Sunday, May 30, 2010

தலித்துகளுக்கென்று ஏன் தனிப்பட்ட நீதிகள் இல்லை?

வானின் திண்ணியநிழலில் மரண ஒலங்கள் கரைந்தபடி பல தலைமுறைகள் வெளிறிப்போன சமூகத்தில் பரிணமித்திருக்கின்றன. அறுத்தெறியப்பட்ட உறுப்புகளை போல வெறுத்தொதுக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள் சுரண்டப் பட்டிருக்கிறார்கள், பாகுபடுத்தப் பட்டிருக்கிறார்கள், கைவிடப்பட்டிருக்கிறார்கள், புறக்கணித்து இகழப்பட்டிருக்கிறார்கள்,தாழ்மைப்படுத்தப்பட்டிருக்கிறார்கள்.


நகரங்களின் மற்றும் கிராமங்களின் புறநகர் விளிம்புகளில் சிதறிய புள்ளிகளாக அமைந்த குடிசைகளின், மட்கிப்போய் நாற்றமெடுத்து விரிசல்விட்ட கீற்றுச் சுவர்களின் உள்ளிலிருந்து எழும் மண்புழுதியின் சுழலோடு, பல நூற்றாண்டுகளாக அவர்களது கதறல்களும், கூக்குரல்களும் கேட்பாரற்று சங்கமித்திருக்கிறது.

சூத்திரர்கள்,சண்டாளர்கள்,நிசடர்கள்,அந்தியர்கள்,பாயர்கள்,ஹரிஜன்கள்,தலித்துகள் என்று விளித்துக் கொள்ளுங்கள் அல்லது ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் என்று அழையுங்கள்.என்ன பெயரிட்டு அழைத்தாலும், கேன்சர் கட்டிகளைப் போல இந்த சமூகத்து மக்கள் இந்திய சமூக அமைப்புகளால் வெட்டி அகற்றப் பட்டிருக்கிறார்கள். திண்ணிய தெளிவான வெண்ணிற நீதியின் நிலவொளி தங்கள் வாழ்வை நீராட்டுவதை இனிதான் காணவேண்டியவர்களாக இருக்கிறார்கள்.

இரு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் ஏற்றிவைக்கப்பட்ட எழுச்சி இயக்கம், ஒரு விரற்கடைகூட முன்னேறிச்செல்லாமல் இருந்த இடத்திலேயே சுழன்று, ஆழத்தில் அகழ்ந்து, அழுக்கைப் புறந்தள்ளும் உளையான சேற்றில் அகப்பட்ட சக்கரத்தைப் போல ஆகிவிட்டது.அவ்வியக்கம் எங்கும் செல்ல முடியாதபடி முட்டுச்சந்தில் நெருங்கிவிட்டது.மக்கள், சமூகத்தின் வெறுமையான கருநிழலிலேயே வாழவும், மடியவும் தலைபடுகிறார்கள்.

மும்பை பல்கலைகழகத்தால் சமீபத்தில் ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட “தெற்காசியாவில் நவீனம்,பாரம்பரியம் மற்றும் தடுப்பாற்றல்” கருத்தரங்கு ஒன்றில், ஜாமியா மிலியா இஸ்லாமிய மத்திய பல்கலைகழகத்தைச் சேர்ந்த முற்போக்கு சமூகவியலாளரான Dr. Neshat Quaiser அவர்கள் தனது தனிப்பட்ட பேச்சின்போது எதிர்பாராத வியப்பூட்டுகிற ஆய்வுரையையும் வினாக்களையும் எழுப்பினார்.

Dr. Quaiser அவர்களது வியப்பூட்டுகிற தகவல் தலித் சமூகம் எப்போதும் இந்து சமயப்பிரிவு மற்றும் பார்ப்பனீய அமைப்பின் அதிகார எல்லைக்கு அப்பாலேயே இருந்து வந்திருக்கிறது. தலித்துகளுக்கென்று தனித்த அடையாளம் இருப்பதால், அவர்களுக்கென்று தனிப்பட்ட நீதி/சட்டம் இருக்க வேண்டும்.பார்ப்பனீய வர்ணாசிரம அமைப்பின் தாழ்ந்தநிலைக்கு ஒதுக்கப்பட்டதால் சாதிய அடையாளத்தை இழக்க சூத்திரர்களுக்கு ஒன்றுமில்லை.

”இதுநாள் வரை தலித்களின் தனிப்பட்ட உரிமைகளுக்கான தேவை எழவில்லை?காலங்காலமாக தலித்துகள் சுரண்டப்பட்டிருக்கிறார்கள், இதர ஆளும் வர்க்கம் மற்றும் சமூகத்தினரான இஸ்லாமியர்கள் அல்லது கிறிஸ்தவர்களாலும் இந்து பிராமணீய அமைப்புகளால் ஒடுக்கப் பட்டிருக்கிறார்கள் என்பதில் இரு வேறு கருத்துகள் இருக்க முடியாது.அனைவராலும் சித்ரவதைக்கு ஆளாகியிருக்கிறார்கள்.ஆனால் ஆச்சர்யமூட்டும்விதமாக,சமூகத்திலிருந்து தலித்-களுக்கான தனிப்பட்ட உரிமைகள் விவகாரத்தை எழுப்புவதற்கு தலித் அரசியல்வாதிகளோ அல்லது போராளிகளோ அல்லது அறிஞர்கள் அல்லது கற்றறிந்தோர் வகுப்பினரோ யாரும் கவலை கொள்ளவில்லை.”


தலித் சமூகத்தினர் இந்து சமயப்பிரிவின் ஆதிக்கத்திற்கு வெளியே இருப்பதால் இந்து வர்ணாசிரம அமைப்பின் கூறாக இல்லாததாலும் தலித்துகள் தங்களுக்கென்று தனிப்பட்ட உரிமைகளை கொண்டிருக்கவேண்டும் எனபதே Dr.Quaiser விவாதம்.இந்து சமயப்பிரிவிலிருந்து புறத்தே வந்து தங்கள் சுதந்திரத்தை நிலைநாட்டுவதிலேயே அவர்களது எழுச்சியும், சுய-மதிப்பும் சுயமரியாதையும் சுதந்திரமும் அமைந்திருக்கிறது.இந்து முறைமைக்கு உள்ளிருந்து சமூக சீர்திருத்தத்தை நாடுவதிலோ அல்லது புனரமைப்பதிலோ இல்லை.

நன்கு அறியப்பட்ட வரலாற்றாளர் ராம் ஷரன் ஷர்மா ”தொன்ம இந்தியாவில் சூத்திரர்கள் - ஏறத்தாழ கி.பி 600-ஆம் ஆண்டை நோக்கி சாதிப்படி நிலையின் கீழ்வரிசையின் சமூக வரலாறு” என்ற அவரது புகழ்பெற்ற உருவாக்கத்தில் ”இந்திய துணைக்கண்டத்தின் வேத முற்காலத்திற்கு தடயங்களைத் தேடி பயணிக்கும்போது சமூகம் மேய்ச்சல் பாணியிலான சமூகம் இருந்ததால் ஆரம்பகால இலக்கியங்களில் எந்த வகுப்பு பிரிவுகளும் காணப்படவில்லை” கூறுகிறார்.

அதேபோல,சமூகவியலாளர் நரேந்திர நாத் பட்டாச்சார்யா குறிப்பிடுகிறார் ”ரிக்வேதத்தின் உண்மையான முந்தைய பகுதிகளில் சாதி பிரிவுகளோ அனுபவ அறிவுக்கு புறக்கணிப்பு மற்றும் வாழ்வின் பல்வேறு படிகளின் செயல்பாடுகள் குறித்தோ அறியமுடியவில்லை. Tvastr என்ற கைவினை கலைஞன் சக்திவாய்ந்த தெய்வத்திற்கு நிகராக உயர்த்தப்பட்டான்.உலகை உருவாக்குவதென்பது மரவேலையை அதாவது,தச்சனது அல்லது சிறுதச்சுவேலை செய்பவரின் திறனை ஒத்த பதமாகவே கருக்கொள்ளப்பட்டது.அதையடுத்து,இந்த மனப்போக்கு பேணப்படவில்லை. அஸ்வின்களுக்கு என்ன நடந்தது என்ற துணையாதாரத்தோடு இது தெளிவாக விளக்கப்படலாம்.கடவுளர் சபையில் தலைமை வைத்தியர்களான அஸ்வின்களின் நிலையும் தாழ்த்தப்பட்டதோடு சோமபானத்தை பருகும் உரிமையும் மறுக்கப்பட்டது. பொருளாதார அறிவியல் போலியான புலமையாக கருதப்பட்டது.

ஷர்மாவைப் பொறுத்த அளவில்,”பொதுவான ஐரோப்பிய வார்த்தைகளான “அடிமை” மற்றும் சமஸ்கிருதத்தின் “தாசன்”என்ற வார்த்தைகள் வென்று அடையப்பட்ட மக்களின் பெயர்களின் மூலத்திலிருந்து மருவியது போலவே தோன்றுகிறது. சூத்திரர்கள் என்ற வார்த்தையும் இவ்வாறு வென்றடையப்பட்ட பழங்குடி இனத்தின் பெயரிலிருந்துதான் வருவிக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.கு.மு 4-ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பழங்குடியினரே சூத்திரர் என்பதில் ஒரு சந்தேகமும் இல்லை. காரணம், புதிய சிந்து சமவெளியை ஆக்கிரமித்த சோதரை என்ற பழங்குடியினருக்கு எதிரான அலெக்ஸாந்தரின் முன்னேற்றத்தை டியோடோரஸ் பதிவு செய்துள்ளார்.

மேலும், அதர்வ வேதத்தின் முற்கால பகுதிகளில் சூத்திரர்கள் பழங்குடியினராகவே தோன்றுகிறார்கள் என்று ஷர்மா குறிப்பிடுகிறார். ”இம்மக்கள் அனைவரும் வட-மேற்கு இந்தியாவில் குடியிருப்பாளர்களாக வாழ்ந்தது போல தெரிகிறது.மகாபாரத்ததில்,சூத்திர பழங்குடியினர் ஆபிராக்களுடன் வாழ்ந்தது போல விவரிக்கப்பட்டுள்ளது.வர்ணாசிரம அர்த்த்தில் பொருள் கொள்ளாமல் பழங்குடியினராக குறிப்பிட்டிருப்பதாகக் கொள்வதே அதர்வ வேதத்தின் தனிப் பண்பாகும்.


உண்மையில்,சூத்திரர்கள் தங்களுக்கென்று சில ஆரியர்கள் ஆரியல்லாத கடவுள்களை கொண்டிருந்தார்கள் என்று ஷர்மா சுட்டிக்காட்டுகிறார் .இவ்வாறு, சூத்திரர்களுக்கென்று கடவுள்கள் இல்லையென்ற படைப்பைப் பற்றிய கதைகளில் பார்ப்பனீய கூற்றுகள் சரியான நிலையை குறிக்கவில்லை.... சூத்திரர்களின் வழிபாட்டு உரிமையை பறிக்கவும், சகஆரியர்களுடன் பங்கிட்டு வந்த அவ்வுரிமையை தியாகம் செய்யவும் பார்ப்பனீய புராணக்கதைகள் குறிப்பிடத்தக்க முயற்சி காட்டுகின்றன.


மார்க்ஸிஸ்ட் தத்துவநிபுணரான தேவிபிரசாத் சட்டோபாத்யாய “லோகயதா - தொன்ம இந்தியாவின் பொருளியலில் ஒரு ஆய்வு” என்ற புத்த்கத்தில் மேற்கோள் காட்டுகிறார். “தாழ்ததப்பட்ட வர்க்கமான சூத்திரர்களின் கடவுள் கணபதி ” சூத்திர மறுப்பாளனான மனு கூச்சலிடுவதை விவரிக்கிறார்.


சூத்திர பழங்குடியினரை சமயகுருக்களிலிருந்து வேறுபடுத்தி ஒதுக்கி வைக்கும் பார்வை ரிக் வேத காலத்தின் முடிவிலிருந்து,அதாவது மேய்ச்சல் சமூகத்திலிருந்து தொழிலாளர்களுக்கு தேவை எழுந்த விவசாய சமூகமாக உருமாறத்துவங்கியபோது வெளிப்படத் துவங்கியது.

தொழிலாளர்களுக்கு எழுந்த தேவை மதங்களையும் கருத்தியல்களையும் பின்னுவதற்கும் தலைப்பட்டதோடு தொழிலாளர் தேவை நிரப்பீட்டுக்கான அமைப்பையும் ஒழுங்குபடுத்த தலைப்பட்டது.”மூளை சார்ந்த மற்றும் உடல் உழைப்பிற்கு இடையில் ஒரு தெளிவான கோடு வரையப்பட்டது.சூத்திரர்களுக்கு வேத அறிவு மறுக்கப்பட்டதன் மூலம் உடலுழைப்புக்காகவென்று முடிவு கட்டபட்டனர்....படைப்பவரின் காலிலிருந்து தோன்றியதாக புராணக்கதையின் அடிப்படையில் இது நியாயப்படுத்தப்பட்டது. சூத்திர சமூகம் இதர பழங்குடியினரோடு இணைக்கப்பட்டு அடிமைகள் அல்லது தாசர்களென்று ஒன்று திரட்டப்பட்டனர்.”

பழங்கால இந்தியாவில் அடிமைமுறை”என்ற புத்தகத்தில் சண்டாளர்கள் ம்ற்றும் அடிமைகள் அல்லது தாசர் பழங்குடியினரின் ஒருங்கிணைப்புக்கு பிறகு தோன்றிய தீண்டாமை பழக்கத்தை ”சூத்திரர்களின் கடமை யாதெனில் அடிமையோ இல்லையோ சுயாதீனமாக இருந்தாலும் ஒரு அடிமை செய்ய வேண்டிய எல்லா தூய்மையற்ற பணிக்ளையும் மேற்கொள்ள வேண்டும்.” என்று தேவ் ராஜ் சென்னா வரையறுக்கிறார்.


அன்றைய காலகட்டத்தில்,பார்ப்பனரல்லாத அனைவரும் சூத்திரர் எனப்பட்டார்கள்.இவ்வாறு, ஜெயின்கள்,புத்த மதத்தினர்,அஜ்விகஸ் அனைவரும் பார்ப்பன ஏட்டினால் சூத்திரர்களாக “தீர்க்கப்பட்டார்கள்”.பலத்த செல்வாக்கோடு இருந்த புத்தமதம் சூத்திர கலைஞர்கள் என்று வரையறுக்கப்பட்டது.


புத்தமதம்,ஜைன மதம்,சைவம் மற்றும் வைணவம் போன்ற, ஏறக்குறைய எல்லா மத சீர்திருத்த இயக்கங்களும் பார்ப்பனீய சமூக படிநிலை வரிசையின் மைய அச்சான கர்மவினை கோட்பாட்டை பற்றி கேள்வி எழுப்பவில்லை.

மத சீர்திருத்த இயக்கங்கள் வெறும் சமூக துயரையே கொண்டிருந்தது. பிற சமத்துவ வடிவங்களுக்குக்கான இடத்தில் மத சமத்துவத்தை வாக்களிப்பதன் மூலம் தற்போதுள்ள சமூக அமைப்புக்கு சாதி அமைப்பில் கீழ்படி நிலையிலுள்ளவர்களை இணங்க வைத்ததனர்.காலம் செல்லச் செல்ல வர்ணாசிரம அமைப்புமுறையில் தவிர்க்க இயலாதவைகளில் தங்களை முழுவதுமாக தொலைத்து சமூக ஏற்றத்தாழ்வுகளுக்கு கண்டனம் தெரிவிக்கும் மனஉரத்தை இவ்வியக்கங்களை ஆரம்ப காலத்திலேயே ஆற்றலிழக்கச் செய்தனர் என்பதே ஷர்மாவின் கூற்று.


இந்திய துணைக்கண்டத்தில் ஆளும் வர்க்கத்தினரின் மனித தன்மையற்ற நடைமுறைகளை தோன்ற வைத்த சூழ்நிலைகள் அல்லது ஆதாரங்கள் மீதான ஆழமான ஆராய்ச்சியை மேற்கொள்ளுவதோ இங்கு நோக்கமல்ல.உண்மையை வலியுறுத்துவதே.


தலித்துகள் என்ற பெயரிடப்பட்டு ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட பழங்குடியினர் மற்றும் பழங்குடியினரல்லாதோர் சமூகத்தினருடைய உழைப்பின்
ஆதாயத்தை அடையும் பொருட்டு வலுக்கட்டாயமாக அவர்கள் மீது திணிக்கப்பட்ட பார்ப்பன சமூக குறியீடுகளில் அவர்களுக்கு எந்த பங்கும் இல்லை.

ஒடுக்கப்பட்ட மற்றும் சுரண்டப்பட்ட சமூகத்தினரின் நிலையில் இன்றும் குறிப்பிடத்தகுந்த பெரிதான மாற்றங்கள் எதுவும் இல்லை.
எந்த செயலுக்குமான விளைவுகள் ஒரு பொதுவான அனைவரையும் ஒன்றிணைக்கக்கூடிய ஒரு இழையாலேயே சாத்தியமாகும்.


சாதி அமைப்புக்குள்ளே பணி செய்ய விரும்பும் மற்றும் ”இந்து மதஅமைப்பின் பகுதி”யாகவும் இருக்க விரும்பும் அரசியல் மற்றும் பொருளாதார ஆதாயங்களுக்காக குறுகிய நோக்கமுள்ள தலித் அரசியல் தலைவர்கள் ,சிந்தனாவாதிகள்,தலித் ஆதரவு சிந்தனையுடைய அறிஞர்கள், இவர்களே மனித இனத்துக்கும் கீழ்ப்பட்ட மற்றும் உடைந்து போன மட்கலங்களுக்குள்ளும் முறிந்துபோன வாழ்வுடனும் மிகச்சாதாரண வாழ்வைப்பற்றி கிழிசலான கனவுகளுடன் வாழும் லட்சக்கணக்கான மக்களின் மனிதத்தன்மையை இழிவுபடுத்தும் இந்நிலைக்கு காரணம் என்கிறார், தலித் போராளியும் அம்பேத்கரிஸ்டான ராகுல் கேட்.

எழுச்சி இயக்கங்களின் தோல்விக்கு தலித் இனக்கொழுந்துகளே காரணமென்று கேட் உறுதியாகக் கருதுகிறார்.”தலைசிறந்தவர்கள் என்று கூறிக்கொள்ளும் சில தலித்துகள் விழிப்புணர்ச்சியற்ற மெத்தன நிலையில் சுய ஆதாய காரணங்களுக்காக இந்து மதத்தை சீரமைக்கும் எண்ணத்தைக் கொண்டிருக்கிறார்கள் ” என்றும் கூறுகிறார்.

”தலித்திய கருத்துகள் எல்லா தளங்களிலிருந்தும் தலித் அடையாளங்களை எதிர்மறையான வழியில் வழிநடத்தும்படி வலியுறுத்தும்” என்ற கருத்தை தகர்த்தெறிய தலித் அறிஞர்கள் ஏதோ சில காரணங்களுக்காக தயங்குகிறார்கள். இந்த எதிர்மறையான எண்ணம் மற்றும் கழிவிரக்கம் என்ற கருத்துக்கூறு ஒடுக்கப்பட்ட மக்களுக்கு எவ்வித ஆதரவையும் தரப்போவதில்லை. உண்மையில்,மேல்தட்டு மற்றும் சாதாரணமக்களுக்கும் இடையேயான இடைவெளியை அதிகரித்திருக்கிறது.

அறிஞர்களுக்கும் பொதுமக்களுக்கும் இடையே அதிகரித்துவரும் தடைமுறிவை பி.எஸ்,மும்பை பல்கலைகழகத்தின் சமூகவியல் துறையை சேர்ந்த சமூக கோட்பாட்டாளர் முனைவர்.விவேக் ஒப்புக்கொள்கிறார்.”எல்லா அறிஞர்களும் அல்ல,ஆனால் அறிஞர்களில்,கற்றறிந்தோரில் ஒரு பகுதியினர் சமூக ஒடுக்குமுறையின் எந்தவித வடிவத்தையும் ஆய்வுக்குள்ளாக்குவதை அலுப்பூட்டும் வண்ணமாகவே கருதுகிறார்கள்.”


முனைவர்.விவேக் அவர்கள்,மும்பையில் துப்புரவு தொழிலாளர் பணியில்லத்தை (பெருக்குவோர் மற்றும் கழிவகற்றுவோர்) ஒழுங்கமைப்பதில் சில ஆண்டுகளை செலவிட்டுள்ளார். வர்க்கம்-ஆர்வம்-ஆய்வு பற்றி அவர்கள் சிந்திக்க மறுப்பது சாதாரணமக்களிடமிருந்து இன்னும் வெகுவாக அந்நியப்படுத்தும் என்று மேலும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.உணர்ச்சிக்கூறுகள் மீதான அதீத கவனம் கொண்டு, பொருளாதார அக்கறை பற்றியும் ,தலித்துகள் தொடர்புடைய எந்த சர்ச்சைகளை ஆராயவும் கிஞ்சித்தும் அக்கறை கொள்வதில்லை.புறக்கணிக்கத்தக்க எண்ணிக்கையில் இருப்பினும் இந்திய அரசியற் சமுதாயத்தில் உறுதியான ஆற்றல்வாய்ந்த பிரிவாக இருக்கிறது.அவர்கள் தற்போது தலித்துகளின் வலியையும் துன்பங்களையும் குறுகிய ஆதாயங்களுக்கு பயன்படுத்தும் தலித்-பார்ப்பனர் ஒடுக்கப்பட்ட மக்களை நோக்குவது போலாகிவிட்டனர்.

தலித் போராளியும்,இதழாளருமான ராஜ் ஜக்தாப் தலித் அரசியல் தலைவர்களை கண்டிப்பதோடு மட்டுமல்லாமல், டாக்டர்.பி.ஆர்.அம்பேத்கரை புரிந்துக்கொள்ளாமல் ஒப்பிக்கும் எல்லா அறிஞர்களையும் சாடுகிறார். டாக்டர்.அம்பேத்கர்,எல்லா நாடானாலும் “அறிஞர்கள் வர்க்கமானது மிகுந்த செல்வாக்குள்ள வர்க்கம்”என்று மனப்பூர்வமாக நம்பினார்.அதனால் தலித் அறிஞர்கள் ”தனியுரிமைக்கான தீப்பந்தங்களை ஏந்த வேண்டும்” என்று எதிர்பார்க்கப்பட்டனர்..ஆனால்,நடைபெறுவதோ நேர்மாறாக இருக்கிறது.

”எனது பரிமாற்றங்களில் கண்டறிந்தேன் தலித் ஆதர அரசியல்வாதிகள் மற்றும் தலித் அறிஞர்கள் சிறப்புகுழுமத்தை உருவாக்கி கண்ணீரையும், துயரங்களையும்,வலிகளையும் விற்பனை செய்யும் கடைக்காரர்கள் போன்று செயல்படுகிறார்கள்.எல்லோரும் அப்படி இல்லை என்ற போதிலும் பெரும்பான்மையானோர் இந்த ஒடுக்குமுறை தொடரவே விரும்புகின்றனர். விற்பனைக்கு எந்த பாதிப்பும் வராது.....இந்து சமயப்பிரிவில் தொடர்ந்து நிலைத்திருக்க விரும்புவதற்கு இதுவும் ஒரு காரணம்.இந்து சமய சீர்திருத்தத்தோடு எழுச்சி இயக்கத்திற்கு எந்த தொடர்பும் இல்லையென்று தெளிவாக பாபாசாகேப் (டாக்டர்.பி.ஆர்.அம்பேத்கர்) உணர்த்தியிருப்பதை அசட்டை செய்கிறார்கள்.பிரகாசமான எதிர்காலத்தை தீட்டவே விரும்புகிறார்கள்,முரணாக அந்த பிரகாசமான எதிர்காலத்தை இன்று செறிவாக்குவதை பெரும்பாலோர் விரும்பவில்லை.” என்று ஜகதாப் சுட்டுக்காட்டுகிறார்.

நீதியின், வெண்ணிய தண்ணொளி பாயவும் சமத்துவம் புண்ணான கொப்புளங்களை தங்கள் வாழ்விலிருந்து தடையமின்றி அழிந்து போகவும் காத்திருக்கும் ,ஒடுக்கப்பட்டு துயரப்படும் லட்சக்கணக்கானவர்களுக்கான பாதை வரைவதற்கு ஒரு ஆரோக்கியமான விவாதத்தை திரட்டுவதே இக்கட்டுரையின் நோக்கம்.

நன்றி :உன்னதம் மே'10
மூலம்: பிரபாத் சரண்
தமிழாக்கம்:சந்தனமுல்லை

12 comments:

காமராஜ் said...

உனது துணிவுக்கு தலைவணங்குகிறேன் .

கீற்று வில் எனது
'அடர்கருப்பு' கட்டுரை(.2000 ஆண்டுகால அடிமைத்தனத்தின் வரலாறு) இருக்கிறது.எழுத்தாளர்கள் வரிசையில் தேடினால் கிடைக்கும்.
அது புகழ்பெற்ற தலித் ஆராய்ச்சியாளர் 'ஜேம்ஸ் மெஸ்ஸேயின்' தமிழாக்கம்.

இன்னும் கூடுதல் தரவுகளும்,விவரங்களும் கிடைக்கலாம்.

பதி said...

மொழியாக்கத்திற்கும் பகிர்வுக்கும் நன்றி சந்தனமுல்லை.

நண்பர்களிடமும் பகிர்ந்துகொண்டுள்ளேன்.

விந்தைமனிதன் said...

காத்திரமான கட்டுரை... மொழியாக்கத்துக்கு நன்றி முல்லை.. இம்மாதிரி தீவிரமான பதிவுகளை உங்களிடமிருந்து நிறைய எதிர்பார்க்கிறேன்.

♫ ♪ ..♥ .பனித்துளி சங்கர் .♥..♪ ♫ said...

மிகவும் சிறப்பாக மொழிப்பெயர்த்து இருக்கிறீர்கள் . பல தகவல்களை அறிந்துகொண்டேன் . பகிர்வுக்கு நன்றி

செந்தழல் ரவி said...

சீரிய முயற்சி..அருமையாக வந்துள்ளது.....வாழ்த்துக்கள்..

நியோ said...

" புத்தமதம்,ஜைன மதம், போன்ற, ஏறக்குறைய எல்லா மத சீர்திருத்த இயக்கங்களும் பார்ப்பனீய சமூக படிநிலை வரிசையின் மைய அச்சான கர்மவினை கோட்பாட்டை பற்றி கேள்வி எழுப்பவில்லை. "
பெரியார் பௌத்தத்தை விட இஸ்லாமிற்கு அளித்த பாராட்டுதல்கள் குறித்து புரிதலின்றி இருந்து வந்தேன் ...
உங்கள் வார்த்தைகளுக்கு நன்றி தோழர் முல்லை !

The Analyst said...

நன்றாக மொழிபெயர்த்துள்ளீர்கள்.

T.V.ராதாகிருஷ்ணன் said...

அருமை வாழ்த்துகள்..

வா.மணிகண்டன் said...

இது முக்கியமான கட்டுரை. மொழிபெயர்ப்புக்கு நன்றி.

நமது சூழலில் இத்தகைய விவாதங்கள் பெரிய அளவில் நடத்தப்படுவதில்லை. இல்லையா?

உன்னதத்தில் வாசித்த போதே இந்தக் கட்டுரைக்கான மூலம் கிடைக்குமா என்று தேடினேன்.

கிடைக்கும்பட்சத்தில் இணைப்பை தர முடியுமா?

Dr.P.Kandaswamy said...

நல்ல பதிவு. இந்த சமூகத்திலிருந்து படித்து முன்னேறிய பலரை நான் நன்கு அறிவேன். ஆனால் அவர்களும் இந்த சமூகத்திற்கு ஆக்க பூர்வமாக எதுவும் செய்யவில்லை.

பொருளாதார ரீதியில் இன்று தல்ல நிலையில் இருக்கும் அவர்களை சமுதாய ரீதியில் முன்னேற்ற, இப்பொது இருக்கும் தலைவர்களோ, வேறு யாருமோ எதுவும் செய்வதில்லை. ஆக்கபூர்வமான செயல்கள் எடுப்பதை விட்டுவிட்டு, புலம்புவதால் மட்டும் பிரச்சினைகள் தீராது.

kanchikirukkan said...

நல்ல பதிவு.

சிங்காரம் said...

தலித் மக்களின் முன்னேற்றம் பற்றி வாய் கிழிய பேசும் நாம் அதற்காக என்ன செதிருக்கிறோம்? ஒன்றுமில்லை!
ஆயிரம் ஆண்டுகளாக பார்ப்பனியர்களால் அடிமைப்படுத்தப்பட்டுவிட்டார்கள் என பழங்கதை பேசுவதையும், வார்த்தைக்கு வார்த்தை பார்ப்பனியர்களை திட்டுவதையும் தவிர நாம் என்ன கிழித்துவிட்டோம்?
சிந்தித்து பார்த்தால் நம்மீது நமக்கே அருவ்ருப்பு தோன்றுகிறது. தலித் முன்னேற்றம் என குரல் எழுப்பும் நம்மைப்போன்ற சாமானியர்களில் இருந்து அரசியல்வாதிகள் வரை எல்லோருமே தலித்துகளை தம் சொந்த ஆதாயத்திற்காகவே பயன்படுத்துகிறோம் என்பதுதான் உண்மை.