நான் வரைகிறேனே மம்மி!!

பப்பு சுவரில் கிறுக்கத் தொடங்கியக் காலத்தில், சிலேட்டும், நோட்டுப்புத்தகங்களும் அவள் கண்களில் படும்படி பார்த்துக் கொண்டதில் கொஞ்சம் கொஞ்சமாய் மறையத் தொடங்கியது அவ்வழக்க்ம். ஆனால், கிறுக்கியபோதோ தடுத்ததில்லை, கிறுக்காதபோதோ அதை ஊக்கப் படுத்தியதுமில்லை!ஆனால், நான் மரங்களுக்கான அவுட்லைனை வரையத் துவங்கியபோது
அவள் கையிலும் கொடுத்தேன், உனக்கு அந்த சுவர், எனக்கு இந்த சுவர் என்று! (எல்லாம் ஒரு சேஃப்டிக்குத்தான்!) அப்படி அவள் வரைந்தவற்றில் இதோ,

ட்ரையாங்கிள் பாரு, ஆச்சி:



அநேகமா மரமாக இருக்கலாம்:



இது பாப்பா என்று ஆரம்பித்தவள், அவளது கையை வைத்து ட்ரேஸ் செய்து விரல்கள் மட்டும்:



வரைவதை மட்டும் அவள் விழித்திருக்கும்போது செய்து, பெயிண்டை அவள் தூங்கியது அடித்தேன். ஜாலியாகத்தான் இருந்தது அவளது துணை!அவளுக்கு முன்னால், ஏசியன் பெயிண்டை தொட விருப்பமில்லை. இப்போதுவரை அந்த பெயிண்ட், அவளது ஃபெவிக்ரில் பெயிண்ட் என்றுதான் நம்பிக்கொண்டிருக்கிறாள். :-)

அவளது குட்டிவிரல்கள் வரைவதைப் பார்த்ததும், என் மனம் எதிர்க்காலத்தை கற்பனை செய்யத் துவங்கியது! ஒரு பெரிய இண்டீரியர் டெக்கர் ஆபீஸ், ஆர்ட் செண்டரை பப்பு நடத்துவதையும், சன் டீவியில் ஒரு ஆண்டர்ப்ரன்னராக அவளது நேர்காணலையும், அவளது இந்த ஆர்வத்திற்குக்கான வேர்கள் அவளது அம்மாவிடமிருந்துப் பெற்றதாகவும், எப்படி அவளது அம்மா இயற்கையின் வண்ணங்களை அறிமுகப்படுத்தினாளென்றும்..ஹ்ஹா..**siiighhhhhh**

(என்னைவிட பப்பு சுவரில் எழுதுவதை/கிறுக்குவதை முகில்தான் ஊக்குப்படுத்துவார் என்பது இங்கு தேவையில்லாத விஷயம்!!)