Tuesday, September 16, 2008

Ouch!

நான் அடித்தாலும், அழுதுக் கொண்டு என்னிடமே திரும்ப ஓடி வரும் உன் தூய அன்பிற்குமுன்
சிறுமைப்பட்டுப் போகிறேன்!!

:(((

11 comments:

pappu's friend said...

pappu-va adicheengala?
:((
ippo ethukku pappu-va adicheenga? neenga ippo vilakkam solli aaganum (neraya perukku).

(makkals, hope u guys are with me )

pappu's freiends

ராமலக்ஷ்மி said...

உண்மை, அதுதான் குழந்தை உள்ளம்.

"குழந்தையும் தெய்வமும் குணத்தால் ஒன்று...
குற்றங்களை மறந்து விடும் மனத்தால் ஒன்று..."
சரியாதான் பாடி வைத்தார்கள்.

[பப்புவை அடிக்கவே அடிக்காதீர்கள். சும்மா பாவ்லா காட்டினாலே புரிஞ்சுப்பா. அட, நானா சொல்லணும் உங்களுக்கு..]

rapp said...

ஆயிரத்தில் ஒரு வாக்கியம். அற்புதமான பதிவு.

ஆயில்யன் said...

என்னது பப்புவை அடிச்சிட்டீங்களா??????

பாபு said...

ஆயிரத்தில் ஒரு வாக்கியம்

repeattu

GGS said...

எளிமை. அருமை

அன்புடன்
-சூர்யா

AMIRDHAVARSHINI AMMA said...

சத்தியமான உண்மை.
அன்று உணர்ந்ததை
இன்று உங்கள் கவிதை வடிவில்
பார்க்கும்போது
குற்ற உணர்ச்சி அதிகரிக்கிறது.
மான்சீகமாய் மன்னிப்பு கேட்கிறேன்.
வர்ஷினியிடம்.
(டூடுன் சாரி டா.)

சந்தனமுல்லை said...

pappu's friends...thanks for the comments!! romba vaaluthanam pannina athaan oru adi..:-) ok..inimay adikala..ok-vaa!!

ராமலஷ்மி..நன்றி!! ம்ம்..அப்படிதான்..அவ்வளவு சீக்கிரத்தில் கை வைத்துவிடுவதில்லை..என்றாவது எல்லை மீறினால் மட்டுமே!! :-)

ராப் : நன்றி!

ஆமா ஆயில்யன்!! நன்றி!

நன்றி பாபு!
நன்றி ggs!!

நன்றி அமிர்தவர்ஷினி அம்மா!! :-)
டூடுன் இன்னேரம் மறந்து போயிருப்பாள்!!

ச்சின்னப் பையன் said...

சூப்பர்.

சுரேகா.. said...

இரண்டு வரிகளில்
இவ்வளவு தாய்மையா?

கவலைப்படாதீங்க!

இல்லைன்னா!
அடிக்காதீங்க!

லக்கிலுக் said...

பப்பு மீதான வன்முறைக்கு என்னுடைய கண்டனங்கள்!