Saturday, April 23, 2011

லெனின் பிறந்தநாளும், பப்புவும்

இன்று லெனின் பிறந்தநாள் என்று பப்புவிடம் கூறியதும் ’அவருக்கு எத்தனை வயசுப்பா?” என்றாள்.

ஆயா, காந்தியைப் பற்றியும் இந்திராகாந்தியைப்பற்றியும் சொல்வதையும், அவர்கள் சுடப்பட்ட கதையையும் கேட்டு அவ்வப்போது கண்ணீர் வடித்துக்கொண்டிருப்பாள். பகத்சிங்கையும்,சுபாஷ் சந்திர போசையும், காந்தியையும் கோட்சேயையும் (நன்றி: வரலாற்றுச்சுவடுகள்) தெரிந்த பப்புவுக்கு லெனினை மிகச் சமீபமாகத்தான் தெரியும்.

’திரி சாங்க்ஸ் அபௌட் லெனின்’ என்ற படத்தின் மூலம்தான் பப்புவுக்கு லெனினை முதன்முதலில் தெரியும். அந்த சிடியை, புத்தகக்கண்காட்சியில் கீழைக்காற்றில் வாங்கியிருந்தோம்.டாம் அண்ட் ஜெர்ரியை பார்க்கும் பப்புவுக்கு இது பிடிக்குமா,அதுவும் கருப்பு வெள்ளைப் படம் என்றெல்லாம் சந்தேகம் எனக்கிருந்தது. ஆனால், உண்மையில் பப்புவை அந்த படம் மிகவும் கவர்ந்தது. லெனினைப் பற்றிய மூன்று பாடல்களையும் அதன் ஆங்கில வரிகளையும் லெனின் காலத்தில் மக்களின் வாழ்க்கையையும் படம்பிடித்த டாக்குமெண்ட்ரி அது..சோசலிசத்தினால் அவர்கள் அடைந்த வெற்றிகளையும் மக்களின் மகிழ்ச்சியையும்பாடல்கள் மூலமாக மட்டுமல்லாமல் அன்றைய ரஷ்யாவையே கண்முன் காட்டுகிறது இப்படம்.

பெண்கள் முக்காட்டை கழற்றி வீசிவிட்டு பள்ளிக்குச் செல்கிறார்கள். அறிவியலில் முன்னேறுகிறார்கள். சாதனை படைக்கிறார்கள்.இரண்டாவது பாடலில் லெனினின் மரணமும் அவர் இறப்புக்கு மக்களனைவரும் சாரிசாரியாக வருவதும் துக்கம் கொள்வதும் போதும் மக்கள் அவருக்காக அணி திரள்வதும் வரும். இரண்டு பாடல்களை (பாதிப்படம்) பார்த்துவிட்டு பப்பு ஆயாவுக்கு சொல்லிக்கொண்டிருந்தாள்., “லெனின் நைட்ல்லாம் தூங்கவே மாட்டார், எப்போவும் படிச்சுக்கிட்டு இருப்பார். அப்புறம் எழுதிக்கிட்டு இருப்பார். லெனின் தோழர் இறந்து தவுஸண்ட் டேஸ் ஆகிடுச்சு. இன்னைக்கு லெனின் தோழர்
பர்த்டே. அவர் ரஷ்யாவுல பிறந்தார். நான் அதுக்காக பாட்டு பாடப்போறேன்” என்று.

அவர் எத்தனை வயதில் இறந்தார், அவரை இப்போது எங்குவைத்திருக்கிறார்கள் என்றெல்லாம் தொடர்ந்து கேள்விகள் கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள். அவளுக்குச் சொல்வதற்காகவாவது தோழர் லெனின் வாழ்க்கையைப் பற்றி படித்துத் தெரிந்துக்கொள்ளவேண்டும் என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.

இந்த அனுபவம் எனக்கு ஒன்றை உணர்த்தியது. அதற்காக பப்பு, எல்லாவற்றையும் புரிந்துக்கொண்டாள் என்றெல்லாம் சொல்ல வரவில்லை. ஆனால், குழந்தைகள் எளிதாகப் புரிந்துக்கொள்கிறார்கள். ஏற்றுக்கொள்ளவும் தயாராக இருக்கிறார்கள். ஆனால், நுகர்விய குப்பைகளை எவ்வித கேள்விகளுமின்றி பார்க்கவும், அனுபவிக்கவும் அனுமதிக்கும் நாம்தான் உண்மையாக வாழ்க்கையில் அறிந்துக்கொள்ள வேண்டியவர்களைப் பற்றி, மானுட விடுதலைக்குப் உயிரை கொடுத்தவர்களைப் பற்றி அவர்களுக்குச் சொல்லித்தர மறுக்கிறோம். உங்கள் வீட்டில் குட்டீஸ் இருந்தால் அவர்களுக்கும் இப்படத்தை காட்டுங்கள்.





1 comment:

வேல்முருகன் அருணாசலம் said...

காணொளி கண்டோம், எங்கள் குழந்தைகளும் கண்டு மகிழ்ந்தன நன்றி