

முக்கிய குறிப்பு: இந்த காட்சி தில்லியின் பருவகாலத்துக்கேற்ப நிகழ்த்தப்படுகிறது. செல்வதற்குமுன் அதன் கால அட்டவணையை பார்த்துக்கொள்வது நன்று! அந்த காட்சியின் புகைப்படங்கள் இங்கே. அதன் முழு வீடியோ இணைப்பு

கோல்கொண்டா கோட்டையின் ஒளி & ஒலி காட்சி

இதுவும் கோல்கொண்டா கோட்டையினுள் நடத்தப்படும் ஒளி & ஒலி காட்சி. அமிதாப்பின் கம்பீர குரலில் பின்னணியில் கோட்டையின் வரலாறு சொல்லப்படுகிறது.  இதன் சிறப்பு என்னவெனில், கோட்டையின் எந்த பகுதியைப் பற்றி பேசுகிறார்களோ அந்த பகுதி மட்டும் உயிர்ப்பிக்கப்படுகிறது. அதைப்பற்றிய வர்ணனைகளும், கதாப்பாத்திரங்களும் பேசுகின்றன. இந்த அமைப்பு, நம்மை அந்த காலகட்டத்துக்கே கடத்திச் செல்கிறது - ஒரு டைம் மெஷினில் ஏறி அமர்ந்துக்கொண்டது போல! 

ஆரம்பத்தில், காக்கடியா அரசர்களின் கோட்டையாக இருக்கும் கோல்கொண்டா, பாமினி சுல்தான்களிடம் சென்று பின்பு குதுப் ஷாஹி வம்சத்தினரிடம் கை மாறுகிறது. பெர்ஷியாவிலிருந்து வந்து  ஏழு தலைமுறை வரை இங்கு அரசாள்கிறார்கள். கோட்டையை வலுப்படுத்துகிறார்கள். ஆனாலும், துரோகத்தின் காரணமாக, கோட்டை இறுதியில் ஔரங்கசீப்பின் கைகளில்!  இந்த சுருக்கமான வரலாறு மிகுந்த சுவாரசியத்துடன் கண்முன் விரிகிறது.

 அந்தந்த கதாப்பாத்திரங்கள் வாயிலாக - அவர்களே பேசுவதுபோலவும், நாட்டிய ஒலியுடனும், சோகம் தொனிக்கும் குரல்களுடனும் ஒலியின் பின்னணியில் ஒளியின்  ஆட்சி! இடையில் பாக்யமதி வருகிறார். தனா ஷா வருகிறார். தாராமதியின் சலங்கைகள் ஒலிக்கின்றன. பக்த ராமதாசுவின் பாடுகிறார். அரசகுமாரிகளின் சிரிப்பொலிகள், மந்திரிகளின் ஆலோசனைகள்  இவைகளுக்கிடையில் மிகவும் பரபரப்பான  கடைவீதியின் சப்தங்களும்!  முக்கியமாக, வைரங்களின் நகரமாக இருந்திருக்கிறது கோல்கொண்டா. பின்னணியில், வைர வியாபாரமும் நிகழ்வதை நாம் கவனிக்கலாம். 

உலகின் முக்கிய வைரங்கள் இங்கிருந்து எடுக்கப்பட்டவைதான். அதில் ஒன்றுதான் கோஹினூர்! ரத்தக்கறை படிந்த வைரம் என்றே சொல்கிறார்கள். இவைதவிர, கோல்கொண்டாவின் கட்டுமான சிறப்புகள் மிக நுணுக்கமாக சொல்லப்படுகிறது. முக்கியமான சில, பால ஹிஸ்ஸார்  எனப்படும் நுழைவாயிலின் ஒரு குறிப்பிட்ட இடத்தில்  நின்று கைதட்டினால்,பாரதாரி எனப்படும் உச்சிமண்டபத்தில் கேட்கிறது. யானைகள் நுழையா வண்ணம் வாயில்கள், வாயில்களின் மேல்கூரையில் துளைகள் வழியே சூடான எண்ணெயை எதிரிகள் மீது பொழியச் செய்வது, கோல்கொண்டா அரண்மனையிலிருந்து சார்மினாருக்கு இருக்கும் சுரங்கப்பாதை...

இந்த ஒளி & ஒலி காட்சியும் குழந்தைகளுக்கும் சரி, பெரியவர்களுக்கும் சரி ஆர்வமூட்டக்கூடியதாக இருக்கும். இவை எல்லாம்,குழந்தைகளுக்கு முழுவதுமாக புரியும் என்று சொல்லமுடியாவிட்டாலும், அந்த காலத்து அமைப்பை, கோட்டையை 3டி போல அறிந்துக்கொள்ள உதவும். கதைகளை விரும்பாதவர்கள்தான் யாராவது இருக்கிறார்களா என்ன?அதுவும் சுவைபட சொன்னால்?

குறிப்பு: கோல்கொண்டா கோட்டையில் ஒளி ஒலி காட்சி பற்றிய தகவல்களை இங்கு காணலாம்.

பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் கோட்டை

தமிழ்நாட்டில் ஒளி & ஒலி காட்சிகள் எங்காவது நடைபெறுகிறதாவென்று தெரியவில்லை. மதுரை நாயக்கர் மகாலில் ஒளி -ஒலி காட்சி நடைபெறுவதாக அறிந்தாலும் காணும் வாய்ப்பு இன்னும் கிட்டவில்லை.ஆனால், மேற்கண்ட கோட்டைகளின் ஒளி & ஒலி காட்சிக்கு சற்றும் குறையாமல், ஓவியங்கள் மூலமாகவே வரலாற்றை நமக்கு சொல்வது பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் கோட்டை. இதுவும் குழந்தைகள் நிச்சயம் காண வேண்டிய கோட்டையே. இதனைப்பற்றி விரிவாக இங்கே எழுதியிருக்கிறேன். 

Sunday, November 17, 2013

ஒரு புத்தகம்/ஒரு பயணம்/ஒரு கதாபாத்திரம்

ஒரு புத்தகம்

இந்திய வரலாற்று சின்னங்களை பப்பு படிக்க ஆரம்பித்தபின் வாங்கிய புத்தகம் இது. வெறும் வரலாற்று சின்னங்களின் பெயர்களை மட்டும் தெரிந்துக் கொள்ளாமல், அதோடு தொடர்புடைய வரலாற்று சம்பவங்களை அறிந்துக்கொண்டால் நன்றாக இருக்கும்தானே! கிட்டதட்ட 30 இந்திய சின்னங்களை பற்றி பள்ளியில் சொல்லிக் கொடுத்திருந்தார்கள். அதாவது, அவற்றை அறிமுகப்படுத்திவிடுவார்கள். குழந்தைகள்தான், அச்சின்னங்களைப்பற்றி தேடிப்பிடித்து படிக்க வேண்டும். எழுதி வர வேண்டும்.

எளிதாக, கூகுளில் போட்டு தேடி எழுதிச் செல்லலாம்தான், பப்பு சொல்வது போல!ஆனாலும், புத்தகமாக படித்தால் மனதிலிருந்து எளிதில் நீங்காது. அதே சமயம், எப்போது வேண்டுமானால், எடுத்து வாசிக்கலாம். அப்படி ஒரு புத்தகத்தை (பாடபுத்தகமாக அல்லாமல்) தேடிக்கொண்டிருந்தேன்.

வரலாற்று புத்தகங்கள் என்றாலே ஆண்டுகள் பட்டியலும், ராஜாக்கள் செய்த போர்களுமாகத்தான் படித்திருக்கிறேன்.  அதோடு, அவர்கள் ஆட்சி செய்த பிரதேசங்களையும். இதனாலே, வரலாற்றில் எனக்கு பெரிதாக ஆர்வமில்லாமல் போனது!    அதைவிட்டால்,  பீர்பால், தெனாலிராமன் கதைகளாகத்தான் இருக்கும்.  அப்படி இல்லாமல்,  சிறார்களுக்கு  ஏற்றவாறு சுவாரசியமாகவும், அதே சமயம் சரியான தகவல்கள் சம்பவங்க‌ளோடும்  வரலாற்று புத்தகங்களை தேடிக்கொண்டிருந்தேன். இந்த புத்தகம் சுருக்கமாகவும், அதே சமயம் செறிவாகவும் இந்திய வரலாற்றை குழந்தைகள் எளிதாக வாசிக்கும்படி அமைந்திருக்கிறது.


அதில், ஹரப்பா முகஞ்சதாரோவிலிருந்து ஆரம்பித்து முகலாயர்கள், மராட்டியர்கள், சோழர்கள், பிரிட்டிஷ் முதல் இன்றைய இந்தியா வரை எளிதான நடையில் இருந்தாலும், முகலாய மன்னர்களின் வரலாற்றைப் பற்றி மட்டும் பப்பு வாசித்திருக்கிறாள். முகலாய மன்னர்களின் பெயர்களை வரிசையாக பப்பு அறிந்துக்கொண்டது இதன் மூலம்தான்! அதில், ஒவ்வொரு முகலாய மன்னர்களைப் பற்றிய அறிமுகத்தோடு, முக்கிய சம்பவங்களும் குழந்தைகளுக்கு புரியும் விதத்தில்  கொடுக்கப்பட்டிருந்தன. இந்த புத்தகம்தான், எங்களை டெல்லிக்கு அழைத்துச் சென்றது.


ஒரு பயணம்

வரலாற்றோடு சேர்த்து, வரலாற்று சின்னங்களையும்  நேரில் காண டெல்லிக்கும், அங்கிருந்து ஆக்ராவுக்கும் சென்றோம். இந்த பயணம், வெறும் பெயர்களாக மட்டுமே அறிந்திருந்த  முகலாய மன்ன‌ர்களையும்  அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் கட்டிய சின்னங்களையும் ஒரு சேர அறிந்துக்கொண்டது  பப்புவுக்கு மட்டுமல்ல, எனக்குமே நல்ல அனுபவமாக இருந்தது. 


 இந்த பயணத்தில்தான் அக்பர் மீது  பப்புவுக்கு  ஒரு தனி ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. ஷேர் ஷா சூரியால் தோற்கடிக்கப்பட்ட ஹூமாயுன், தலைமறைவாக இருந்த காலத்தில் அக்பர் வளர்ந்தது, சிறு வயதில் தனது தந்தையை இழந்ததும் அரசு பொறுப்பை ஏற்றுக்கொண்டது, எல்லா மக்களை சமமாக எண்ணியது, இந்து மக்களுக்கு விதிக்கப்பட்ட ஜிஸ்யா வரியை அவர் தள்ளுபடி செய்தது, மற்ற மன்னர்களோடு சமரசமாக ஆட்சி நடத்தியது இவை எல்லாம் சேர்ந்து அக்பர் மீது மிகுந்த மரியாதையையும் அன்பையும் கூட்டியது. முக்கியமாக, தனது தந்தைக்காக அக்பர் கட்டிய  'ஹூமாயுனின் கல்லறை' ‍ ‍- அதைப் பற்றி இன்னொரு புத்தகம் இந்த பயணத்திலேயே கிடைத்தது.


ஹூமாயுனோடு சேர்த்து, ஹூமாயுனின் முடிவெட்டுபவருக்கும் சேர்த்து ஒரு சின்னத்தை அக்பர் எழுப்பியிருக்கிறார். அதை, பயணத்தில் கிடைத்த இன்னொரு புத்தகத்தின் மூலமே தெரிந்துக்கொண்டோம். பப்பு,அதை பார்பர் என்று படிக்க, நானோ அது பாபராக இருக்கும் என்று சொல்லிவிட ஒரே கலவரம்தான்! :‍))

பயணத்திலிருந்து இன்னொரு புத்தகம்

இதை வாசித்ததிலிருந்து பப்புவின் மனதில் அக்பர் சிம்மாசனம் போட்டு அமர்ந்துவிட்டார்!

"Let's explore Humayun's tomb" என்ற இந்திய தொல்லியல்துறையின் சிறார்களுக்கான புத்தகத்தை செங்கோட்டையில் வாங்கினோம். இந்த புத்தகம் வெளியில் கிடைப்பதில்லை. தொல்லியல்துறையின், முக்கியமாக தில்லி கிளைகளில்தான் கிடைக்கிறது என்று நினைக்கிறேன். அக்பரைப் பற்றியும், ஹூமாயுன் கல்லறையின் முக்கிய அம்சங்களையும், நுழைவாயில் களையும்,  அதன் சுற்றுபுறத்திலுள்ள வரலாற்றுச் சின்னங்களைப் பற்றியும் படங்களோடு அழகாக சொல்லித்தருகிறது.

இந்த பயணத்தின் நடுவில்தான் ஒரு மடல் பப்புவின் பள்ளியிலிருந்து. குழந்தைகள் தினத்தை முன்னிட்டு நடக்கப்போகும் மாறுவேட விழாவைப் பற்றி. அதில், தாங்கள் என்ன வேடமிடப் போகிறோம் என்று முன்கூட்டியே தெரிவித்துவிட வேண்டுமாம். பப்புவிடம், சொன்னபோது, தான் அக்பராக வேடமிடப்போவதாக கூறினாள்.


என்னது? மாறுவேட போட்டிக்கு அக்பரா? இதுவரைக்கும் கேள்விப்பட்டதே இல்லையே?  ஜான்சி ராணி அல்லது அவ்வையார்,  இல்லை யென்றால்  (சிலநாட்களுக்கு முன்பு பப்பு சொன்னதுபோல) மேஜிக் செய்பவர்'  என்று எளிதாக அனுப்பிவிடலாமே என்று எண்ணிக்கொண்டேன். ('இதெல்லாம் வேலைக்காகாது, அந்த உடைகளுக்கு எங்கு செல்வது?') சரி, அதை அப்புறம் பார்த்துக்கொள்ளலாம் என்று விட்டுவிட்டேன்.


ஜலாலுதீன் பப்பு அக்பர்


பயணத்திலேயே அக்பர் புராணம் ஆரம்பித்துவிட்டது.பேசுவதற்காக, , ஹூமாயுன், ஹமிதா பானு பேகம், பைராம்கான், ஆல் ஆர் ஈக்வல், தீன் இலாஹி, 37 கல்யாணம், ஜோதாபாய், ஜிஸ்யா, பேத்பூர் (பதேபூரை அப்படிதான் படித்திருக்கிறாள்!) சிக்ரி என்று தான் கண்டு/கேட்டு/படித்தவற்றை  ஒரு மாதிரி  தொடர்ச்சியாக‌ சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்.  

அப்போதுகூட, வேறு ஏதாவது, எளிதாக நம்மிடம் இருக்கிற உடைகளுக்கு ஏற்ற மாதிரி வேடமிடலாம் என்றுதான் நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன். அதை அவளிடம் சொன்னபோது, ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. விடாமல் 'நான் அக்பர் ஆகப் போறேன் என்றும் 'அக்பர் அக்பர்' என்றும்  அக்பர் புராணம் பாடிக் கொண்டிருந்தாள். வீட்டுக்கு வந்து சேர்ந்த வாரயிறுதில் பப்புவுக்கு ஒரு ஆச்சரியம் காத்திருந்தது. அவளது பிறந்தநாளுக்காக காத்திருந்த உடைதான் அது.

முழு நீள கவுன் போன்றிருந்த அந்த உடையையே அக்பருக்கு பயன்படுத்திக் கொள்ளலாம் என்று லைட்டாக ஒரு ஆசுவாசம் வந்தது. அதே போல், பள்ளியில்  ஆன்ட்டியிடம் அக்பர் என்று  பெயர் கொடுத்துவிட்டு வந்தாள்.அதிலிருந்து, வீட்டில் எப்போதும் அக்பர் மீதான ஆராய்ச்சிதான்.
அதை ஒரு தனி இடுகையாகவே எழுதலாம்.பப்பு அறிந்துக்கொண்டதையே அழகாக கோர்வையாக பெரிம்மா  எழுதிக்கொடுத்தார். அதைப்படித்து, பள்ளியில் அக்பராக பேசியும் வந்துவிட்டாள்.



ஒரு புத்தகம், அதைத் தொடர்ந்து ஒரு பயணம், அதிலிருந்து தூண்டப்பட்டு ஒரு கதாபாத்திரம் என்று ஒரு அழகிய தேடலாக, தொடர்பயணமாக‌ அமைந்தது இனிய அனுபவம்!!

Tuesday, April 09, 2013

இது ரெத்த பூமி ‍ - மூன்று முறை கட்டப்பட்ட கோட்டையின் கதை


காலைச்சூரியன் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக தன் வேலையைத் தொடங்கியிருந்தது.சென்ற இரண்டு நாட்கள்போலில்லாமல் பளிச்சென்று இருந்தது வானம்.  நாங்களும் எங்கள் பயணத்தை  ஆரம்பித்தோம். மனம் ஒருவித மரியாதை/பயபக்தி/பெருமிதம் என்று கலவையான உணர்ச்சிப்பெருக்கால் நிரம்பியிருந்தது.செல்லுமிடம் அப்படியானது.

இந்திய சுதந்திர போராட்ட வரலாற்றில் முதன்மையானதும் முக்கியமானதும், வீரத்துக்கு அடையாளமாகவும் விளங்கும் இடம்,அது.  இந்தியாவின் வரைபடத்திலிருந்தே அகற்றிவிட வேண்டுமென்று ஆங்கிலேயர்கள்  துடித்த இடம். இன்று கால ஓட்டத்தால்  ஒதுக்கப்பட்டு, ஓரமாக மௌனசாட்சியாக இருக்கிறது. பாஞ்சாலங்குறிச்சி. வீர பாண்டிய கட்டபொம்மனின் கோட்டை. 'வானம் பொழிகிறது, பூமி விளைகிறது, உனக்கேன் கொடுக்க வேண்டும் வரி,வட்டி' என்று அந்த வீரமகனின்   குரல் கிண்ணென்று முழங்கிய கோட்டை.

தூத்துக்குடிக்கு அருகில் எங்கு செல்லலாம் என்று பார்த்தபோது, பாஞ்சாலங்குறிச்சியும்,ஒட்டபிடாரமும் செல்ல வேண்டிய பட்டியலில் முதலிடத்தைப் பிடித்தன. ஒன்று, ஏகாதிபத்தியத்தைப் பற்றியும் , காலனியாக்கத்தைப் பற்றியும் ஏன் எந்த தத்துவங்களையும் பற்றி அறியாமல், ஒரு வீரன், அந்நியரை எதிர்த்து நின்ற வீரமண். இன்னொன்று, சுதந்திரம் நம் பிறப்புரிமை என்ற முழங்கிய கப்பலோட்டிய தமிழன் பிறந்த ஊர்.

பப்புவுக்கு 'ஜான்சிராணி' வரலாறு தெரியும். ஜான்சிராணியைப் பார்த்து சிலநாட்கள் கத்தியை வைத்துக்கொண்டு திரிந்தாள். அவ்வப்போது, அவள் தன்னையே ஜான்சிராணியாக பாவித்துக்கொண்டு காற்றில் கத்திச்சண்டை போடுவாள். அவளது மாமாவிடமிருந்து பெற்ற ஜான்சிராணி புத்தகத்தை பொன்போல வைத்துக்கொள்வாள். அட்டையில் இருப்பது,ஜான்சிராணியின் படமல்லவா! வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனைப் பற்றி அந்த அளவுக்கு தெரியாது.  ஆனால், ஜான்சிராணிக்கு எடுத்துக்காட்டாக/முன்னோடியாக‌ இருந்தவர் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன் என்று  இந்த பயணத்தில் தெரிந்துக்கொண்டாள்.  இதற்கு முன்பும் பல கோட்டைகளுக்கு அவள் சென்றிருக்கிறாளென்றாலும், ஆங்கிலேயரை எதிர்த்த தன்மானமிக்க மன்னனின்(பாளையக்காரர்) கோட்டைக்கு வருவது இதுவே முதன்முறை. இதுவே எங்கள் மனதில், ஒரு மரியாதையை/பயபக்தியை தோற்றுவித்திருந்தது.

புழுதி படிந்த மண் சாலைகளில், ஏழு வளைவுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக நம்மை வரவேற்கின்றன. ஒவ்வொரு வளைவும், கட்டபொம்மனின் அரசில் முக்கியமான பதவி வகித்தவர்களின் பெயர் தாங்கியிருக்கிறது. கூட‌, கட்டபொம்மனின் குலதெய்வம் வீரசக்கம்மாவின் பெயரிலும் ஒரு வளைவு. இந்த வளைவுகளின் வழியே சென்றால் சாலை நம்மை நேராக கோட்டை வாசலில் கொண்டு போய் சேர்க்கிறது.




காலத்தை வென்ற கோட்டை

செம்மண் வண்ணத்தில் கோட்டைச்சுவர்.  இப்போது இருப்பது, மூன்றாவது முறையாக கட்டப்பட்ட கோட்டை. நுழைவுக்கட்டணம் வாங்கிக்கொண்டு உள்ளே சென்றோம். ஒரு மரத்தின் கீழே பிள்ளையார், இன்னும் சில சிற்பங்கள்.பார்க்க சற்றுப் பழமையானதாக இருக்கிறது.

பாதைக்கு இருபுறமும் மரங்களும், செடிகளுமாக சிறு தோட்டம். அதன் வழியே சென்றால், கோட்டையின் மரக்கதவுகள். கட்டபொம்மனின் குதிரை,யானை மற்றும் காலாட் படையைக் குறிக்கும் விதமாக கோட்டையின் ஒவ்வொரு பக்கத்தில் வரிசையாக உருவங்கள் வரையப் பட்டிருக்கின்றன.தோட்டத்தின் மரத்திலிருந்து கரைகிறது ஒரு காகத்தின் குரல்.



அன்றைக்கு அநேகமாக நாங்கள்தான் முதல் விருந்தினர். 'இந்த பக்கம் வாங்க' என்று வலப்புறம் வரச் சொல்கிறார் ஒருவர். சுற்றும் முற்றும் பார்க்கிறோம். கோட்டைச் சுவரின் முழுமையைக் காண முடிகிறது. செருப்பைக் கழற்றிவிட்டு உள்ளே நுழைகிறோம். ஒன்றும் பேசத்தோன்றவில்லை. அவரவர் எண்ணங்களில் ஆழ்ந்திருக்கிறோம்.


'இந்தக்கோட்டையிலா கட்டபொம்மன் வாழ்ந்தார் 'என்ற எண்ணம்  தோன்றுவதற்குள், கைகளில் ஒரு சுட்டுக்கோலை கொண்டு பேச ஆரம்பிக்கிறார், அவர். உட்சுவர் முழுக்க  கட்டபொம்மனின் வரலாறு, படங்களாக வரையப்பட்டிருக்கிறது.தெள்ளத் தெளிவான தடங்களில்லாத தமிழில், 46 தலைமுறைகளுக்கு முந்தைய வரலாறு ஆரம்பிக்கிறது.




முதலாம் கெட்டிபொம்மு ராஜாவான வரலாற்றைத தொடர்ந்து, பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் வரலாறு நீள்கிறது. சாலிக்குளத்தில்,முயல் ஒன்று வேட்டைநாயை துரத்துவது குடகின் கதையை நமக்கு நினைவுபடுத்துகிறது. வேட்டைநாயை முயல் துரத்திய குறிப்பிட்ட இடத்தில் ஏதோ ஒரு சக்தி இருப்பதாக நம்பி, கிபி 1101 ஆம் ஆண்டு அவ்விடத்தில் கோட்டை கட்டி சிம்மாசனம் ஏறுகிறார் பொம்மு.


வரலாற்றின் சில பக்கங்கள்

கிபி 17 ஆம் நூற்றாண்டில், பாளையக்காரர்களாக தன்னாட்சி பெற்றாலும், 72 பாளையங்களை உள்ளடக்கிய பாஞ்சாலங்குறிச்சியே சிறந்து விளங்குகிறது. 47ஆவது தலைமுறையாக, தனது 30ஆவது வயதில் அரியணை ஏறுகிறார், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். இவரது தம்பிகள், ஊமைத்துரை என்ற தளவாய் குமாரசாமி மற்றும் துரைசிங்கம். வீரபாண்டிய கட்டபொம்மனின் மனைவி  ஜக்கம்மாள்.

இந்தியாவில் ஆங்கிலேய ஆட்சி உள்நுழைகிறது. அளவுக்கதிகமாக கடன் வாங்கிய நவாபுகள் நேரிடையாக வரி வசூல் செய்யும் உரிமையை ஆங்கிலேயர்களுக்கு வழங்குகின்றனர். இதில் மற்ற பாளையக்காரர்கள் சரணாகதி ஆகிவிட, வரிதர மறுத்து எதிர்ப்பவர் கட்டபொம்மனும் பூலித்தேவரும்தான். பாஞ்சாலங் குறிச்சியைத் தேடி, மன்னனை சந்திக்க‌ நெல்லையிலிருந்து வருகிறார், ஆலன். ஆலனை எதிர்த்து தன்மானத்துடன் முழங்குகிறார், வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்.  பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் கோட்டைச்சுவர்களில் இன்னமும் எதிரொலிக்கிறது,அந்தக்குரல்!

சாமாதான பேச்சுவார்த்தைக்காக, ஆங்கிலேயர்கள் அழைக்க, ராமநாதபுரம், சேதுபதி அரண்மனையில்  ஜாக்சனை காணச் செல்கிறார், கட்டபொம்மன். அங்கும் வரி,வட்டியைப் பற்றிய பேச்சுவர ஜாக்சனை எதிர்க்கிறார் கட்டபொம்மன்.மன்னரை சிறைபிடிக்க உத்தரவிடுகிறான் ஜாக்சன்.

வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன், வாளால் பகைவரை வீழ்த்தி பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு வருகிறார். வந்தபின்னரே, தானாபதியை காணாமல் திகைக்கிறார், மன்னர். தானாபதி, சேதுபதி அரண்மனையிலே ஆங்கிலேயர்களிடம் மாட்டிக்கொண்டுவிடுகிறார். சிலநாட்களில், தானாபதி விடுதலை செய்யப்பட்டு பாஞ்சாலங்குறிச்சிக்கு வருகிறார். ஆங்கிலேயர்கள், வரியாக சேர்த்து வைத்திருந்த நெல்களஞ்சியத்தைக் கொள்ளையிடுகிறார். இது, ஆங்கிலேயர்களை இன்னமும் கோபமூட்டியது. ஆங்கிலேயரை பழி வாங்க தானாபதி வகுத்த இந்த வஞ்சகம், கட்டபொம்மனை தலைகுனிய வைத்தது.



பானர்மேன் தலைமையில், பீரங்கிப்படையுடன் ஆங்கிலேயரின் ஐவகைப்படைகள் பாஞ்சாலங்குறிச்சியை சுற்றி வளைக்கின்றன. இது எதிர்பாராத போர் என்றாலும், பாஞ்சாலங்குறிச்சியின் வீரர்கள், எதிரிகளின் பலத்தைக் கண்டும் அஞ்சாமல் கோட்டையின் மீது நின்று போர் புரிகின்றனர். கவண்கற்களாலும்,வேல்களாலும் போரில் வெற்றிபெறுகின்றனர். இந்தகோட்டையை, தகர்ப்பது பற்றிய பானர்மேனின் ப்ளூபிரிண்ட் இன்றும் லண்டன் ஆவண காப்பகத்தில் இருப்பதாக கூறினார்,அவர்.

வீரன் வெள்ளையத்தேவன், இந்த போரில்தான் இறந்துபோகின்றான். ஆங்கிலேயர் பக்கத்திலும்  நாசமே விளைகிறது. பாஞ்சாலங்குறிச்சி கோட்டையும் பாதிப்படைகிறது. போரில் இறந்த வெள்ளைத்தளபதிகளுக்கு, ஒட்டப்பிடாரத்தில் கல்லறையும், நினைவுச்சின்னமும்  எழுப்பியுள்ளனர்.எதிரிகளுக்கு நினைவுச்சின்னம் எழுப்பிய  கட்டபொம்மனின் பண்பு! இதன்பிறகே, கட்டபொம்மனின் தலைக்கு விலை வைக்கப்படுகிறது.

கோட்டையிலிருந்து தப்பித்து விஜயரகுநாத தொண்டைமானின் அரண்மனையை அடைகிறார், கட்டபொம்மன். கோட்டையை கைப்பற்றுகின்றனர், ஆங்கிலேயர்கள். கோட்டையில் நாட்டப்பட்ட ஆங்கிலேயரின் கொடியை உடைத்து வீரச்சாவடைகிறார், சுந்தரலிங்கம் என்ற வீரர். தொண்டைமானின் அரண்மனையிலோ, கட்டபொம்மன் எதிரிகளிடம் காட்டிக்கொடுக்கப்படுகிறார். ஒப்புக்கு ஒரு விசாரணை வைத்து,   கயத்தாறில் நெடுஞ்சாலை பகுதியின் புளியமரத்தின் தூக்குக்கயிறை சுருக்கி, வாழ்வை முடித்துக்கொண்டார். மற்ற பாளையக்காரர்கள் எல்லாரும் வெறுமே பார்த்திருக்க, வணங்காமுடியாக உயிர்துறந்தார் கட்டபொம்மன். 

ஊமைத்துரை சூளுரைத்து இரண்டாம் முறையாக கோட்டையை கட்டுகிறார். இதைப்பற்றி, வரலாற்றில் படித்திருப்போம். முட்டையையும், வெல்லத்தையும், சுண்ணாம்பையும் கொண்டு ஆறே நாட்களில் ஏழாயிரம் எழுப்பிய கோட்டையென்று! மெக்காலே போர் தொடுத்து, கட்டபொம்மனின் சகோதர்களை,ஏராளமான பாஞ்சாலங்குறிச்சி வீரர்களையும் அழித்தொழிக்கின்றர். ஊமைத்துரை, மருது சகோதர்களுடன் சேர்ந்து விடுகின்றார்.


கயத்தாறில், கட்டபொம்மன் உயிர்நீத்த இடத்தில் ஒரு நினைவுச்சின்னம் இருக்கிறது. அவரை, தூக்கு மாட்டிய புளியமரம் பட்டுபோயிற்று என்று முடிக்கிறார், பராமரிப்பாளர்.



கதைசொல்லியைப்போலவும், அதே சமயம் வரலாற்று நிகழ்வுகளையும் ஒருசேர சுவாரசியமாக‌, படங்களை காட்டி விவரிக்கிறார், பராமரிப்பாளர். மற்றபடங்களில், வீரதீரமாக தெரியும் கட்டபொம்மன், இறுதிகட்டங்களில் நடிகர் திலகம் சிவாஜிகணேசனாக உருமாற்றம் அடைந்து இருக்கிறார். தூக்கிலிடும்போது கூட சிவாஜியாகவே இருக்கிறார்.உட்புறச்சுவரின் படங்கள் ஒரு சுற்று முடிந்ததும் இரண்டாம் சுற்று ஆரம்பிக்கிறது. நாமும் கோட்டையை உள்ளுக்குள்ளாகவே ஒரு முறை சுற்றியிருக்கிறோம். மனம் வேறு எதைப்பற்றியும் எண்ணாமல், கட்டபொம்மனையும்,போரைப் பற்றியே எண்ணிக்கொண்டிருக்கிறது.

இரண்டாம் முறையும், கோட்டையை கைப்பற்றிய ஆங்கிலேயர் வன்மத்துடன் கோட்டையை உருத்தெரியாமல் அழிக்கின்றனர். கோட்டை இருந்த இடம் முழுவதும் ஆமணக்கையும், முட்செடிகளையும் விதைக்கின்றனர். பார்க்கும் நமக்கு நெஞ்சமே எரிகின்றது. இப்போது இருக்கும் கோட்டை, ஒரிஜினல் கோட்டையின் மாதிரி மட்டுமே. அதில், ஒரு சிறு பங்குதான் இது என்று கூறி இரண்டாம் சுற்றுக்குப் பிறகு உள்ளே நுழைகிறார்.

பின் தொடரும் நம்மை, எதிர்கொள்வது, வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன். கோட்டையின் மையப்பகுதியில், வாளோடு மிடுக்காக வீற்றிருக்கிறார். ஊமைத்துரை,தானாபதி,சுந்தரலிங்கம் சகிதம் அவ்விடம் ஒரு சிறு அரசவையாக காட்சியளிக்கிறது. நாம் விரும்பினால், அரசரோடு சேர்த்து நம்மை புகைப்படமெடுத்துத் தருவதாக பராமரிப்பாளரே முன்வருகிறார்.

எஞ்சியிருக்கும்  சில ஞாபகங்கள்

இன்று நாம் பார்க்கும் கோட்டை, 1974ஆம் ஆண்டில் நமது அரசால், கலைஞர் ஆட்சியில் கட்டப்பட்டது. தற்போது மூன்றாவது முறையாக எழுந்து நிற்கிறது.
 நமது வரலாற்று ஆர்வத்தை பார்த்த பராமரிப்பாளர், கோட்டைக்குள் அகழ்வாய்வில் கிடைத்த கவண்கற்களையும், பீரங்கிகுண்டுகளையும் காட்டுகிறார்.  விம்மி நெகிழ்ந்த மனத்துடன், வெளியே வந்தால் எதிரில் ஜக்கம்மாவின் கோவில். இதுவும் புதிதாக கட்டியதுதான்.

 அதை அடுத்து, தொல்லியல் துறையின் தகவல் பலகை நம்மை வரவேற்கிறது. உள்ளே செல்ல இயலாதபடி வலைபோடப்பட்டிருக்கிறது. உள்ளே, கோட்டையின் அஸ்திவாரத்தை நன்கு காணமுடியும். அரசவையும், அந்தப்புரமும், மணமண்டபமும் நமது பார்வைக்குத் தெளிவாகத் தெரிகின்றன. இதன் அருகில்தான், ரகசிய பாதைகள் இருக்கின்றன.இன்று அவை தூர்ந்துபோய்  இருக்கின்றன‌.



பார்த்து முடிக்கும்போது, இன்னும் ஒன்றிரண்டு விருந்தினர்கள் கோட்டை வாயிலில் நுழைகின்றனர். ஒருகாலத்தில் பரபரப்பாகவும், வேல் ஈட்டிகளின் சப்தங்களாலும் நிறைந்த கோட்டை,இன்று, எப்போதாவது கேட்கும் பறவையின் குரலைத் தவிர, கோட்டை மிகுந்த அமைதி கொண்டிருக்கிறது. 


வரலாற்று பாடபுத்தகங்களைத் தவிர, பொதுவாக‌ மறக்கப்பட்ட இடமாக காட்சியளிக்கிறது. இவை ஒவ்வொன்றும் மறைக்கப்பட்ட புதையல்கள். நமது பிள்ளைகளை தவறாமல் அழைத்துச் சென்று காட்டப்பட‌ வேண்டிய இடங்கள். இப்படி எண்ணியபடி,கோட்டையின் கிரில்கதவுகளை திறந்துகொண்டு வெளியே வருகிறோம். கட்டபொம்மனின் கடைசி வாரிசு என்று அறிமுகத்துடன் ஒருவரை மரத்தடியில் கண்டோம்.


இன்று

கட்டபொம்மனின் உறவினர்கள் ஒரு 200 பேர் இப்பகுதியில் வசிக்கின்றனர். பெரும்பாலும், அன்றாடக்கூலிகளாக வாழ்க்கை நடத்துகின்றனர். அதில் ஒருவர்  பீமராவ் கட்டபொம்மு. கட்டபொம்முவின் கடைசி வாரிசு. தலையில் ஒரு தலைப்பாகைபோல கட்டிக்கொண்டிருந்தார்.  எங்களைக் கண்டதும், கையில் இருந்த பையைத் திறந்தார். போட்டோக்களையும், அச்சடிக்கப்பட்ட காகிதங்களையும் தந்துவிட்டு. "இதுல டேரக்ட்ன்னு போட்டிருக்கு" என்றார்.  அவர்தான் நேரடி வாரிசு என்பதற்கன அத்தாட்சிகளாம், அந்த அரசாணைகள்.  கலெக்டரிடமிருந்தும், சில அதிகாரிகளிடமிருந்தும் கையெழுத்துடனான அரசாணைகள்.ஊமைத்துரையின் மனைவி கர்ப்பிணியாக இருந்ததால் அவரை ஆங்கிலேயப்படை விட்டுவிட்டது. அதில் கடைசி வாரிசு.  'நீங்க எதுவும் படிக்கலையா?" என்றதற்கு, "வாய்ப்பு இல்லையில்ல" என்றார். கிட்டதட்ட 70 ஆண்டுகள் இவர்கள் புதுக்கோட்டைக்கு வரக்கூடாது என்று ஆணையிருந்ததாம். அதானால், நிலையில்லாத வாழ்க்கையை  வாழ்ந்தார்களாம். இப்போது, ஊரில் எந்த விழாவாக இருந்தாலும், இவருக்குத்தான் முதல்மரியாதை. அதில் எடுத்துக்கொண்ட போட்டோக்களை காட்டினார்.
நாங்கள், இவரிடம் பேசுவதைக் கண்டதும் எங்கிருந்தோ வந்தார் இன்னொருவர். பார்க்க ஏதோ பூசாரி போலவே இருந்தார். கூப்பிட்டு, தன்னை போட்டோ எடுக்கச் சொன்னார். எடுத்ததும், தன்னை அறிமுகப் படுத்திகொண்டார். மெய்காப்பாளர் சுந்தரலிங்கத்தின் கடைசி வாரிசாம் இவர். கோட்டையின் மீதிருந்து உயிர் துறந்த வீரன் சுந்தரலிங்கம்.

ஆனாலும், எங்கள் கவனம் கட்டபொம்மனின் கடைசி வாரிசின் மீதிருந்ததை கண்டதும், பப்புவை அழைத்தார். பப்பு சற்று அருகில் சென்றதும், பெயர் மற்றும் விபரங்களைக் கேட்டார். இதன் நடுவில் கட்டபொம்முவின் வாரிசு தொடர்ந்து,விடாமல் தன்னைப் பற்றிய விபரங்களை கூறியபடியிருந்தார். நான் பப்பு இருந்த இடத்தை பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். பப்புவின் பெயரைச் சொல்லி, கோயில் இருந்த திசை நோக்கி ஒரு பாடலைப் பாடினார். தெலுங்கா தமிழா என்று கண்டுபிடிக்க முடியாமல் இருந்தது, அது. பின்னர், 'நீ கண்டிப்பா டாக்டர்தான் ஆகப்போறே' என்றார் பப்புவிடம்.

கட்டபொம்முவின் வாரிசு ,இங்கு, விடாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தார். அரசாங்கத்திடமிருந்து, மாதந்தோரும் ரூ 1000 மட்டுமே கிடைப்பதாக கூறி விட்டு, முத்தாய்ப்பாக‌ 'எங்கே, கையை காட்டுங்க' என்றார். 'அதிலெல்லாம் எங்களுக்கு நம்பிக்கையில்லை' என்று மறுத்தோம். இதற்குள், டாக்சி டிரைவர், 'வாங்க வாங்க' என்று சைகை செய்தார். ஏறும்சமயம், சுந்தரலிங்கத்தின் வாரிசு, என் வயதையும் பெயரையும் கேட்டார். சொன்னதும், இதற்குப்பின் என்ன படிக்கப்போகிறேனென்று நினைத்தாரோ என்னவோ, கோயிலை நோக்கி பாடலைப்பாடி '35வயதில் சட்டசபைக்கு செல்வாய்' என்று  ஆசீர்வதித்தார்.

திரும்பவும் ஒவ்வொரு வாயிலாக கடந்து வந்தோம். கரிசல் பூமியிலிருந்து வீசியது காற்றின் வெம்மை. உள்ளே ஒரு மகத்தான வரலாற்றை கேட்டு வந்தால், யதார்த்தம் வெளியில் முகத்தில் அறைகிறது. 2000 பொன்கள், 100/150 கோட்டை நெல் என்று தனது ஆட்சியாளர்களுக்கு வாரி வழங்கிய கட்டபொம்மன், 'எடைக்கு எடை தங்கம் அளிக்கிறேன், நம்பி வந்தவர்களை காட்டிகொடுத்து பழக்கமில்லை' என்ற கட்டபொம்மனையும், வருபவர்களிடம் எதிர்பார்க்கும் அவனது  வாரிசு! அரசாங்கத்தின் சிக்கனத்தை, எண்ணி வியக்காமலிருக்க முடியவில்லை.

இதற்கு நடுவில்,பப்பு வேறு அவள் பங்குக்கு!
'ஸ்பேஸ் சயிண்டிஸ்ட்' ஆக வேண்டுமென்று எண்ணிக்கொண்டிருந்த பப்பு, அவர் சொன்ன 'நீ டாக்டரா ஆயிடுவே' என்ற தீர்க்கதரிசனத்தைக் கேட்டு கலவரமடைந்திருந்தாள். 'அதெல்லாம் பொய்ப்பா, உனக்கே தெரியும் இல்ல, நீ என்ன ஆகணுமோ அதை நீதான் டிசைட் பண்ணனும்,அவருக்கு ஸ்பேஸ்ன்னா என்னன்னே தெரியாது, ஸ்பேஸ் சயிண்டிஸ்ட்ன்னு ஒன்னை கேள்வியேபட்டிருக்க மாட்டாரு,அதான்' என்று அவளுக்கு தெளிய வைக்க வேண்டியிருந்தது. அவளை திசைதிருப்ப, நுழைவாயிலில் வாங்கிய கட்டபொம்மனைப் பற்றி புத்தகத்தை வாசிக்க ஆரம்பித்தோம்.


இடம்:

தூத்துக்குடியிலிருந்து பாஞ்சாலங்குறிச்சி 18 கிமீ
ஒட்டப்பிடாரம் அங்கிருந்து 2/3 கிமீ

நுழைவுக்கட்டணம் : ஒருவருக்கு 2 ரூ

புத்தகம்:

வீரம் விளைந்த மண்ணில் வீரபாண்டிய கட்டபொம்மன்
ஆசிரியர்: மு. முருகையா
விலை : ரூ 30