Wednesday, December 23, 2009

Weekends Vs Weekdays

குறிப்பு : காப்பி போ(பே)ஸ்ட்தான்!
ப்லாக் காணாம போனப்போ இங்கே எழுதினது. இங்கேயும் ஒரு தடவை போஸ்டறேன்.

மற்றவர்களுக்கு நாம் தேவைப்படுகிறோம், இன்றியமையாதவர்களாக இருக்கிறோம் என்ற உணர்வு, வாழ்க்கையில் அங்கீகாரத்தை, பெருமிதத்தைத் தருகிறதுதான். அந்த அங்கீகாரமும், திருப்தியும் வாழ்க்கைக்கு ஒரு அர்த்தத்தை தருகிறதுதான்! ஆனால், இரவு மூன்று மணிக்கு, படுக்கைக்கு அடியில் தவளையை தேடிக்கொண்டிருந்தபோது, எனக்கு இது எதுவுமே தோன்றவில்லை!

“ஆச்சி, தவளை என்னை இழுத்துட்டு போகுது” என்று பப்பு கத்தியபோது இரவு மணி மூன்று. 'சனிக்கிழமைதானே, கொஞ்சம் தாமதமாக எழலாமே' என்ற எண்ணத்துடன் தூங்க சென்றேன். வாரநாட்களில் மணி ஏழானாலும் துயில் கலையாத பப்பு, வாரயிறுதிகளில் டாணென்று ஆறு மணிக்கு எழுந்துவிடுவாள். மற்றநாட்களில் படுக்கையிலிருந்து எழுந்தாலும் சோபாவில் சுருண்டுக்கொள்பவள், சனிக்கிழமை காலைகளில் சுறுசுறுப்பாக இருப்பாள்! நான் கொஞ்ச நேரம் தூங்கிட்டு வரேனென்றாலும், பத்து நிமிடத்துக்கொருமுறை வந்து தூங்கி முடிச்சிட்டியா என்று கேட்டுக்கொண்டிருப்பாள். இன்றைக்கும் நான் சொல்லாமலே, என் திட்டத்தை புரிந்துக்கொண்டாள் என்றுதான் தோன்றியது! “தவளை இங்கே வராது பப்பு” என்றாலும் சமாதானமாகவில்லை. போர்வையை நன்றாக போர்த்தி, திரும்ப தூங்க வைக்க முயன்றேன்..ம்ஹூம்! படுக்கையில் தவளையார் இருக்கிறார் என்ற அவளது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையால் விளக்கை போட்டு படுக்கையில், கட்டிலுக்கு அடியில், கதவுக்கு வெளியே எல்லாம் தேடி முடித்த போதும் கலையவில்லை எனது தூக்கம். பப்புவோ அப்படியே எனக்கு நேரெதிராக இருந்தாள்.

தவளை, அவளது பாயிண்டரை பிடித்து இழுத்துக்கொண்டு ஓட்டைக்குள் கூட்டிச் சென்றதாம்! ஏன் கூட்டி சென்றது, ஏன் பொந்துக்குள் இழுத்தது...கேள்விகள்...கேள்விகள்! என்ன செய்ய, எனக்கும் கூட அதே கேள்விகள்தான். ஆனால், நான் இருந்ததோ பதில் சொல்லும் கட்டத்தில்! இப்போதெல்லாம், தூங்குவதற்கு முன் மானசீகமாக தவளையாருக்கு வேண்டுதல் வைத்துவிடுகிறேன் மறக்காமல்! யாருக்குத் தெரியும், தவளையாருக்கும் அங்கீகாரமும் பெருமித உணர்வும் தேவைப்படுமாயிருக்கும்!

3 comments:

நட்புடன் ஜமால் said...

வாரநாட்களில் மணி ஏழானாலும் துயில் கலையாத பப்பு, வாரயிறுதிகளில் டாணென்று ஆறு மணிக்கு எழுந்துவிடுவாள்]]

சில பல வருடங்களுக்கு முன்

எனது பள்ளி காலத்தை யோசித்தால்

இப்படி இப்படித்தான் - அப்ப நீங்க !!!

லெமூரியன்... said...

நல்ல வேளை பப்பு தவளைன்னு சொல்லி உங்கள வீட்டுக்குள்ளயே தேட வெச்சிருக்கு....!

அந்த பொண்ணு ஒரு கொலை வெறியோட யானை வந்துருச்சுன்னு சொல்லியிருந்தா உங்க பாடு தின்டாட்டம் ஆகியிருக்குமே :-) :-)

அதிகாலைல தெருவில் யானை தேடியலைஞ்ச terror பதிவைல நாங்க படிச்சிருப்போம்..!

:-) :-) :-)

பா.ராஜாராம் said...

எவ்வளவு முதிர்ச்சியான நகைச்சுவை உணர்வு உங்களிடம் பாஸ்!