Monday, January 20, 2014

புத்தகக் கண்காட்சியில் ஒரு பொ.அ

* ஒருவழியாக, பப்புவுடனும், பெரிம்மாவுடனும் நேற்று புக் ஃபேருக்குச் சென்றேன். நுழைவாயிலிருந்தே,சாரி சாரியாக‌ ஊர்வலமாக சென்றோம். அவ்வளவு கூட்டம்! பார்த்ததும், பப்பு, "இது புக் ஃபேரா, என்ன ஃபேர் இது,ஆயா?" என்றாள்.

"ஏன், புக் ஃபேர்தான்", என்றதும், "இல்ல, இது பீபிள் ஃபேர்", என்றாள்.

* வரிசையாக சென்ற கூட்டம் ஓரிடத்தில் கொஞ்சம் குழப்பமடைந்தது போல இருந்தது. எல்லோரும் நடப்பதை நிறுத்திவிட்டு அந்த அதிசயத்தை காணத் துவங்கினோம்.  ஒருவர் பைக்கை கழுவிக்கொண்டிருந்தார். பிறகுதான் புரிந்தது, பைக்கை கழுவுவது அதிசயம் அல்ல, ஏதோ ஒரு சாதனம் கொண்டு பைக் மீது ஸ்ப்ரே பண்ணுகிறாரே! யெஸ், திரும்பி வரும்போது, ஒன்று வாங்கிக்கொள்ள வேண்டும்!! #மைண்ட்_வாய்ஸ்

* நுழையும்போதே நல்ல சகுனம். "விஜயராகவன் என்னும் வாசகர் ஆம்பூரிலிருந்து வந்திருக்கிறார். அவர், எங்கிருந்தாலும் ..." அடடா...யாரந்த வாசகர்!!ஆம்பூரிலிருந்து....தெரிந்தால், ஸ்டார் பிரியாணி கடைக்காரரிடம் சொல்லியிருக்கலாமே...ரெண்டு பிரியாணி பார்சல் கொடுத்துவிட்டிருப்பாரே!! இது மைண்ட் வாய்ஸ் இல்லை...ஒரு ஆதங்கம். (ஒரு பிரியாணி பிரியையோட‌ மனசை இன்னொரு ....ஹூம்!)

* ஒரு சில பதிப்பகங்களை மேய்ந்தோம். பப்புவுக்குரியது எதுவும் வரவில்லை. "என்னப்பா....எல்லாமே பெரியவங்களோடதா இருக்கு?" என்று அலுத்துக்கொண்டு சில பதிப்பக வாசல்களில் உள்ளே வராமல் ஸ்ட்ரைக் செய்தாள். அகநி பதிப்பகத்துக்கு சென்று சில புத்தகங்களை புரட்டிக்கொண்டிருந்தோம். வரலாற்று தொகுதி. தாட்களை புரட்டிக்கொண்டிருக்கையில், உமாயூன் என்றெல்லாம் வந்தது. ஒரு பக்கத்தில் இருந்த உருவத்தை காட்டி, 'பப்பு, இது யாருன்னு சொல்லு?" என்றேன். "இவர் அக்பர் மாதிரி இருக்காரே"  என்றாள். அவர் அக்பர்தான்!

*ஒரு ஸ்டாலில் புத்தகங்களை வாங்கினோம். "என்னப்பா, தமிழா இருக்கு எல்லாம்" என்று அலுத்துக்கொண்டாள். "டைட்டிலையாவது படி" என்று ஒரு பொறுப்பான அம்மாவைப் (இனிமேல் பொ.அ) போல் நடந்துக்கொண்டேன்.

* அடுத்து, ஒரு ஆங்கில புத்தக ஸ்டாலுக்குள் நுழைந்தோம். கூட்டமாக இருந்ததால், பப்புவை உள்ளே அனுப்பிவிட்டு வாயிலில் நின்று பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன். என்னைப் போன்ற பொறுப்பான ஒரு அம்மா, ஒரு பையனிடம் "க்விஸ் புக் கேண்டுண்டிருந்தியே,அதோ இருக்கு பாரு" என்று ஒரு புத்தகத்தை காட்டிக்கொண்டிருந்தார்.  அந்த பையனோ "கெடைச்சிடுச்சி" என்று கூவியபடி ஒரு புத்தகத்தை எடுத்தான். இந்தியாவின் வரலாறு ஆங்கிலத்தில்தான். "இதான் கேட்டுண்டிருந்தியே" என்றார் அவனது அம்மா. அப்போது, அவர்கள் கூடவே இருந்த இன்னொரு பையன், "என்ன புக்" என்றான். டைட்டிலை சொன்னதும், "சரி, உங்க ஆத்துக்கு நான் வரும்போது இந்த புக்கை படிச்சுக்கறேன்" என்றான். "ம்ம்ம்ம்ம்" என்று இழுத்தான் புக்கை வாங்கிய பையன். திரும்பி பார்த்தேன், அந்த பையனின் நெற்றியில் நாமம் போட்டிருந்தது! "என்ன உம்ம்ம்ங்கறே? குடுக்கறேன்னு சொல்லு" என்று தன் கடமையை செவ்வனே செய்தார் அந்த பொ.அ.

* தமிழில் சிறுவர் கதை புத்தகங்கள் வாங்கினார் பெரிம்மா. பில் போடுமிடத்தில் நின்று வேடிக்கை பார்த்த பப்பு, "ஆயா, இதெல்லாம் என்னால படிக்க முடியாது. நீங்கதான் படிச்சு காட்டணும்" என்று திட்டவட்டமாக கூறிவிட, கவுண்டரில் இருந்தவர்கள் சிரிக்க ஆரம்பித்துவிட்டனர். அவ்வ்வ்வ்!

* இறுதியாக, "இரு இரு , சின்ன பசங்க புக்ஸ் இருக்கிற கடைக்கு போலாம்" என்று சொன்னதற்கேற்ப, ஒரு கடை தென்பட்டது. அதில், தோண்டி துழாவி பப்பு, ஒரு புத்தகத்தை எடுத்துக்கொண்டு வந்தாள். "நீயே பில் போட்டு
வாங்கிக்கோ, எவ்ளோன்னு கேட்டு" என்று சற்று தள்ளி நின்றேன். அவளும், புத்தகத்தையும் காசையும் அவரிடம் நீட்டியபடி "இந்த புக் எவ்ளோ இந்த புக் தாங்க "  என்றெல்லாம் கேட்டு பார்த்துவிட்டாள். அவரோ, பப்புவின் பக்கம் திரும்பாமல், பின்னால் வருகிறவர்களிடமெல்லாம் பில் போட்டு கொடுத்தபடி இருந்தார். கேட்டு கேட்டு அலுத்து போனவள், "இந்தா நீயே கொடு" என்றதும், அவளிடமிருந்து வாங்கி பணத்தை நீட்டினேன். உடனே, பில் போட்டு கொடுத்தார். "பாத்தியா, பெரியவங்க குடுத்தாதான் வாங்குறாங்க" என்று நொந்துக்கொண்டாள்.  :‍(

* ஒரு பாதையை முடித்ததும், பப்பு  "எனக்கு ஐஸ்க்ரீம் வாங்கிதாப்பா... நடக்கவே முடியலை" என்றாள். பெரிம்மாவும், "குழந்தைக்கு ஏதாவது வாங்கி கொடுத்து கூட்டிட்டு வா, நான் இந்த ஸ்டால்லே இருக்கேன்" என்றதும், கான்டீனை நோக்கி நடந்தோம். அரங்கே நிரம்பி இருந்தது. மைக்கில், "வாசகர் ஒருவர் ஐசிஐசிஐ க்ரெடிட் கார்டை விட்டுவிட்டு சென்றுவிட்டார்" என்ற அறிவிப்பு! "கார்டை கூடவா விட்டுடுவாங்க" பெரிய மனுஷி பப்புதான்!

* கூட்டத்தை பார்த்து பயந்து போன நான், திரும்பி எப்படி இந்த கூட்டத்தில் வந்து பெரிம்மாவை கண்டுபிடித்து....என்று மலைத்து போனேன். "நீ எதுக்கு வந்தே?புக் வாங்க வந்தியா இல்ல...சாப்பிட வந்தியா" என்று ஒரு பொ.அவை  போல் கேட்டேன். அவளும், பொ. பெண் போல், "நான் ஐஸ்க்ரீம் சாப்பிடதான் வந்தேன்" என்றாள் வெகு தீர்மானமாக!

புக் ஃபேருக்கு குழந்தைகளை கூட கூட்டிப்போவதன் வசதிகள் இரண்டு வகைப்படும்:-

1. ஐஸ்க்ரீம் வாங்கினால் "கொஞ்சம் ஒரு வாய்" என்று கெஞ்சி  நாமும் சுவைக்கலாம். அல்லது, பஞ்சுமிட்டாய் வாங்கிவிட்டு, "இது கொஞ்சம் நீ எடுத்துக்கிட்டு ஒரு வாய் எனக்கு ஐஸ்கோலா தாயேன்" என்று பண்டமாற்று செய்யலாம்.

2. "கீழே இருக்கிற செல்ஃப்லேருந்து ஒவ்வொரு புக்கா எனக்கு எடுத்து குடு"
 என நின்றபடியே புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுக்கலாம். அவர்களுக்கும் , ஒரு நல்ல விளையாட்டாக இருக்கும். ஹிஹி ("ஆச்சி, இது வேணாமா? இந்த புக் வீட்டுல இருக்கே?")

*ஐஸ் கோலாவையும், பஞ்சுமிட்டாயையும் காலியாக்கிய பிறகு, பெரிம்மாவையும் கண்டுபிடித்துவிட்டோம். சோட்டா பீம் கடையில் பப்பு ஃப்ரீசாகிவிட்டாள். "இதெல்லாம் அதுலேயே வந்ததுதானாம்..." என்றாலும் நோ சமாதானம். "நைன்ட்டி ருபீஸ்க்கு நாம வேற புக் வாங்கலாம்" என்றதும் கண்களை வேறு பக்கம் திருப்பினாள்.
* "உன் வயசுக்கு படிக்கிறதா எடு...சின்ன பசங்களோடதெல்லாம் எடுக்காதே..அதெல்லாம், நீ சின்ன வயசுலேயே படிச்சு முடிச்சுட்டே "என்று அவ்வப்போது (டோரா, சோட்டா பீம் புத்தகங்களை என்று வாசிக்கவும்) சொல்லி  ஒரு பொ.அ வாக நடந்துக்கொண்டேன்.

*நவ்நீத் ஸ்டாலை பார்த்துவிட்டு, "இது குட்டி பசங்க புக்குப்பா" என்று ஓடிவிட்டாள். புத்தகங்களை எடுக்கு வேகத்தை பார்த்ததும், "படிச்சு பார்த்துட்டு, இன்ட்ரஸ்டிங்கா இருந்தா வாங்கலாம். டைட்டில் பார்த்து வாங்கிட்டு நமக்கு லாஸ்ட் டைம் என்ன ஆச்சு." என்று பொ.அவாக நடக்க கிடைத்த வாய்ப்பை பயன்படுத்திக்கொண்டேன். பொறுத்து பொறுத்து பார்த்தேன். பப்பு, இடத்தை விட்டு நகருவதாக இல்லை. "படிச்சு பார்க்கலாம்.. ஆனா, ஃபுல்லா படிச்சு பார்க்கணும்னு இல்ல...கொஞ்சம் படிச்சுட்டு, இன்ட்ர்ஸ்டிங்கா இருந்தா எடுத்துக்கோ" என்று நிபந்தனைகளை, நானே மாற்ற வேண்டியதாகிவிட்டது.

 * இறுதியாக, பப்பு ஹேப்பி NBT. நானும் ஹேப்பி NBT. :‍)

 *. உமாநாத் செல்வனை,கார்த்திக்கை , சுகிர்த ராணியை, சந்தித்தோம்.  பப்புவுக்கு ,கார்த்திக்கை தவிர மற்றவர்கள் அறிமுகம் இல்லையாதலால் ஒரே ஙே!

* மூட்டை முடிச்சுகளை தூக்கிக்கொண்டு வெளியில் செல்வதை நினைத்தாலே தலை சுற்றியது. வண்டலூர் ஜூ போல, உள்ளே பேட்டரி கார் விட்டால் நன்றாக இருக்கும். எதிர்பட்ட ஒரு போலீஸ்காரரிடம், "எந்த பக்கம் எக்சிட்" என்றதும், "நேரா போங்கம்மா" என்று நடுவில் இருந்த பாதையை காட்டினார்.  சொல்லும்போது, அவர் முகத்தில் அவ்வளவு மலர்ச்சி. இந்த திருவிழா கூட்டத்தில் அந்நியமாக உணர்ந்திருப்பார் போல! அவர் கை காட்டிய திசையில் வெளியில் வந்தோம். வலது பக்கம் "சாப்பிட வாங்க"

* இன்னொரு ரவுண்ட்ட் ஐஸ்கோலாவும், பஞ்சுமிட்டாயும், இரண்டு அப்பளங்களையும் நொறுக்கிவிட்டு வெளியில் வந்தோம். ஆவேசமாக, ஒரு பெண்மணி பேசிக்கொண்டிருந்தார். இடையில், ஒரு குரல் குறுக்கிட்டது, கூட்டம் சிரித்தது. ஓ! சாலமன் பாப்பையா பட்டிமன்றம் போல!

* மீட்டர் போடும் ஆட்டோ, கிடைத்து வீட்டுக்கு வந்து புக்ஃபேர் பற்றி ஸ்டேட்டஸ் போட்டதும்தான், கடமையை செய்த திருப்தி கிடைத்தது!! ஹப்பாடா! :‍)ஆனாலும், ஒரே ஒரு குறை மனதை உறுத்திக்கொண்டே இருக்கிறது!! கிளம்பும் அவசரத்தில், கேமராவை எடுக்க மறந்து தொலைத்துவிட்டேன்! ச்சே! இப்பொழுது நொந்து என்ன பயன்...ம்ஹும்!

4 comments:

செ. நாகராஜ் - C. Nagaraj said...

ஆம்பூர் ஸ்டார் பிரியாணிக்கு நீங்களும் ரசிகையா!, ஒரு பிரியாணி பிரியரின் விருப்பம் இன்னொரு பிரியாணி பிரியருக்கு தான் தெரியும். மினிமெல்ட் ஐஸ்கீரிம் வாங்கி சாப்பிட்டு பார்க்கலையா, எனது மகன் விரும்பி சாப்பிட்டான், அவனாகவே எனக்கும் ஒரு ஸ்பூன் டேஸ்ட் பார்க்க கொடுத்தான்.

திண்டுக்கல் தனபாலன் said...

மைண்ட் வாய்ஸ் + சுவையான புத்தகக் கண்காட்சி பயணம்...!

Anonymous said...

தமிழ் நாட்டில் தமிழ் புத்தகச் சந்தைக்கு பெயர் ஃபுக்பேர்!

வாழ்க தமிழ் நாடு! வாழ்க தமிழ்!! வாழ்க தமிழ் புத்தக வாசிப்புத்ட் திறன்.

Anonymous said...

Why dont you try the Star Briyani in Velachery..