சின்ன சின்ன ஆசை...

பப்புவுக்கு சமீப காலமாக ஆச்சர்யமூட்டும் விஷயங்கள், வயிறு, இதயம்,மரணம் மற்றும் சாமி.வயிற்றில் ஒரு மிக்ஸி இருப்பதாகவும் அது இடையறாது அரைப்பதாகவும் நினைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள். யோகா செய்யும்போது தலைகீழாக நின்றால், மிக்ஸி இதயத்தின் அருகில் வந்து முட்டிவிட்டால் செத்துவிடுவோமே என்றெல்லாம் சந்தேகப்படுகிறாள். ஓரளவுக்குப் புரிய வைத்தப்பிறகும், வயிற்றில் இருக்கும் மிக்ஸி இன்னும் ஓடுவதை நிறுத்தவில்லை.

சில நாட்களுக்கு முன்பு, பப்புவுக்கு வந்த கனவில், வானம் கீழே, தரைக்கு வந்திருக்கிறது.வான‌ம் த‌ரைக்கு வ‌ந்த‌தும், மேக‌ங்க‌ளும் கீழே வ‌ந்துவிட்ட‌ன. மேகத்திலிருந்து சாமியும் இறங்கி த‌ரைக்கு வந்திருக்கிறார். ப‌ள்ளியில் ப்ரேய‌ர் முடிந்த‌தும் கைக‌ளைக் கூப்பி சாமி கும்பிடச் சொல்வார்கள் போல. அ‌திலிருந்து இந்த‌ க‌னவு ஆர‌ம்பித்திருக்க‌லாம்...

இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பு ஒரு மரண ஊர்வலத்தை தெருவில் பார்த்திருக்கிறாள். அதிலிருந்து பலவிதக் கேள்விகளும், குழப்பங்களும் அவளை வாட்டி எடுக்கின்றன. இதயம் துடிக்காவிட்டால், மூச்சு விடாவிட்டால் மரணம் என்பது முன்பே தெரியும் என்றாலும் எந்த வயதில், எப்படி, ஏன் என்று பல கேள்விகள்,கவலைகள். அதில் ஒன்று, அவளுக்கு முன்பே நான் செத்துவிடுவேனா என்பது... அவளை விட்டுவிட்டு நான் இறக்க மாட்டேன் என்று உறுதியளித்திருக்கிறேன். வயதானால்தான் இறந்துவிடுவார்கள் என்றும் சொன்னேன். ஆயா இறந்துவிடுவார்களா என்று உடனே அடுத்த கவலை வந்துவிட்டது, அவளுக்கு. (வருமுன் காப்போம்ன்றதே என்கிட்டே கிடையாது, எப்போதான் கத்துக்கப்போறேனோ!!) இல்லை, நூறு வயது வரைக்கும் இருப்பார்கள் என்றாலும் ஆயா ஒன் ஹண்ரட் அன்ட் ஒன்..... தாண்டி இருக்க வேண்டும் என்றாள். ஆயாவும் சரியென்று சொல்லியிருக்கிறார்கள்.

அன்றிரவு, இரவு ஆயா மருந்துண்ணும் வேளையில், அருகில் வந்து நின்றுக்கொண்டு 'ஆயா, நீங்க செக்க மாட்டீங்க, நான் சாமிக்கிட்டே வேண்டிக்கிட்டேன்' என்று சொல்லியிருக்கிறாள்.

இப்படியாக, சாமி பப்புவை சுற்றிவர ஆரம்பித்திருக்கிறது!

மரத்தை வைச்சவன் தண்ணி ஊத்துவான்; மரத்தை வெட்டியவன்...?

தூர்தர்ஷனில் மரத்தை காப்பாற்ற ஒரு விளம்பரம் வரும்.ஒரு சிறுமி மரத்தை கட்டிப்பிடித்துக்கொண்டு வெட்ட விடவே மாட்டாள். நானும் அப்போது சிறுமியாக இருந்ததால், எங்காவது மரம் வெட்டினால் அச்சிறுமியைப் போல செய்ய வேண்டும் என்று நினைத்துக்கொள்வேன். பெரும்பாலும், மின்சார வாரியத்திலிருந்து வந்து எங்கள் தெருவிலிருக்கும் தூங்குமூஞ்சி மரங்களின் கிளைகளை சீவிவிட்டு செல்வார்கள். அப்படி உண்மையாகவே மரங்களைக் காப்பதற்காக நடந்த சிப்கோ இயக்கத்தை பற்றிக் கேள்விப்பட்டிருப்போம்.

தற்போது, ஐடியா மொபைலை உபயோகித்து மரங்களை காக்க விளம்பரங்கள் வருகின்றன. 'மரம் வளர்ப்போம்', 'ஒரு எஸ் எம் எஸ் அனுப்பினால் வீட்டுக்கே மரக்கன்று வரும்', 'மரம் வளர்ப்பதை ஊக்குவிப்போம்' என்று சமீப காலங்களில் அதிகமாக மரம் வளர்ப்பதைப் பற்றி விளம்பரங்களைக் காண முடிகிறது. சமூக ஆர்வலர்கள், இத்தனை மரக்கன்றுகளை நட்டிருக்கிறேன் என்றும் எத்தனை மரம் நடும் கேம்பெய்ன்களில் பங்கேற்றிருக்கிறேன் என்றும் புள்ளிவிவரப் பேட்டிகள் தருகிறார்கள். பார்ப்பவர்களை, ஏதோ அவர்கள்தான் காடுகளை அழித்து விட்டதைப் போல குற்றவுணர்ச்சி கொள்ளச் செய்கிறார்கள்.

சிலமாதங்கள், முன்பு ஏதோ ஒரு டிவியில் காலைமலர் பார்த்தேன். அதில் பேசிய ஒருவர், இந்தத் தலைமுறைதான் காடுகளை அழிக்கிறது என்பது போல பேசினார். நகரவாசிகளும், டவுன்வாசிகளும் மொட்டை மாடிகளிலும், பால்கனிகளிலும் தொட்டிகளில் செடிகொடிகளையும், கேக்டஸ்களையும் வளர்த்து குற்றவுணர்ச்சியை போக்கிக் கொள்ளுகிறார்கள். சமூகத்திற்கு நல்லது செய்த திருப்தியைத் தேடிக்கொள்கிறார்கள்.

இன்னும் பல கேம்பெய்ன்கள் இருக்கின்றன - எனர்ஜியை சேமிப்போம், தண்ணீரை சேமிப்போம், குளோபல் வார்மிங். குளோபல் வார்மிங்குக்காக ஒரு மணிநேரம் மின்சாரம் இல்லாமல் இருப்பது என்றெல்லாம் பிரச்சாரம் செய்வது. இதில் பங்கேற்ற‌ பலரும் தம் மனசறிய ஒரு செடியைக் கூட பிடுங்கி யெறிந்திருக்க மாட்டார்கள்.

ஆனால், இந்த குளோபல் வார்மிங்கிற்கும், காடுகளை அழித்ததற்கும் நாம்தான் முக்கிய காரணம் என்பது போல இந்தப் பிரச்சாரங்கள் நம்மை எண்ண வைக்கின்றன. அன்றாடம் மின்வெட்டோடும், வீட்டிற்கு இரண்டு குடம் என்று அளந்து வரும் மெட்ரோ தண்ணீரிலும் ஏற்கெனவே அவதியோடு வாழும் அப்பாவி பொதுமக்களிடம் எதற்கு இந்தப் பிரச்சாரம்? எதற்கு இந்த உறுதிமொழிகள்?

எண்ணெய் கம்பெனிகளும், காஸ் கம்பெனிகளும் இயற்கை வளங்களை அராஜகமாகக் கொள்ளையடிப்பதோடு, சுற்றுச்சூழலையும் மாசுப்படுத்துகின்றன. சென்னையின் ஹுண்டாய் நிறுவனம், ஒரு நிமிட‌த்திற்கு ஒரு கார் வீத‌ம் நாள் முழுக்க‌ இடையறாது உற்ப‌த்தி செய்கிற‌து.சிறப்புப் பொருளாதார மண்டலங்களுக்காக விவசாயநிலங்கள் ஏக்கர் ஏக்கராக அழிக்கப்படுகின்றன. டௌ கெமிக்கலின் கழிவுக‌ள் இன்னமும் அகற்றப் படாமல் இருக்கின்றன. மாசடைந்த அந்த நீரைத்தான் பொதுமக்கள் இன்னமும் உபயோகப் படுத்துகிறார்கள். எஃகு நிறுவனங்களும் ஆலைகளும் நிலத்தடி நீரை மாசுப்படுத்துகின்றன.

ஆனால், இந்நிறுவ‌ன‌ங்க‌ளுக்குத்தான் க‌ட‌ன்க‌ளோடு, ச‌லுகைக‌ளும் அரசால்வாரி வ‌ழ‌ங்க‌ப்ப‌டுகின்ற‌ன‌. மின்சார‌ உப‌யோக‌ம் குறித்து எந்த‌க் க‌வ‌லையும் இவ‌ர்க‌ள் கொள்ள‌த் தேவையில்லை. அதோடு வரிவிலக்குகளும் உண்டு.நோக்கியாவுக்கு வ‌ழ‌ங்கியுள்ள‌ ச‌லுகைக‌ள் அந்தக் கம்பெனியின் முத‌லீட்டை விட‌ அதிக‌ம்.

இறுதியில், அந்த‌ கம்பெனிகள்தான் ந‌ம‌து எல்லா வ‌ள‌ங்க‌ளையும் கொள்ளைய‌டித்துவிட்டு ந‌ம‌க்கே உப‌தேச‌ம் செய்கின்ற‌ன‌. பொதும‌க்க‌ள்தான் இவ‌ற்றிற்கெல்லாம் பொறுப்பு என்ப‌தைப் போல பிரச்சாரம் செய்கின்றன. தங்களை மதிப்பை தக்க வைத்துக்கொள்வதற்காக‌ இந்த‌ பிர‌ச்சார‌ங்க‌ளுக்கு நிதி வ‌ழ‌ங்குகின்ற‌ன‌. ஒருகையால் சுற்றுச்சூழ‌லைப் பாதுகாப்போம் என்று சொல்லிக்கொண்டே ம‌றுபுற‌ம் வ‌ள‌ங்க‌ளைச் சுர‌ண்டுகின்ற்ன‌. ரெட்டி ச‌கோத‌ர்களுக்குத் தாரை வார்க்க‌ப்ப‌ட்ட‌ க‌னிம‌வ‌ள‌ங்க‌ளையும் அதற்காக‌ பாழாக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ ம‌லைப்ப‌குதிக‌ளையும் பார்த்திருப்போம்.

நாமா காடுகளை வெட்டி அழிக்கிறோம்? மலைகளை, இயற்கை வளங்களை வீணாக்குகிறோம்?

ப‌ன்னாட்டுக்க‌ம்பெனிக‌ளும் த‌ர‌கு முத‌லாளிக‌ளும் த‌ங்க‌ள் லாப‌த்திற்காக‌ செய்யும் ஒவ்வொரு செய‌லுக்கும் நாம‌ல்ல‌வா த‌ண்ட‌னைக‌ளை அனுப‌விக்கிறோம்?அவ‌ர்க‌ள‌து அராஜ‌க‌த்திற்கு, நம்மோடு சேர்ந்து ந‌ம‌து வாரிசுக‌ளும் அல்ல‌வா ப‌லியாகிறார்க‌ள்? த‌னியார் ம‌யமென்றும் தாராள‌ ம‌ய‌மென்றும் ந‌ம‌து நாட்டை ம‌லிவுவிலைக்கு விற்றுவிட்டு நமக்கே நமது குடிநீருக்கு விலை வைத்து அல்ல‌வா விற்கிறார்கள்?

இயற்கையெழில் கெடுகிறதென்று மலைப்பிரதேசங்களில் குப்பைகளைக் கொட்ட வேண்டாமென்று பொதுமக்களை வலியுறுத்துகிற அரசும், என் ஜி ஒ க்களும் டாடாவின் ஆலைகள் மற்றும் சுர‌ங்க‌ங்க‌ளின் க‌ழிவு ம‌லைக‌ளை அக‌ற்ற‌ எந்த‌ நெருக்க‌டியையும் த‌ருவ‌தில்லை. இதுதான் நாட்டின் வளர்ச்சி என்று நம்மை ஏற்றுக்கொள்ள வைப்ப‌தோடு, வளர்ச்சி தேவையெனின் இவ்விளைவுகள் தவிர்க்க இயலாதது என்று நாமே இயல்பாக மனமுவந்து ஒப்புக்கொள்ள வைக்கும் நோக்கங்கள்தான் இவை.

உண்மையாக‌ப் பார்த்தால், இந்த‌ நிறுவன‌ங்க‌ளே குளோப‌ல் வார்மிங்குக்கு பொறுப்பு. ஆனால், என்ன‌ ந‌ட‌க்கிற‌து? ம‌ர‌ம் ந‌டுவோம் என்றும் சுற்றுச்சூழ‌லைப் பாதுகாப்போம் என்றும் பிர‌ச்சார‌ங்களை என் ஜி ஓ நிறுவனங்கள் மூலம் மேற்கொள்கின்ற‌ன. இந்தத் திசைத்திருப்பலால், அப்பாவி பொதும‌க்க‌ளும் இவ்வ‌ள‌ங்க‌ள் முழுவ‌தும் பாழான‌த‌ற்கும் குளோபல் வார்மிங்குக்கும் தாம்தான் கார‌ண‌ம் என்ப‌து போல‌ ம‌றுகுகின்ற‌ன‌ர். ஆனால், ந‌ட‌ப்ப‌து என்ன‌?

போபாலில் ம‌க்க‌ள் த‌ங்க‌ளது இழ‌ப்பீட்டுக்காகவும், நீதி கேட்டும் போராட்ட‌ங்க‌ள் ந‌ட‌த்திக்கொண்டிருக்கும்போது டௌ கெமிக்க‌ல் இஸ்கான் (ISKON Food Relief foundation) என்ற‌ என் ஜி ஓ வோடு ‌ இந்தியாவின் பட்டினியைப் போக்கவும் படிப்பறிவுக்குமான செயலில் இணைந்துள்ள‌து.

இந்த‌ என் ஜி ஓ நிறுவ‌ன‌ங்கள், ஏன் பன்னாட்டுக் க‌ம்பெனிக‌ளின் இரட்டை நிலையை அம்பலப்படுத்தாமல், அவர்களிடமிருந்தே நிதியை பெற்றுக்கொள்கின்றன‌?

நந்திகிராமிலும், குஜராத்திலும் விவசாயிகளிடமிருந்து ஏக்கர் கணக்கில் வேட்டையாடிய‌தோடு, அம்ம‌க்க‌ளின் வாழ்க்கையையும் குலைத்துவிட்டு வித‌ர்பா விவ‌சாயிக‌ளுக்கு உத‌வுவ‌தாக‌ ந‌டிக்கிற‌து டாடா குழும‌ம். (A sustainable ray of hope : The Tata trusts have been working to help improve the agricultural practices of farmers in India)

போபாலில், விஷ‌க்க‌ழிவுக‌ள் இன்றும் கூட முற்றிலும் அக‌ற்றப்ப‌டாத‌ நிலையில் குஜ‌ராத்தில் சுத்த‌மான‌ குடிநீருக்காக தனது நீர் சுத்த‌க‌ரிப்பு சாத‌ன‌த்தை நிறுவியுள்ளது. இவை எல்லாம் யாரை ஏமாற்ற‌?
Dow India Promotes Clean Drinking Water at Kadodara in Gujarat : Donates Fourth Water Purification Facility in Dahej

ப‌ர்மாவில், அண்மைக்காலமாக ப‌ல‌ வ‌ன‌ப்ப‌குதிக‌ள் ஆலைக‌ளுக்காக துரிதமாக அழிக்கப்படுவதாக ‌ ட்விட்ட‌ரில் செய்தியாள‌ர் ஒருவ‌ர் க‌வ‌லையுட‌ன் எழுதியிருந்தார். இப்ப‌டி மூன்றாம் உல‌க‌ நாடுக‌ளின் வ‌ள‌ங்க‌ளையும் இய‌ற்கையையும் வரைமுறையில்லாமல் தனியார்மயம் என்ற பெயரில் பன்னாட்டு கம்பெனிகள் கொள்ளையடிக்கின்றன. அதை மறைக்க 'சுற்றுச்சூழ‌லைக் காப்போம்' என்றும் 'காடு வளர்ப்போம்' என்றும் பிர‌ச்சாரங்களுக்கு பிச்சையிடுகின்ற‌ன.

சுற்றுச்சூழ‌லைப் ப‌ற்றிய பொறுப்புணர்வு ந‌ம் ஒவ்வொருவ‌ருக்கும் இருக்க‌ வேண்டிய‌து.மாசற்ற உலகை நமக்கு பின்வரும் சந்ததியினருக்கும் விட்டுச் செல்வது நமது சமூகக் கடமை. அது ம‌ர‌க்க‌ன்றை வாங்கி ந‌டுவ‌து அல்ல‌து குளோப‌ல் வார்மிங்காக‌ ஒரு ம‌ணி நேர‌ம் மின்சார‌த்தை நிறுத்துவ‌து மட்டுமே முடிவும் அல்ல, தீர்வும் அல்ல. என் ஜி ஓ நிறுவ‌ன‌ங்க‌ளின் முக‌மூடியை கிழிப்ப‌துட‌ன், ப‌ன்னாட்டுக் க‌ம்பெனிக‌ள் தங்களது ப‌சிக்காக‌, ந‌ம‌து சொத்துகளை க‌ப‌ளீக‌ர‌ம் செய்வ‌த‌ற்கு எதிராக‌ அணி திர‌ள்வ‌தில்தான், அந்த பொறுப்புணர்வும் கடமையும் முழுமையடைய ‌ முடியும்.

அம்மா தேக்...ஆ..தேக்...

சிலநாட்கள் முன்பு வண்டியில் செல்லும்போது "ஸ்டாலின் ஸ்டாலின்" என்று கத்தியபடி வந்தாள். அவள் கைகாட்டிய இடத்தில் ப்லெக்ஸ் பேனரில் மு.க.ஸ்டாலின் சிரித்துக்கொண்டிருந்தார். எப்படி தெரியும் என்று கேட்டபோது 'எனக்கே தெரியும்' என்றாள். (சரி, எங்கேயோ தப்பு நடந்திருக்கு என்று நினைத்துக்கொண்டேன்.) அப்போது ஏதோ கூட்டம் போல...மெயின் ரோடெங்கும் பேனர்கள்...அவளது கத்தல்களும் அடங்கவில்லை.

நேற்று, வெளியில் சென்றபோது 'அம்மா பாரு, அம்மா பாரு' என்றாள். கத்தாம மெதுவா சொல்லு, என்ன பாக்க சொல்றே என்னை? என்றால், 'அதோ அம்மா' என்று கைகாட்டினாள். பார்த்த திசையில் ஜெயலலிதாவின் உருவம். அதிர்ச்சியாகிவிட்டேன். அதற்குக் காரணமிருக்கிறது. பப்புவின் அப்பா வழி உறவினர்கள் அம்மா ஆதரவுதான். அவர்கள் பக்கத்து குடும்ப விழாக்கள் அனைத்தும் அம்மாவின் படத்தோடும் ஆசியோடும்தான் தொடங்கும். சமீபத்திலும் அப்படி ஒரு நெருங்கிய குடும்பம் வந்து மணவிழாவிற்கு அழைத்து சென்றிருந்தனர். ஒருவேளை அவர்கள் பப்புவுக்கு ஏதாவது சொல்லியிருப்பார்களா என்றெல்லாம் டவுட். ஏனெனில், ஒருமுறை அப்படி நடந்து,'எதுக்கு இப்பவே அதெல்லாம் அவளுக்கு, நல்ல தலைவர்களைப் பத்தி சொல்லிக்கொடுங்க‌ என்று மெருகாகச் சொல்லியிருந்தேன். இதெல்லாம்தான் அதிர்ச்சிக்கும் கவலைக்கும் காரணம்.

"எப்படி தெரியும் பப்பு? " என்று விசாரித்தால், "ஹேய்ய்ய், எனக்கே படிக்கத் தெரியுண்டி, அங்கே பாரு அ ம் மா எழுதியிருக்கு இல்ல, எனக்கு படிக்க தெரியாதா" என்று அவளது தன்மானத்துக்கு வந்த சோதனையாக நினைத்து கோபமாக பதில் சொல்லவே.... ஓ..யெஸ்..இப்போதான் அவளுக்குப் படிக்கத் தெரியுமே!! :-))

"க‌ம்யூனிச‌மும் குடும்ப‌மும்"

பேஸ்புக்கில், எனது சீனியரின் சுவரில் எழுதப்பட்டிருந்தது ஒரு வாசகம்...
"ஒரு பெண்ணிடம் எதைக்கொடுக்கிறீர்களோ அதையே இருமடங்காக பெறுவீர்கள்" என்பது போல.அதாவது, '‌ஒரு பெண்ணிடம் வீட்டைக் கொடுத்தால் அதை இனிய இல்லமாக்கித் தருவாள், மளிகைச்சாமான்களைக் கொடுத்தால் உணவாக்கித் தருவாள், குப்பைக்கூளத்தைக் கொடுத்தால் அதையும் இருமடங்காக உங்களுக்கே தருவாள்' என்பதாக.

"பெண் என்ப‌வ‌ள்" என்று ஆர‌ம்பிக்கும் எந்த‌ விள‌க்க‌ங்க‌ளிலும் என‌க்குப் பெரிதாக் ஆர்வ‌ம் இல்லாவிட்டாலும், இதில் ஒரு விஷ‌ய‌ம் பெரிம்மாவை,அம்மாவை, ஆயாவை, அத்தைகளை அவ‌ர்க‌ள‌து வாழ்க்கைமுறையை நினைவூட்டிய‌து. ஆயா ஒரு நிமிட‌ம் கூட‌ சும்மா இருந்து பார்த்த‌தில்லை. அவ‌ர‌து கைக‌ளிலிருந்து யாருக்காவது ஏதாவ‌தொன்று பிற‌ந்துக்கொண்டே இருக்கும், எம்ப்ராய்ட‌ரி போட்ட‌ கைக்குட்டைக‌ள், ஹெம்மிங் செய்ய்த‌ ச‌ட்டைக‌ள், பித்தான்க‌ள் சீர் செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ துணிக‌ள், டெலிஃபோன்களுக்கான வூலன்விரிப்புகள், வாயில்தொங்கல்கள் என்று இந்த லிஸ்ட் நீளும்.

அதே போல, பெரிம்மாவும் அம்மாவும்...விடுமுறை நாட்களெனில் எங்களுக்கான தின்பண்டங்கள் செய்து டப்பாக்களில் அடுக்கி வைப்பது,ஊறுகாய் செய்வது, வத்தல் செய்வது, அலமாரிகளை தூசு தட்டுவது, துணிகளுக்கு கஞ்சி போட்டு(ஹா...எவ்வளவு லாங் ப்ராசஸ் அது, அந்த புடவைகளுக்கிடையே ஒளிந்து விளையாடுவது ஜாலி !!) என‌து ச‌ட்டைத்துணிக‌ளில் ஓவியங்கள் வ‌ரைவ‌து என்று அன்றாட‌ப்ப‌ணிக‌ளுக்கிடையில்தான் இந்த‌ லிஸ்ட்.

என்றைக்காவ‌து சகுந்த‌லா அம்மா வ‌ராவிட்டால் பெரிம்மாவின் கைகளோ, அம்மாவின் கைக‌ளோ ஊரிலிருந்து நீண்டு வ‌ந்து சாப்பாட்டை செய்து வைத்தாலென்ன என்று நினைத்துக் கொள்வேன். நான் மட்டும் இருக்கும்போது, ஒன்றுமே இல்லாதது போல எனக்குத் தோன்றும் வீடு, அவர்கள் வந்துவிட்டாலோ அட்சயப்பாத்திரமாகி விடும். என‌க்கும், குட்டிக்கும் எந்த‌ நுண்க‌லைக‌ளையும் க‌ற்க‌ வேண்டிய‌ தேவையும் இருக்க‌வில்லை. ஆர்வ‌மும் இல்லை. முன்பெல்லாம் ஊரிலிருந்து வந்தால் ஊறுகாய் முக்கியமான இறக்குமதி. இப்போது இருக்க‌வே இருக்கிற‌து, ம‌த‌ர்ஸ் ரெசிப்பி ஊறுகாய் வ‌கைக‌ள். தின்பண்டங்கள், சிப்ஸ் வேண்டுமா, அருகிலிருக்கிறது அடையார் ஆனந்தபவன்.

"ஆனால், முத‌லாளித்துவ‌ம் இதையெல்லாம் மாற்றிவிட்ட‌து. முன்பு எவையெல்லாம் குடும்ப‌த்தின் ம‌டியில் செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ன‌வோ, இன்று அவையெல்லாம் பெரிய‌ அளவில் ப‌ட்ட‌றைக‌ளிலும், தொழிற்கூட‌ங்க‌ளிலும் உற்ப‌த்தி செய்ய‌ப்ப‌டுகின்ற‌ன‌. பெண், இய‌ந்திர‌த்தால் புறந்த‌ள்ள‌ப்ப‌ட்டுவிட்டார்." என்று க‌ம்யூனிச‌மும் குடும்ப‌மும் என்ற க‌ட்டுரையை, 1920 ஆம் ஆண்டு எழுதிய கட்டுரையின் தமிழாக்கத்தை வாசித்த‌போது தோன்றிய‌ கொசுவ‌த்திதான் மேலே இருப்ப‌து.

இது உண்மைதான் என்றாலும், குடும்ப‌த்தில் ஆணும் பெண்ணும் வேலைக்குச் செல்லும்போது யாருக்கு இத‌ற்கெல்லாம் நேரம் இருக்கிறது?

ஒருமுறை, நாங்க‌ள் இதுவ‌ரை வாழ்க்கையில் ச‌ந்தித்த‌ டேமேஜ‌ர்க‌ளைப் ப‌ற்றியும், அவ‌ர்க‌ளிட‌மிருந்து க‌ற்றுக்கொள்ள‌ வேண்டிய‌வ‌ற்றை/ க‌ற்றுக்கொள்ள ‌கூடாத‌வ்ற்றை ப‌ற்றி உரையாடிக் கொண்டிருந்தோம். இர‌ண்டு குழ‌ந்தைக‌ளையும் வைத்துக்கொண்டு, வெற்றிக‌ர‌மான‌ மேனேஜராக‌வும் இருந்த‌ ஒரு பெண்தான் ரோல்மாட‌ல் என்றாள் வ‌ந்திதா. அவ‌ர் குழ‌ந்தைக‌ளை எட்டு ம‌ணிக்கு ப‌ள்ளியில் விட்டுவிட்டு, அலுவ‌ல‌க‌ வேலைக‌ளை முடித்துவிட்டு மூன்று ம‌ணிக்கு திரும்ப‌ காரில் சென்று அவ‌ர்களை வீட்டில் விட்டுவிட்டு க‌வ‌னிப்பார். ஆனால், எதிலும் ஸ்லிப் ஆன‌தில்லை. இவை ந‌டுவில் குழ‌ந்தைக‌ளுக்கான‌ கோச்சிங் கிளாஸ்க‌ள். இதை கேட்கும்போதே உங்க‌ளுக்கு த‌லை கிறுகிறுக்கிற‌தா? என‌க்கும்.
எல்லாவ‌ற்றிலும் அவ‌ர் சூப்ப‌ர்வும‌னாக‌ திக‌ழ்ந்த‌தே அவ‌ரை என‌க்குப் பிடிக்க‌க் கார‌ண‌ம்,நானும் அப்ப‌டியே இருக்க‌ விரும்புகிறேன் என்றும் கூறினாள் வ‌ந்திதா.

வ‌ந்திதாவுக்கும் இர‌ண்டு குழ‌ந்தைக‌ள். அவ‌ளும் அவ‌ர்க‌ளுக்காக‌ ச‌மைக்கிறாள். குழந்தைக‌ளை டிராப் செய்து பிக்க‌ப் செய்கிறாள். அவ‌ர்கள் வீட்டிலிருக்கும் போது அவ‌ளும் வீட்டிலிருந்து க‌வ‌னித்துக் கொள்கிறாள். நடுஇரவில் வீட்டிலிந்தபடியே மீதி வேலையை முடிக்கிறாள். க‌ண‌வ‌ர் ச‌மைய‌லில் ஏதாவ‌து உத‌வி செய்ய‌ வ‌ந்தால் என‌க்குப் பிடிக்காது என்ப‌தும் அவ‌ள‌து கூற்று.மேலாக‌ப் பார்த்தால் இதில் த‌வ‌றொன்றும் இல்லை என்றே தோன்றினாலும், முத‌லாளித்துவ‌ம் வீட்டு வேலைக‌ளைக் குறைக்காம‌ல் மேலும் மேலும் பார‌த்தைய‌ல்லவா சும‌த்துகிற‌து?

இதைச் சொன்னால், ச‌ம்பாதிப்ப‌து ஆண்க‌ளில் வேலை, குடும்ப‌த்தைப் ப‌ராம‌ரிப்ப‌து பெண்க‌ளின் வேலைதானே, நாம்தானே அதில் புகுந்து நானும் ச‌ம்பாரிக்கிறேன் என்று வ‌ருகிறோம், இதில் அவ‌ர்க‌ள‌து உத‌வியை எப்ப‌டி எதிர்பார்ப்ப‌து என்றும் சொன்னாள்.



(image courtesy: குருத்து )

ஏதோ ஒரு கால‌க‌ட்ட‌த்தில் இந்த‌ அமைப்பு உத‌வியாக‌ இருந்தாலும் இன்றும் அதுவே சரியாகுமா? அப்ப‌டியே குழந்தைக‌ளை ப‌ராம‌ரிக்க‌ க்ரெச்சோ, ச‌மைய‌லுக்கு ரெஸ்டாரெண்டுக‌ளையோ அல்ல‌து ஆள் வைத்துக்கொள்வ‌தோ என்றாலும் அனைவ‌ருக்கும் அது ஒத்துவ‌ருவ‌தில்லை. காசு இருப்ப‌வ‌ர்க‌ளால் ம‌ட்டுமே இவ‌ற்றை அனுப‌விக்க‌ முடியும்.ச‌லிப்பூட்டும் அன்றாட‌ அலுவல்க‌ளிலிருந்து விடுத‌லையும் அடைய‌ முடியும். ஆனால், பெரும்பாலான‌ பெண்க‌ள் வீட்டிலும் வேலை செய்துக்கொண்டு, வெளியிலும் வேலை செய்துக்கொண்டுதான் என‌து ந‌ண்ப‌ர் ஒருவர் சொல்வ‌து போல‌ 'இர‌ட்டைச்ச‌வாரி' செய்கின்ற‌ன‌ர். அதோடு இவ்வேலைகளுக்கு பணிமதிப்போ சம்பளமோ இல்லை. இவை எல்லாவ‌ற்றிற்கும் மேல், கொஞ்ச‌மும் ம‌ரியாதையோ ம‌திப்போ இல்லாம‌ல் மிதிய‌டி போல‌த்தான் பெண்கள் குடும்ப அமைப்புக்குள் வாழ்கின்ற‌ன‌ர்.

க‌ம்யூனிச‌ ச‌மூக‌த்தில் இப்பிர‌ச்சினைக‌ளுக்கெல்லாம் தீர்வுக‌ள் இருக்கின்ற‌ன‌. இவ்வேலைக‌ள் அனைத்தும் ச‌மூகத்தால் ப‌கிர்ந்துக்கொள்ள‌ப்ப‌டுகின்றன‌. கூட்டுச‌மைய‌லில் யார் வேண்டுமானாலும் ப‌ங்கேற்று சாப்பிட‌ முடியும். பொது ச‌ல‌வை நிலைய‌த்தில் துணிக‌ள் துவைத்து ச‌ல‌வை செய்து த‌ர‌ப்ப‌டும். உழைக்கும் பெண்ணின் மீது இவ்வேலைக‌ள் க‌ட‌மைக‌ள் என்ற‌ பெய‌ரில் சும‌த்த‌ப்ப‌ட‌ மாட்டாது. வீட்டு வேலைக‌ள் க‌ம்யூனிச‌ச‌மூக‌த்தால் ப‌கிர்ந்துக் கொள்ள‌ப்ப‌டுவ‌தால் பெண்ணுக்கு ஓய்வுநேர‌த்தை ப‌ய‌னுள்ள‌ வ‌கையில் அவ‌ர் செல‌வ‌ழிக்க‌லாம்.

முக்கிய‌மாக,‌ குழ‌ந்தை வ‌ள‌ர்ப்புக்கு, அவ‌ர்க‌ள‌து அறிவு வ‌ள‌ர்ச்சிக்கு அரசே பொறுப்பேற்கும்.இதுவும் முத‌லாளித்துவ‌ ச‌மூக‌த்தில் ஒரு குறிப்பிட்டசாரார் ம‌ட்டுமே அனுப‌விக்க‌க்கூடிய‌தாக‌ இருந்து வ‌ருகிற‌து. உழைக்கும் ம‌க்க‌ளின் குழந்தைக‌ள் புழுதியிலும் ம‌ண்ணிலும் வ‌ள‌ர‌ வேண்டியிருக்கிற‌து. பொதுக்க‌ல்வி ம‌ற்றும் சமூக‌ந‌ல‌த்துறை குடும்ப‌த்திற்கு உத‌வி செய்யும். மொத்த‌த்தில் ச‌மூக‌மே குழ‌ந்தைக்கு உண‌வ‌ளித்து வ‌ள‌ர்த்து க‌ல்வியும் அளிக்கிற‌து. அதே ச‌ம‌ய‌ம், த‌ங்க‌ள் குழ‌ந்தைக்கு க‌ற்பிப்ப‌தில் ப‌ங்கெடுத்துக்கொள்ள‌ விரும்பும் பெற்றோரருக்கும் வ‌ச‌தியுண்டு. மொத்த‌த்தில், க‌ண‌வ‌ன் இல்லாவிட்டால் உல‌க‌மே இருண்டு விட்ட‌து என்ற‌ நிலையில்லாம‌ல், பெண் த‌ன‌து தேவைக‌ளுக்கு ச‌மூக‌த்தைச் சார்ந்து , த‌ன்னால் செய்ய‌ இய‌ன்ற‌ வேலையைச் செய்து வாழ்வார்.

இதை வாசிக்கும்போதே, இது போன்ற‌ அமைப்பு ந‌ம‌க்கும் இருந்தாலென்ன‌ என்று பெருமூச்சு. ச‌மைய‌லைக் குறித்து நானும் க‌வ‌லைக் கொள்ள‌த்தேவையில்லை. அபி, ஒவ்வொரு ம‌திய‌மும் த‌ன‌து பிள்ளைக்கு சோறூட்ட‌ வீட்டிற்குச் சென்று அவசரம் அவசரமாக அலுவலகம் திரும்ப‌வேண்டிய‌தில்லை. குழந்தைகளில் பள்ளி அட்மிசனுக்காக யாரும் அலைய வேண்டியதில்லை. சலிப்பூட்டும் வீட்டுவேலைகளை லிஸ்ட் போட்டு வேண்டா வெறுப்பாக யாரும் செய்ய‌ வேண்டிய‌தில்லை. ஹ்ம்ம்.....நினைத்துப் பார்க்கவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.
நினைத்துப் பார்க்கவே மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது. அதே சமயம், கற்பனைக்கெட்டாத கனவு போலவும் ஏன் எனக்குத் தோன்றுகிறது?

என் வாழ்நாளில் கைகெட்டாத கனவு போல தோன்றினாலும் என் மகளின் காலத்திலாவது இந்த குடும்ப அமைப்புமும்,சமூகமும் சாத்தியப்படட்டும்!
‌
இங்கு நான் பகிர்ந்திருப்பது பகுதிதான். அலெக்ஸான்ட்ரா கொலந்தாயின் முழுக் க‌ட்டுரையின் தமிழாக்கத்தை வாசிக்க‌ :


நூல்: க‌ம்யூனிச‌மும் குடும்ப‌மும்

விலை: ரூ 20
வெளியீடு: பெண்க‌ள் விடுத‌லை முன்ன‌ணி
41, பிள்ளையார் கோயில் தெரு, ம‌துர‌வாய‌ல், சென்னை ‍ 95
போன்: 98416 58457

நீண்ட பயணத்தில்....

பள்ளி முழுத்தேர்வுகள் வருகிறதென்றால் ரொம்பவும் ஜாலி. பரிட்சைக்குப் பிறகு பாடங்களை மறந்து விடலாம் என்ற நினைப்பே எனக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைக் கொடுக்கும். காலாண்டு, அரையாண்டுத் தேர்வுகள்தான் கொஞ்சம் கிலி. லீவும் கொஞ்சம், அதோடு படித்த பாடங்களை மறக்கவும் கூடாது. அதோடு மட்டுமா,அந்த கேள்வித்தாட்களுக்கு விடையும் எழுத வேண்டும்...அது ஒரு மகா கடியான வேலை. அதுவும், எழுத ஆரம்பிக்கும் போது கையெழுத்து மிகவும் சீராக, நிறுத்தி, நிதானமாக கோடெல்லாம் போட்டு ஆரம்பிக்கும்...முடிக்கும்போது பார்த்தால் நமக்கே,நமது கையெழுத்து புரியாது...இதில், மிகவும் பாவப்பட்டது சமூக அறிவியல்தான்.

எப்போதும் கடைசிப்பரிட்சையாகத்தான் இது அமையும். லீஸ்ட் பாதர்ட் பரிட்சையாகவும். அதோடு, அப்பரிட்சைக்கு முன்பாக கண்டிப்பாக லீவு இருக்கும். அப்போது படித்துக்கொள்ளலாம், இதெல்லாமா நமக்கு உதவப் போகுது என்றுதான் அதை தள்ளிவைப்போம். ' வாழ்க்கைக்கு உதவப்போறது அறிவியல்தான், சமூக அறிவியல் என்றாலே கதைதான்' என்றும் எங்கள் மனதில் ஊறிப் போயிருந்தது. வகுப்புகளும் அதற்கேற்றாற்போல்தான் நடக்கும். வரலாறை யாராவது ஒருவர் எழுந்து சத்தமாக வாசிக்க வேண்டும், டீச்சர் அதை விளக்குவார். சிலசமயங்களில் விளக்கமும் தேவைப்படாது. அறிவியல், கணக்கு போல முன்னால் படித்த பாடங்களை நினைவுக்கு கொண்டு தொடர்புபடுத்திக்கொள்ளக்கூடியதாக இல்லாமல், எல்லாம் நிகழ்ச்சிப்போக்குகளாகவே எங்களுக்குத் தோன்றியதும் ஒரு காரணம்.

புவியியல் சுத்தம்...கொஞ்சம் கூட சுவாரசியமாக இருக்காது. அது போல, வகுப்பு நேரங்களும்..புவியியல் வகுப்பு நேரங்கள் வெள்ளி மாலை அல்லது புதன் கிழமை விளையாட்டு நேரம் முடிந்தபின் என்று கடைசியாகத்தான் இருக்கும்...அதோடு, அதில் என்ன எழுதினாலும் எப்படியாவதுமார்க் கிடைத்துவிடும். மேப் மட்டும் சிரத்தையாக பார்த்துக்கொண்டால் போதுமானது. அதேபோல வரலாறுக்கு வருடங்கள் மட்டும் முக்கியம் என்ற விதியின்படி முதல் உலகப்போர், இரண்டாம் உலகப்போர் , ஒத்துழையாமை இயக்கம் எல்லாம் ஒரே கடம்தான். அதுவும் வருடங்கள் வந்தால் அதை ஸ்கிப் பண்ணிவிட்டு படிப்பது எனக்குள் ஒரு வழக்கமாகி இருந்தது. வாயில் நுழையாத பெயர்களாக இருந்தாலும்....

எதற்கு இந்த கொசுவத்தியென்றால், சமீபத்தில் "நீண்ட பயணத்தில் தலைவர் மாவோவுடன்" என்ற புத்தகத்தை வாசித்தேன். (அப்போதும் வருடங்களை ஸ்கிப் பண்ணிவிட்டு வாசித்தேன்) சீனாவில் செம்படை நடத்திய நீண்ட பயணம். அதில் தலைவர் மாவோவுடன் உதவியாளராக பணியாற்றியவரின் பதிவே இந்நூல்.

மாவோவின் எளிய வாழ்க்கை முறையையும் அவருடனான அனுபவங்களையும் பதிவு செய்திருக்கிறார், சென் சேங் பெங். பனி மலைகளையும், பாலைவனங்களையும், சதுப்பு நிலங்களையும், காடுகளையும், காட்டாறுகளையும் கடந்து சுமார் 12500 கிலோ மீட்டர்கள் நடந்தே பயணம் செய்கிறார்கள். செல்வந்தர்களிடமிருந்தும், நிலப்பிரபுகள், வட்டிக் காரர்க‌ளிடமிருந்தும் நிலத்தையும், செல்வத்தையும் விவசாயிகளுக்கு பகிர்ந்தளிக்கிறார்கள். ஆட்சியாளர்களின் ஏகாதிபத்தியத்தைக் குறித்து வழியெங்கும் பிரச்சாரம் செய்கிறார்கள்.செம்படைக்கு வழியெங்கும் விவசாய மக்கள் ஆதரவு தருகிறார்கள். 1934 ஆம் ஆண்டு ஆரம்பித்த இந்த பயணம் எண்பதாயிரம் படை வீரர்களோடு11 மாநிலங்களைக் கடந்து 1936யில் வெற்றியடைந்தது. இயற்கையான தடைகள்,அதோடு எதிரிகளின் தாக்குதல்கள், உள்கட்சி போராட்டங்கள், தோழர்க‌ளின் இறப்புகளையும் சமாளித்து செம்ப‌டையின் புரட்சிகர‌ ப‌ய‌ண‌ம் விடுத‌லைக்கான‌ ப‌ய‌ண‌மாக அமைகிற‌து.

பயணத்தில், யீ என்ற சிறுபான்மை இனத்தவரையும் பழங்குடியினரையும் சந்திக்க நேரிடுகிறது.அவர்கள சந்திக்கும் முன்னால் படையினர் மிகுந்த கலவரத்துக்குள்ளாகின்றனர். ஏனெனில், அம்மக்கள் மிகவும் ஆபத்தானவர்கள், காட்டுமிராண்டிகள் என்று சொல்லப்பட்டிருந்ததே காரணம். ஆனால், அவர்களை சந்திக்கும்போது அம்மக்கள் அன்பாக வரவேற்று இயல்பாக பழகுகின்றனர். காட்டுமிராண்டிகள் என்று சொல்லப்பட்ட , ஹான் இன மக்களுக்கு புரியாத மொழி அம்மக்கள் சகோதரர்களாகின்றனர். இரு இன மக்களுக்கும் வெறுப்பு ஏற்படும் ராணுவத்தால் வேண்டுமென்றே பரப்பட்ட அவதூறே அறிந்துக்கொள்கின்றனர். இது இன்றைக்கும் நமது நாட்டிலேயே கூட காணக்கூடியதாக உள்ளது, இல்லையா!

சுருக்கமான நூலாக இருந்தாலும், செம்படையின் நெடிய பயணத்தைப் பற்றியும், முன்னணி படைகளின் அயராத பணிகளையும்,அவர்களது தன்னம்பிக்கையையும் அறிய முடிகிறது. நீண்ட பயணத்தின் வழியை இங்கு காணலாம்.

இன்று,ந‌ம‌து நாட்டிலும் ‌ நெடிய ப‌ல பிர‌ச்சார‌ ப‌ய‌ண‌ங்கள் மேற்கொள்ள‌ப்ப‌டுகின்ற‌ன. ஆனால்,அவை ம‌க்க‌ளின் விடுத‌லையை குறித்து பேசாமல், மத உணர்வுகளைத் தூண்டும் ர‌த‌ யாத்திரைக‌ளாக‌ அமைந்துவிடுகின்ற‌ன‌.

வேளச்சேரி டைம்ஸ்: ம‌ருந்துக‌ளும், ம‌ருத்துவ‌மும் யாருக்கான‌வை?

ஆயாவிற்கு உடல்நிலை மிகவும் மோசமாக இருந்தபோது நடந்தது இது.சளியோடு, இன்னும் சில இன்ஃபெக்சன்களையும் அவர் கொண்டிருந்தார். பரிசோதித்த மருத்துவர், மருந்துகளை எழுதித் தந்தார். எப்போதும் அருகிலிருக்கும் மருந்துக்கடையில் வாங்குவதுதான் வழக்கம். மருந்துக்கடையில், அவர் எழுதித்தரும் அதே மருந்துகள் இல்லையெனில் அதே மருந்துக்கலவையில் மாற்று மருந்துகளைத் தருவார்கள். அது போன்ற சமயங்களில் டாக்டரிடமும் அந்த மருந்துகளை காண்பித்து உறுதிப்படுத்திக்கொள்வதும் வழக்கம். சமயங்களில், சரி என்பார். சில சமயங்களில் வேண்டாமென்றும், அவர் குறிப்பிட்ட‌ அதே மருந்தை வேறு இடங்களில்/கடைகளில் கிடைக்கிறதாவென பார்த்து வாங்கவும் சொல்வார்.இது வழக்கம்தான். (ஆயா, இதய நோயாளியாதலால் அவர் வாழ்வதே மருந்துகளின் உபயத்தில்தான். எனவே, எந்த ரிஸ்க்கும் எடுப்பதில்லை.)

இன்ஃபெக்சன் கல்லீரலில் இருப்பதாகவும், அது மைல்ட் டிபி என்றும் கணித்தார். அதற்காக இரண்டு மருந்துகளை எழுதித்தந்தார். அதோடு, ஒவ்வொரு நாளும் அழைத்து வந்து காண்பிக்கும்படியும்.மருந்துக்கடையில் அவர் எழுதித்தந்த மருந்துகள் சுத்தமாக இல்லை. அந்த மருந்துகள் வருவதில்லை என்றும் கூறிவிட்டார்கள். கண்ணுக்குத் தென்பட்ட மருந்துக்கடைகளில் விசாரித்தேன். அங்கும் இல்லை.சற்று நேரத்தில் அந்த வட்டாரத்தில் இருந்த அனைத்து கடைகளனைத்திலும் விசாரித்து முடித்திருந்தேன். எந்த மருந்து கடைகளில் இல்லை.

அப்படி கிடைக்காத பட்சத்தில், டாக்டரிடம் சொன்னால் அவர் மாற்றி எழுதித்தருவார். ஆனால்,இப்போதோ, அதே மருந்துதான் வேண்டும், அது சாதாரண மருந்துதான், எல்லா மருந்துக்கடைகளிலும் இருக்க வேண்டும் என்றும், பல பெரிய மருத்துவமனைகளில் இலவசமாகவே தரக் கூடியதுதான்,கண்டிப்பாக மருந்துக்கடைகளில் இருக்கும் என்றும் டாக்டர் உறுதியாகக் கூறினார்.. மருந்துக்கடைகளிலேயே, வேறு எங்கு கிடைக்குமென்று விசாரித்து அவர்கள் குறிப்பிட்ட பெரிய பெரிய மருந்துக்கடைகளிலும் விசாரித்தேன். டாக்டர் குறிப்பிட்ட ஒரு மருந்து(மாத்திரை) மட்டும்கிடைத்தது. விலை மிகவும் குறைவாக இருந்தது. பத்து மாத்திரைகள் முப்பது ரூபாய்க்குள்தான் என்று நினைவு. எங்கேயும் கிடைக்காததைப் பார்த்து, அது விலையுயர்ந்த மருந்துகள் போல என்று நினைத்துக்கொண்டிருந்தேன்.

கிடைத்த மாத்திரையை எடுத்துக்கொண்டு திரும்பவும் டாக்டரிடம் சென்றால்,அந்த மருந்தை தனியாக உட்கொள்ளக் கூடாது என்றும், கண்டிப்பாக இன்னொரு மருந்துடன்தான் உட்கொள்ள வேண்டுமென்றும் வேறு ஏரியாக்களில் முயற்சி செய்யும்படியும் கூறினார். அப்படி என்ன மருந்து அது, ஏழு மலை ஏழு கடல் தாண்டியும் கிடைக்காத மருந்து என்று ஆச்சரியம் மேலிட விசாரித்தப்போது, அது மிகவும் சாதாரண மருந்து, அதாவது விலை மிகவும் குறைவு என்பதால் ஸ்டாக் வைத்துக் கொள்வதில்லை, அதிக விலையுள்ள மருந்துகளுக்கே முக்கியத்துவம் கொடுப்போம் என்ற மாதிரி ஒரு மருந்துக்கடையில் பதில் வந்தது.

அடுத்த ஏரியாவிலும் கிடைக்காமல் வெறுத்துப்போய் மறுபடியும் டாக்டரிடம் வந்து சேர்ந்தேன். மருந்துப் பெயர்களை அடித்துவிட்டு, 'இந்த காம்பினேஷன்லே எந்த மருந்து கிடைத்தாலும் வாங்கிக்கொண்டு வாருங்கள்' என்று எழுதிக்கொடுத்தார். அது ethambutal 800+ வேறு ஒரு மருந்து. நினைவில் இல்லை.கடைசியில் இது மட்டும் வேறு ஏரியாவில் கிடைத்தது. mycobutal 800 & isokin 300. mycobutal 800, ஏழு மாத்திரைகளின் விலை, மொத்தமே ரூபாய் 15க்குள். சாதாரண மருந்து என்று சொன்னதன் அர்த்தம் இப்போது புரிந்தது. வழக்கமாக மருந்து வாங்கும் கடையில் குறிப்பிட்ட மருந்துகளைச் (அவர்களிடம் இல்லையென்றால்) சொன்னால் வரவழைத்து வைத்திருப்பார்கள். அவர்கள் சொல்லும் நாள் சென்று வாங்கிக்கொள்ளலாம். இந்த மருந்துகளை வாங்கி வைக்கும்படி கூறிவிட்டு கடுப்புடன் வந்துவிட்டேன்.

டிபி இன்ஃபெக்சனுக்கான மருந்து ஒரு மருந்துக்கடையில் கிடைக்காவிடில் கூட பரவாயில்லை,எந்த மருந்துக்கடைகளிலுமே கிடைக்காதது...இதில் அப்போலோ போன்ற மருந்துக்கடைகளும் அடக்கம்!அதுவும் விலை குறைந்த மருந்துகளை ஸ்டாக் வைத்துக்கொள்வதில்லை என்ற காரணம் வேறு....எனில், இந்த மருந்துக்கடைகள்தான் யாருக்கு? ஒரு பிராண்ட் இல்லையெனில், இன்னொரு பிராண்ட் மருந்தை எடுத்து தருபவர்கள் சப்ளையே இல்லை என்றும் ஸ்டாக் இல்லையென்றும் கூறுகிறார்களெனில் இந்த மருந்து உற்பத்தி கம்பெனிகளும்தான் யாருக்கு? இதே டாக்டரை பல மெடிக்கல் ரெப்புகள் படையெடுத்து வந்து சந்திப்பதை பார்த்திருக்கிறேன். அவர்கள் இப்படி சாதாரண மருந்துகளை லாபி செய்ய மாட்டார்களா?அரசு மருத்துவமனைகளை விட இந்த தனியார் மருத்துவர்களிடம் செல்லும் சாதாரண மக்களே அதிகம்.அதோடு, மருந்துக்கடைகள் என்பவை விலையுயர்வான மருந்துகளையே வைத்திருப்போம் என்றால் அதற்கு அர்த்தம் என்ன?

இந்த ஆதங்கத்தைக் நண்பரிடம் கொட்டிக்கொண்டிருந்தேன்.அவரது தம்பி மெடிக்கல் ரெப். மருந்துக்கம்பெனிகள்-‍‍>டாக்டர்கள்-> மருந்துக்கடைகள் இவர்களுக்கிடையே நிலவும் உறவு குறித்துக் கூறினார்.மருந்துக்கம்பெனிகள் டாகட்ர்களின் மொத்த‌ டேட்டாபேசை வைத்திருக்கின்றன. மெடிக்கல் ரெப்புகள் டாக்டர்களை சந்தித்து மருந்துகளை பரிந்துரைக்கும்படி கூற வேண்டும். அதோடு, ஆர்டரும் பிடித்து வரவேண்டும். இம்மருந்துக்கம்பெனிகள் மருத்துவர்களோடு உடன்படிக்கை செய்துகொள்கின்றன. சும்மா இல்லை, இரண்டு வருடங்களுக்கு இவர்களின் மருந்துகளை பரிந்துரைத்தால் விலையுயர்ந்த கார், ஐந்து வருடங்களெனில் ஃப்ளாட் என்று பரிசுகள். வாஷிங் மெஷின்கள், ஹோம் தியேட்டர் என்று நீளும் பரிசுப் பட்டியல்கள், வெளிநாட்டுச் சுற்றுலா மற்றும் அவர்களது கிளினிக்குக்குத் தேவையான எக்யூப்மென்ட்கள் என்று நினைத்துப் பார்க்க முடியாத அளவுக்கு நீளுகின்றன. இந்த மருந்துகளின் உண்மையான விலை கடையில் விற்கப்படும் விலையில் 30 சதவீதம்தான். மெடிக்கல் ரெப்புகளின் சம்பளமோ குறைவு. இப்படி ஆர்டர் பிடித்து வந்தால் அவர்களுக்கும் விதவிதமான பரிசுகள். கடைசியில், சுரண்டப்படுவதோ அப்பாவி நோயாளிகள்தான்.

இந்தியாவில் மருத்துவத் துறை வளர்ந்து வருகிறது என்று அவ்வப்போது பத்திரிக்கைகளில் வரும் செய்திகள்,அதற்கேற்றவாறு உலகின் பல மூலைகளிலிருந்தும் இங்கு வந்து சகல வித நோய்களுக்கும் சிகிச்சை பெற்று முகம் மலர சிரிக்கும் குழந்தைகள், ஆபரேஷன் செய்த தடமே இல்லாமல் மூட்டுவலி குணமாகும் மாயம், மெடிக்கல் டூரிசம்...... இப்பெருமைமிகு இந்தியாவில்தான் மலேரியா காய்ச்சலால் அதிகம் பேர் உயிரிழக்கிறார்கள்.( அதிகம் பேர் என்றால் தென்கிழக்கு ஆசியாவிலேயே 70 சதவீதம்.)போலியோவை இன்னும் முற்றிலும் ஒழிக்க முடியவில்லை. பெண்கள், குழந்தைப் பிறப்பின்போது எமர்ஜென்சி உதவி இல்லாமல், அவசியமின்றி உயிரிழக்கிறார்கள்.

எனில்,ரன்பாக்ஸிகளும் கேடிலாக்களும் கேஃபிலாக்களும் அப்பாவி நோயாளிகளின் பிணி தீர்க்கவா மருந்துகளைத் தயாரிக்கின்றன?சாதாரண மக்களுக்கா? சாதாரண மக்களுக்கு வரும் சாதாரண நோய்களுக்கா?

பப்பு டைம்ஸ்

அவ்வப்போது பப்பு உதிர்த்த சில முத்துகள்


* எனக்கு ஃபைவ் இயர்ஸ்..அர்ஷித் கைலாசுக்கும் ஃபைவ் இயர்ஸ்..நாங்க ரெண்டு பேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்கப் போறோம்.

*ஆச்சி, நான் தொடறதெல்லாம் வெள்ளியாகணும், ஆச்சி......

*நானு, வர்ஷினி, தேஷ்னா மூணுபேரும் கல்யாணம் பண்ணிக்காம ஆண்ட்டியாக(டீச்சர்) போறோம்


*ஒரு புத்தகத்திலிருந்த பாடலை எழுத்துக்கூட்டிப் படித்துவிட்டாள். (எதையாவது கொஞ்சம் செய்துமுடித்துவிட்டால், அவ்வளவுதான்அப்புறம், கலாமின் மறுஅவதாரமாகி விடுவாள்....2020இல் இந்தியா வல்லரசாகுமா மாதிரி ஒரே கனவுதான்.....)

"ஆச்சி,நான் படிச்சிட்டேன் ஆச்சி, அப்புறம் என்ன ஆவேன்"

இந்த புக் ஃபுல்லா படிச்சிடுவே...

"அப்புறம் என்ன பண்ணுவேன்?"

"இன்னும் நிறைய புக்"

"அப்புறம்"

"இதைவிட இன்னும் நிறைய புக் படிப்பே"

"அப்புறம்"

"இன்னும் நிறைய்ய‌ புக்"

"படிச்சிட்டு, என்ன ஆவேன்?"

"இந்த உலகத்துல எல்லா புக்கும் படிச்சிட்டு சயின்டிஸ்ட் ஆயிடுவே"

"வேணாம்,ஆச்சி கொஞ்சம் புக் படிச்சிட்டு நான் நர்ஸாவே ஆவறேன்!!"



*"பப்பு, அம்மா சொல்றதைக் கேட்டு பால் குடிச்சிட்டு ஹாப்பியா இருக்கணும்னு நினைக்கறியா?இல்ல, திட்டு வாங்கிட்டு சாட் ஆ இருக்கணும்னு நினைக்கிறியா?"

"ம்ம்ம்ம்ம்....பால் குடிக்காம ஹாப்பியா இருக்கணும்னு நினைக்கறேன்."


*பப்புவின் சமீபத்திய ஃபேவரிட் விடுகதைகள்...

நாங்கள் சொன்னவை போக அவளாகவே சிலவற்றை நூற்பாள்.

1.டைமண்ட் கீழே விழாது, அது என்ன?

2. சொன்னால் ஆடாது, ஆனால் எல்லாரையும் அங்குமிங்கும் ஆட வைக்கும், அது என்ன?





அவளது விடைகள்:


ம்ர‌தித்ச‌ட்ந

ல்ச‌ஞ்ஊ தகாக்கே சுச்பே ற‌ல்சொ

#tnfisherman : இன்றிரவு உலகளாவிய பிரச்சாரம்

மீனவர்கள் கொலைகளுக்கெதிராக #tnfisherman என்ற டேகில், ட்விட்டரில் பிரச்சாரம் நடந்து வருவதை அறிவோம். இன்றிரவு, 9 மணிக்கு ’உலகளாவிய பிரச்சாரம்’ மேற்கொள்ளப்படுவதாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

மேலும் விபரங்களுக்கு, http://www.savetnfisherman.org/

இன்று, 9 PMக்கு, தவறாமல், அனைவரும் #tnfisherman டேக்கைகொண்டு மீனவர் கொலைகளுக்கெதிரான நமது கண்டனக்குரல்களையும்,எதிர்ப்புகளையும் பதிவு செய்வோம்.

உதவிக்கு ட்வீட்கள்: http://www.savetnfisherman.org/twits-in-english-tweetem/

ஜன்னல்

காலையில் வீடு மிகவும் பரபரப்பாக இருக்கும்(அஃப்கோர்ஸ் எல்லார் வீட்டிலேயும்தான், மேல சொல்லுன்றீங்களா!). குறிப்பாக ஆறுமணி முதல் ஏழு நாற்பது வரை. பப்புவை எழுப்பி ரெடியாக்குவது என்ற தலையாய கடமையை நோக்கி எல்லாரும் செயல்பட்டுக்கொண்டிருப்போம். என்னதான் ப்ளாஆஆன் பண்ணி ஆறு மணிக்கு எழுந்தாலும் பப்புவை ஏழேமுக்காலுக்கு வண்டியில் ஏற்றும்வரை டென்ஷன் அடங்காது. அரைமணி நேரம் பப்புவை துயிலெழுப்ப வேண்டும்.(அதுவும் மழைபெய்தால் கேக்கவே வேண்டாம்.) லீவு எதுவும் விடாதிருந்தால் எல்லாம் சரியாக ஓடிக்கொண்டிருக்கும். நடுவில் லீவு வந்துவிட்டால் கன்டினியூட்டி போய்விடும்.

குளித்துவிட்டு வந்தபின், பால் குடிக்க வைக்க ஒரு அரைமணி நேரம். குடி பப்பு, குடி பப்பு என்று ஒவ்வொரு வாயாக உள்ளேபோக வைப்பதற்குள்... தம்ளரை கையில் வைத்துக்கொண்டு ஜன்னல் வழியே அல்லது எங்காவது கனவுகளில் தொலைந்து போயிருப்பாள். திடீரென்று, "எனக்கு ஒரு ஐடியா வந்திருக்கு, நாம வானத்து வரைக்கும் வீடு கட்டுனா வானத்தை தொட முடியுமாப்பா", "ஆச்சி,நீ குட்டியா இருக்கும்போதே உன் வயித்துலே நானும் குட்ட்ட்ட்ட்டியா இருந்தேனா,ஆச்சி" "ஆச்சி, பூவுக்குல்லாம் எப்போ கல்யாணம் நடக்கும்?"

எனக்கும் பொறுமைக்கும் ஏகப் பொருத்தம்... பப்புவை அவளாக வேலை பார்த்துக்கொண்டிருக்க வைக்க ஏதாவது ஸ்டார்ட் பட்டன் அல்லது ஷெல் கமான்ட் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும் என்று நினைத்துக் கொள்வேன்.(அட்லீஸ்ட் கேப்சர் & ரீப்ளே!) சின்ன வயதில் நானும் இப்படி இருந்திருக்கிறேன்.எருமைமாட்டு மேல மழை பெய்ஞ்ச மாதிரி...என்று ஆயா சொல்வது போல. எழுப்புவதற்கு ஒரு அரைமணி நேரம், சாப்பிட அரைமணி நேரம்....அப்படி ஆயாவையும் பெரிம்மாவையும் லொள்ளு கொட்டிய தற்கெல்லாம் சேர்த்துதான் இப்போது மொத்தமாக வாரிக்கொண்டிருக்கிறேன் போல!!

பப்பு,பை, காலை உணவு டப்பா ச‌கித‌ம் வேனில் ஏற்றிவிட்டு,'சாப்பிட வைச்சிடுங்க, தண்ணியே குடிக்க மாட்டேங்குது, நடுவுல குடிக்க வைங்க' என்றெல்லாம் ஆயாம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு,அவளது வேன் திரும்பும் வரை டாட்டா காட்டிவிட்டு ஆசுவாசத்தோடு வீட்டிற்கு நுழைந்தால் ஆயா அப்போதுதான் பால்கனியிலிருந்து திரும்பி வந்துக் கொண்டிருப்பார். என்னதான் நாங்கள் ஏற்றிவிட்டாலும் பப்புவின் வேன் செல்லும்வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தால்தான் ஆயாவுக்கு நிம்மதி. இது இன்று நேற்றில்லை....பையை மாட்டிக் கொண்டு நான் சுதா கான்வென்ட் செல்லும் நாளிலிருந்து தொடர்கிறது. தெருவின் திருப்பத்தில் என் உருவம் மறையும்வரை வெளியில் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருப்பார் ஆயா.

ஆம்பூரில்,ஹ‌வுசிங் போர்ட் வீட்டிற்கு வ‌ந்த‌பின், முதலில் வெளி பால்க‌னியில் நின்றும், திரும்பிய‌தும் ச‌மைய‌ல‌றை பால்க‌னிக்கு வ‌ந்தும் பார்ப்பார். காலையில் பள்ளிக்கூடம் செல்லும்போதும் வாரயிறுதிக‌ளில் ஸ்பெஷல் கிளாசுக்கும் செல்லும் போதும்.... சென்னைக்கு, அதிகாலையில் லிங்க்கை பிடிக்க செல்லும் நாட்களிலும்..என்று எப்போதும் எனக்குப் பின்னால் ஆயாவின் இரண்டு கண்கள் இருந்தன. எனது உருவம் மறையும்வரை பார்த்துக் கொண்டிருந்தன. அதே போல‌ திரும்ப‌ வ‌ரும் நேர‌த்திலும். இப்ப‌டி பார்த்துக்/கவனித்து கொண்டிருந்தால் என‌க்கு அற‌வே பிடிக்காது. எரிச்சலாக வரும்.

"நீங்க‌ ஒன்னும் பாக்க‌ வேணாம், எதுக்கு என்னை பார்த்துக்கிட்டே இருக்கீங்க, பார்த்து என்ன செய்யப்போறீங்க, எல்லோரும் எங்கெங்கியோ த‌னியா போறாங்க‌ளாம்,ஏன் எனக்கென்ன போகத்தெரியாதா,நான் என்ன குழந்தையா? " என்றெல்லாம் ச‌ண்டை போடுவேன். எரிந்து விழுவேன். அப்போதெல்லாம், 'உனக்கு இதெல்லாம் புரியாது, உனக்குன்னு வரும்போதுதான் தெரியும்' என்பார். "உங்கள மாதிரி ஒன்னும் நான்-லாம் இருக்கமாட்டேன்" என்பேன்,திமிராக. எவ்வ‌ளவு சொன்னாலும் ஆயா அந்த‌ ப‌ழ‌க்க‌த்தை மாற்றிக்கொள்ள‌வே இல்லை. இட‌ங்க‌ளை மாற்றிக் கொண்டார்- அறைக‌ளின் ஜ‌ன்ன‌ல்க‌ள் வ‌ழியே!

டீனேஜில் இருந்தபோது, இப்படி ஆயா பார்ப்பது வேவு பார்ப்பதாகத் தோன்றும். க‌ல்லூரி நாட்க‌ளிலோ எனது தன்னம்பிக்கைக்கு, எனது செல்ஃப் எஸ்டீமுக்கு பங்கமாக தோன்றியது. ஆயாவுக்கு அது கேர்.எப்ப‌டியோ, நானும் ஆயாவின் க‌ண்க‌ளுக்கு முன்பாக வாழ‌ப் ப‌ழ‌கிவிட்டேன். த‌ற்போது ப‌ப்புவும் :‍ அவளுக்கு பின்னாலும் அவ்விர‌ண்டு க‌ண்க‌ள் இருக்கின்ற‌ன. (ப‌ப்புவின் வேன் வ‌ர‌ ப‌த்து நிமிட‌ங்க‌ள் தாம‌த‌மானால் உட‌னே என‌க்கு ஃபோன்!)

'என்னை ஒன்றும் பார்க்க‌வில்லையே, ப‌ப்புவைத்தானே' என்று நானும் ஒன்றும் சொல்வ‌தில்லை. என்றைக்காவ‌து ம‌ட்டும், 'நாந்தானே ஆயா ஏத்தி விடுறேன்' என்று ம‌ட்டும் சொல்வேன். மேலும், ஆயா இப்ப‌டி பப்புவையும் பார்ப்பார் என்ப‌தே நெடுநாட்க‌ளுக்குப் பிற‌கே தெரியும். வேனில் ஏற்றிவிட்டு திரும்பி வ‌ருவ‌த‌ற்குள், ஆயா ச‌ந்த‌டியே இல்லாம‌ல் அவ‌ரிட‌த்தில் இருப்பார். ஒருநாள் , வேனில் ஆயாம்மா வ‌ர‌வில்லை. 'ஆயாம்மா எங்கே,கேட்டியா, ஏன் வரலையாம்?' என்று அவ‌ர் கேட்ட‌போதுதான் ஆயா, ப‌ப்புவையும் இப்படி க‌வ‌னித்துக்கொண்டிருக்கிறார் என்று தெரிந்த‌து.

நாங்க‌ள் பள்ளிக்கூடம் சென்ற‌பிற‌கு ஆயா ம‌ட்டும்தான் தனியாக வீட்டில் ..காலை முத‌ல் மாலை நாங்க‌ள் வ‌ரும்வ‌ரை. அதுவ‌ரை அவ‌ருக்குத் துணை டீவியும் எதிர்வீட்டு ஆன்ட்டியும். எதிர்வீட்டு ஆன்ட்டி ப‌தினொரு ம‌ணிக்கு மேல் க‌த‌வ‌டைத்து விடுவார். ம‌திய‌ம் இர‌ண்டு ம‌ணிக்கு மேல் வ‌ளைய‌ல்கார‌ர், ப‌ழ‌க்கார‌ர், அப்ப‌ள‌க்கார‌ம்மா என்று ஜன்னல் வழியே பேரம் பேசி தெரு வியாபார‌ம் ந‌ட‌க்கும். அப்ப‌ள‌க்கார‌ம்மா வார‌ம் ஒரு முறை - ப‌ழ‌க்கார‌ர் இர‌ண்டு நாட்க‌ளுக்கொரு முறை -வ‌ளைய‌ல்கார‌ர் வெள்ளிக்கிழ‌மை ம‌ட்டும். பழக்காரர் தவிர மற்றவர்கள் எல்லோரும் மேலே வந்து கொடுத்துவிட்டு செல்வார்கள். பால்கனியிலிருந்து ஆயா சணல் கட்டி பையை விட பழக்காரர் பழத்தை அனுப்புவார். வீட்டைவிட்டு செல்ல முடியாத ஆயாவுக்கு ஜன்னல் வழியாகவும் பலகனி வழியாகவுமே உலகம் உள்ளே வந்தது. இந்த சத்தங்கள் எதுவும் இல்லாத நேரத்தில் டீவி. அதுவும் பொதிகை மட்டுமே அப்போது.

இங்கு அதெல்லாம் எதுவும் இல்லை. அக்கம்ப‌க்க‌த்துவீடுக‌ளில் ப‌த்து ம‌ணிக்கு மேல் பூட்டு தொங்கும். வாரம் ஒருமுறை காய்கறிகளை நாங்களே வாங்கி வந்துவிடுகிறோம். அதுவும், சிலமாதங்களாக வீட்டில் டீவியும் இல்லை. சாயங்காலம் முழுவதும் நாங்கள் வரும்வரை பப்பு டீவி பார்ப்பதும், ஆயாவுடன் சேர்ந்து சீரியல் பார்ப்பதும், சமயத்தில், அவரைப் பார்க்கவிடாமல் கார்ட்டூன் பார்ப்பதுமாக‌ அராஜகம் அதிகமாகிவிட்டதைத் தொடர்ந்து ஒரு சில மாதங்கள் டீவி இல்லாமல் இருக்கலாம் என்று நினைத்து கேபிள் கனெக்ஷனை எடுத்துவிட்டோம். 'ஏன் இப்படி ஆயாவை சித்திரவதை பண்றே, நீங்கள்ல்லாம் போனப்புறம் ஆயா மொட்டு மொட்டுன்னு எவ்ளோ நேரம் உட்கார்ந்திருப்பாங்க' என்பார் பெரிம்மா. ஆயாவிற்கு நியூஸ் மீது கொள்ளைப்பிரிய‌ம். ஒரே செய்தியை, இருக்கும் அத்த‌னை சானல்க‌ளிலும் பார்ப்பார். லீவு விடப்போகிறார்கள் என்று செய்தி வந்தால் பெரிம்மாவுக்கும் அம்மாவிற்கும் போனில் சொல்லுவார். விம்பிள்டனில் யார் கோப்பையை வெல்லுவார்க‌ள் என்று குட்டியிட‌ம் போனில் பெட் க‌ட்டுவார்.

நினைவு தெரிந்தது முதல் ஆயாவை ஆக்டிவ் ஆக‌த்தான் பார்த்திருக்கிறேன். எப்போதும் எங்காவது பிரயாணம் செல்வார். இப்போது அப்படியில்லை. முன்பு போல நடமாட முடிவதில்லை. வீட்டிற்குள் நடமாடுவதே பெரிய விஷயமாகிவிட்டது. அப்படி ஆயாவைப் பார்த்துவிட்டு, வீட்டிற்குள்ளே அறையிலிருந்து ஹாலுக்கு வருவதே அவருக்குப் பெரிய விஷயமாக இருப்பதைக் காண கஷ்டமாக இருக்கும். அதற்கே, அவருக்கு மூச்சு வாங்கும்.

ஆயாவுக்கு கதவை சாத்திக்கொள்வதோ பூட்டுவதோ பிடிக்காது.எனவே அவர் க்ரில்லை பூட்டிக்கொண்டாரா என்று பார்த்தபின்னரே நாங்கள் கிளம்பிச்செல்வோம்.

"பூட்டிக்கோங்க‌ ஆயா" என்று பூட்டவைத்துவிட்டு அன்றைக்கு கிளம்பினேன். கீழே சென்றபின்னரே ஞாபகம் வந்தது - ஹெல்மெட் எடுக்காம‌ல் வ‌ந்துவிட்டது.

காலிங் பெல்லை அழுத்தினால், 'யாரோ' என்று வேக‌மாக‌ வ‌ருவாரே என்று க்ரில் நாதாங்கியை த‌ட்டினேன். ச‌த்த‌மே இல்லை. பாத்ரூமில் இருப்பாராயிருக்கும் என்று நினைத்துக்கொண்டு சிறிது நேர‌ம் க‌ழித்து த‌ட்டினேன். ம்ஹும்....ஆயா வ‌ருவ‌த‌ற்கான‌ அறிகுறியே இல்லை.
என்ன‌ ப‌ண்றாங்க‌ என்று எரிச்ச‌லும், லேசாக‌ ப‌ய‌மும் வ‌ந்த‌து. ஏனெனில், ஆயாவுக்கு பாத்ரூமில் இருக்கும் டைல்ஸ் மீது ப‌ய‌ம். (உண்மையில் ஆயாவைவிட‌ என‌க்குத்தான் ப‌ய‌ம்.)

பொறுத்துப் பார்த்துவிட்டு, தாங்க‌முடியாம‌ல் காலிங் பெல்லை அழுத்தினேன். ஆயா உட‌னே வ‌ந்தார். ஆயாவைப் பார்த்த‌தும்தான் கவலை விட்டது.
'எவ்ளோ நேர‌மா தட்டறது, எங்கே இருந்தீங்க‌' என்றேன் உள்ளுக்குள் எரிச்சல், மற்றும் பயத்தையும் வெளிக்காட்டாமல்.

'நீ போவ‌ போவ‌ன்னு ரூம்ல‌ ஜ‌ன்ன‌ல் வ‌ழியா பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன், நீ போகக் காணோம், ஏன் ஏதாவ‌து விட்டுட்டியா' என்றார். ஏனென்றே தெரியவில்லை, இந்த‌ முறை என‌க்கு எரிச்ச‌லே வ‌ர‌வில்லை. நிம்மதியாக இருந்தது.

ரொம்ப நாளாக ட்ராஃப்டில் இருந்தது. இப்போது மூன்று வாரங்களாக ஆயா உடல்நிலை சரியில்லாமல், தனியாக நடமாட முடியாமல் இருக்கிறார். என்னையும் பப்புவையும் - ஜன்னல் வழியாக, பால்கனி கம்பிகள் வழியாக பார்க்கும் - எங்கள் முதுகுப்பின்னால் எப்போதும் இருக்கும்- அந்தக் கண்களை மிஸ் செய்கிறோம்.

மன்னிக்கவும் - சமூகம் வடித்திருக்கும் குறுகிய அமைப்பிற்குள் நான் பொருந்தவில்லை

இப்பதிவு எழுதி முடித்துக் கொண்டிருக்கும் வேளையில் எனது தளம் எப்படியோ தொலைந்து போய்விட்டதால், அதைச் சரி செய்யும் வரை முல்லை தனது தளத்தில் எழுதுமாறு அழைத்திருந்தார் (மிக்க நன்றி முல்லை). அதனால் இதை இங்கே பதிவிடுகின்றேன்.

அண்மையில் முல்லை gender stereotypes ஜப் பற்றி எழுதிய பதிவில், தனக்கிருக்கும் stereotypes இற்கெதிரான இயல்புகளையும் கூறி, மற்றவர்களையும் எழுத அழைத்திருந்தார். Gender Stereotype இற்கு எதிராக இருக்கும் எனதியல்புகள் சிலதை அப் பதிவிலேயே கூறியிருந்ததால், இப்பதிவில் stereotypes ஜ மேலும் கொஞ்சம் அலசலாமென்று நினைக்கின்றேன். இந்த stereotyping பிள்ளைகள் பிறந்தவிடனேயே ஆரம்பமாகி விடுவதோடு, அவற்றையே பிள்ளைகளுக்கும் திரும்பத் திரும்ப ஊட்டி வளர்ப்பதால் அதே எண்ணங்களுடனேயே பிள்ளைகளும் வளர்கிறார்கள். எமது சமூகமும் பிள்ளைகள் வளர்க்கப்படும் முறையும் அவர்களின் சுதந்திரமாகச் சிந்திக்கும் இயல்பை பிஞ்சிலேயே மிகக் கட்டுப்படுத்துவதாலும், வளர்ந்த பின்னும் மனம் மாற அநேகமாக சந்தர்ப்பங்களோ சூழ்நிலைகளோ உருவாவதில்லை என்பதாலும், இதே மாதிரியே அடுத்தடுத்த தலைமுறையும் வளர்த்தெடுக்கப் படுகின்றனர். கிட்டத்தட்ட‌ எல்லா விளையாட்டுப் பொருட்களும், உடைகளும், சிறுவரின் நிகழ்ச்சிகளும், ஏன் சில புத்தகங்களும் கூட முழுதாகத் துணைபோகின்றன.

stereotypes எத்தனையோ தலைமுறைகளாக சமுதாயத்தில் இருப்பதால், அவற்றால் வேற்றுமை உருவாகின்றனவா அல்லது வேற்றுமையால் stereotypes உருவாகின்றனவா என்று கணிப்பது மிகவும் கடினமானது. ஆனால் அநேகமான ஆய்வுகள் மேற்கூறியதில் முதலாவது முடிவையே தருகின்றன.
ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் அடிப்படை வேறுபாடுகள் உண்டு. ஆனால் அநேகமாக stereotype செய்யப்படும் இயல்புகளில் ஆண்களுக்குள்ளும் பெண்களுக்குள்ளும் இருக்கும் வேறுபாடுகள், ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலுள்ள வேறுபாடுகளை விட மிகப் பெரியது. The differences in abilities within gender is a lot bigger than the differences between gender. இக்க‌ட்டுரையில் இய‌ற்கையாக‌ இருக்கும் வேறுபாடுக‌ளைப் ப‌ற்றிய‌ல்ல, ச‌மூக‌த்தால் திணிக்க‌ப்ப‌டும் செய‌ற்கையான‌ வெறுபாடுக‌ளின் விளைவுக‌ளைப் ப‌ற்றி அல‌சுவோமா?

உதாரணத்திற்கு அநேகமாக பெண்களை விட ஆண்கள் கணித, விஞ்ஞானத் துறைகளில் மிக வல்லவர்கள் என்ற கருத்துண்டு. அதனாலேயே பெண்கள் அவ்வாறான பாடங்களைத் தேர்ந்தெடுத்தாலும் "இது ஆம்பிளைகளுக்குத் தான் சரி, உன்னால் முடியாது, வேறை ஏதாவது படிக்கலாமே' என பலர் அறிவுறை சொல்வதை நானே பல முறை பார்த்துள்ளேன், அனுபவித்துமுள்ளேன்.

ஒரு ஆய்வில், ஆண்களையும் பெண்களையும் மூன்று குழுவினர்களாப் பிரித்து ஓரே கணிதப் பரீட்சையை மூன்று குழ்ய்விற்கும் கொடுத்திருந்தனர். ஆனால் முதல் குழுவிற்கு இந்தப் பரிட்சை ஒரு பிரச்சனைகளைத் தீர்க்கும் ஆற்றலை பரீட்சித்து பொதுவான அறிவாற்றலை அளவிட வைக்கப்படுகின்றதென்றனர். இரண்டாம் குழுவிற்கு, இது ஒரு கணிதப் பரீட்சை. கணித வல்லமையில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இருக்கும் வித்தியாசத்தைக் கண்டறிய இந்தப் பரீட்சை வைக்கப்படுகிறது என்றனர். மூன்றாம் குழுவிற்கு, இந்த stereotype ஜப் பற்றி சுருக்கமாக விளக்கி, பெண்கள் குறைவாகச் செய்வது இந்த மாதிரி எண்ணம் இருப்பதாலேயே ஒழிய, அவர்களின் கணித வல்லமை குறைவாக இருப்பதால் அல்ல என்றும் சொல்லி விட்டு மற்ற இரு குழுக்களுக்கும் கொடுத்த அதே பரீட்சையையே கொடுத்தனர்.

பரீட்சையின் முடிவுகள் என்ன சொல்லியது?

reference: Johns, M., Schmader, T., & Martens, A. (2005). Knowing is half the battle: Teaching stereotype threat as a means of improving women's math performance. Psychological Science, 16(5), 175-179.

இப்ப‌ரீட்சை ஆணுக்கும் பெண்ணுக்கும் கணித வல்லமையில் உள்ள‌ வேறுபாட்டை அறிவ‌தற்காக‌ என்று சொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌ குழுவிலிருந்த (இரண்டாம் குழு) பெண்க‌ள் ஆண்க‌ளைவிட‌ மிக‌க் குறைவான‌ ம‌திப்பெண்க‌ளே பெற்றிருந்த‌ன‌ர். ஆனால் இது ஒரு பொது அறிவுத்திற‌னை அள‌விடும் ப‌ரீட்சை என‌ச் சொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌ குழுவிலோ, அதையும் விட‌ அதிச‌ய‌மாக‌ இந்த‌ stereotype ஆல் தான் பெண்க‌ள் குறைவாக‌ச் செய்கிறார்க‌ள் வ‌ல்ல‌மை குறைவால் அல்ல‌ என்று சொல்ல‌ப்ப‌ட்ட‌ குழுவிலும் பரீட்சை செயற்திறனில் ஆண்க‌ளுக்கும் பெண்க‌ளுக்கும் இடையில் குறிப்பிட‌த்த‌க்க‌ள‌வு வேறுபாடுக‌ள் இருக்க‌வில்லை.

இது த‌னிய‌ ஆண்களுக்கும் பெண்க‌ளுக்கும் செய‌ற்திற‌ன்க‌ளில் சொல்ல‌ப்ப‌டும் வேறுபாடுக‌ளுக்கு ம‌ட்டும‌ன்றி ம‌ற்றைய‌ எந்த‌க் குழுக்க‌ளுக்க‌ளோடு ச‌ம்ப‌ந்த‌ப் ப‌டுத்த‌ப்ப‌டும் stereotypes க்கும் பொருந்தும். வெள்ளையினத்தவர் கறுப்பினத்தவரை விட அறிவுத்திறனில் கூடியவர்களென ஒருகாலத்தில் பலமான stereotype இருந்தது (இப்பவும் சில இடங்களில் உண்டு). மேற் சொன்ன அதே ப‌ரீட்சையை வெள்ளையின‌த்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கும் க‌றுப்பினர்த்த‌வ‌ர்க‌ளுக்கும் கொடுத்து, அறிவுத்திறனில் அவர்களுக்கிடையேயான வித்தியாசத்தைக் கணிக்க‌ப் போவ‌தாக‌ ஒரு குழுவிட‌மும் இன‌த்தைப் ப‌ற்றி ஒன்றுமே சொல்லாம‌ல் இன்னொரு குழுவிற்கும் கொடுத்தாலும் மேற்க‌ண்ட‌ அதே முடிவுக‌ளை அவ‌தானிக்க‌லாம். அதே மாதிரி திட‌ல்திட‌ விளையாட்டுக‌ளில் மேற்சொன்னதற்கு எதிர்மாறாக, க‌ருப்பின‌த்த‌வ‌ரே சிற‌ந்த‌வ‌ர் என்ற‌ stereotype உண்டு. Again, நீங்க‌ள் வெள்ளையின‌த்த‌வ‌ர்க‌ளையும் க‌றுப்பினத்த‌வ‌ர்க‌ளையும் க‌ல‌ந்து இரு குழுக்க‌ளாக‌ப் பிரித்து ஒரு குழுவிற்கு சும்மா பொதுவாக‌ ஆட்க‌ளுக்கு இருக்கும் athletic திற‌னை சோதிக்க‌ப்போவ‌தாக‌ ஒரு குழுவிற்கும், athletic திற‌னிலுள்ள‌ இன‌ வேற்றுமையை அள‌விட‌ப் போவ‌தாக மற்றைய‌ குழுவிற்கும் சொல்லி ஒரே ப‌ந்த‌ய‌த்தை வைத்தீர்க‌ளாயின், இன‌வேற்றுமையை நீங்க‌ள் இர‌ண்டாவ‌து குழுவில் ம‌ட்டுமே காண்பீர்க‌ள்.

இதிலிருந்து என்ன‌ தெரிகிற‌து? எந்த‌க் குழு ம‌றைமுக‌ (negative) stereotype உட‌ன் பார்க்க‌ப் ப‌டுகிற‌தோ அந்த‌ க்குழு அந்த‌ stereotype ஜ‌ப்ப‌ற்றி உண‌ரும் போது அது அவ‌ர்க‌ளின் செய‌ற்திற‌னை stereotype சொல்வ‌து போல‌வே மிக‌வும் எதிர்ம‌றையாக‌ப் பாதிக்கின்ற‌து. பெற்றோர் மகளுக்கு படிப்பு பெரிதாகத் தேவையில்லை என்று ம‌க‌ள்மாரின் ப‌டிப்பில் அதிக‌ம் க‌வ‌ன‌ம் செலுத்தாமை, ம‌க‌ளை சுத‌ந்திர‌மாக‌ சிந்திக்க‌வோ செய‌ற்ப‌ட‌வோ அனும‌திக்காத‌து, ம‌க‌ள் த‌னிய‌ வெளியில் போனால் நிச்ச‌ய‌ம் எதாவ‌து ஆப‌த்து ந‌ட‌ந்துவிடுமென‌ எப்போதுமே ஒரு ஆணோடு ம‌ட்டுமே போக‌ அனுமதிப்ப‌து (என‌க்கு எத்த‌னையோ பேரைத் தெரியும் அவ‌ர்க‌ள் வள‌ர்ந்து திருமணமான பின்னும் எதுவுமே த‌னிய‌ செய்ய‌ முடியாம‌லிருப்ப‌வ‌ரை), திருமணமே பெண்ணின் பிறவிக்கடன், அதனால் எப்படியாவது திருமணம் செய்வதே வாழ்வின் முதன்மைக் குறிக்கோள் என வளர்ப்பது, இன்னும் எத்தனையோ எல்லாம் பிற‌ந்த‌திலிருந்து கொஞ்ச‌ம் கொஞ்ச‌மாக‌ச் சேர்க்கப்பட்டு பின் அதுவே அவ‌ர்க‌ளின் இய‌ல்பென்றாகி விடுகின்ற‌து.


இதனால் வரும் வேறு எதிர்பார்க்காத விளைவுகளைப் பற்றி இன்னொரு பதில் பார்க்கலாம்.


அதனால் இதுவும் தொடரும்...

PS: stereotype க்கு என்ன தமிழ்ச் சொல்லென யாருக்காவது தெரிந்தால் சொல்லுங்களேன்.

குயில் பாட்டு

ஒன்று முதல் பத்து வரையிலான எண்களை பற்றிய பாடல் இது. பப்புவின் புத்தகத்தில் இல்லாத பாடல். எனக்கும் இந்தப்பாடலின் வரிகள் மிகவும் பிடிக்கும். அதனால், அவளின் லிஸ்டில் இது ஃபேட் ஆவதற்கு முன்னால் பதிந்துக்கொள்ள நினைத்தேன் .

Yazh075 123 by sandanamullai

ஒன்று
யாவருக்கும் தலை ஒன்று
இரண்டு
முகத்தில் கண் இரண்டு
மூன்று
முக்காலிக்கு கால் மூன்று
நான்கு
நாற்காலிக்கு கால் நான்கு
ஐந்து
ஒரு கைவிரல் ஐந்து
ஆறு
ஈயின் கால் ஆறு
ஏழு
வாரத்தில் நாள் ஏழு
எட்டு
சிலந்தியின் கால் எட்டு
ஒன்பது
தானியத்தின் வகை ஒன்பது
பத்து
இருகை விரல் பத்து

இதே போன்ற இன்னொரு பாடல் ‘ஒருவிரல் ஆடியதே, அதை நிறுத்தப்பார்த்தேன் மறுவிரல் ஆடியதே’ . தற்போது பப்பு அதை அவ்வளவாக பாடுவதில்லை. அம்மா ஊரிலிருந்து வரும் போதெல்லாம் பப்புவுக்கு ஏதாவதொரு புதுப்பாடலை அறிமுகப்படுத்துவார். இந்தப்பாடலின் முதல்வரியைச் சொன்னதும் பப்பு, “எனக்குத் தெரியுமே” என்று முழுப்பாடலையும் பாடி அவளது ஆயாவுக்கு பல்பு கொடுத்தாள். இதன் இன்னொரு சுவாரசியம், மூன்று என்பதை ’மூந்து’, நான்கு ’நாந்து’ என்றும் ஆகிவிடும். மேலும், தானியம் என்பது”தானியின்” என்றும் சொல்வாள். திருத்தினால், ’ஆண்டி அப்டிதான் சொல்லிக் கொடுத்தாங்க, நீ ஏன் தப்பா சொல்லிக்கொடுக்கறே’ என்று எனக்குத்தான் அடி. அடுத்து வருவது ‘சாமியாமியா ஹே ஹே உக்கா உக்கா ஹே ஹே” பாடல்.

வெரைட்டீஸ் ஆஃப் வாஸ்து!

எனது உறவினருக்கு சமீபத்தில் குழந்தை பிறந்திருந்தது. அவர் ஒரு அதலெடிக் வீராங்கனை. உயர்நிலை பள்ளி ஒன்றில் உடற்பயிற்சி ஆசிரியையாகவும் வேலை செய்கிறார். இயற்கையாக பிரசவம் ஆகுமென்று நாங்கள் நினைத்திருக்க, சிசேரியன் செய்ய வேண்டியதாகிவிட்டது. இதைப் பற்றி விசாரித்துக் கொண்டிருந்தபோது அவரது அம்மா விவரித்தது ஆச்சரியமாக, அதிர்ச்சியாக இன்னும் என்னவெல்லாமாகவோ இருந்தது. டாக்டர் அந்த பெண்ணிடம் 'உனக்கு நார்மல் வேண்டுமா அல்லது சிசேரியனா' என்று கேட்டிருக்கிறார். இவர், நார்மலுக்கு முயற்சி செய்யப் போவதாகச் சொன்னதும், குறித்த தேதியில் வந்து மருத்துவமனையில் சேர்ந்துவிடுமாறு சொல்லியிருக்கிறார்.

'முதலில் நார்மலுக்கு முயற்சி செய்வோம், அப்படி இல்லையெனில் ஆபரேஷன்தான் செய்ய வேண்டியிருக்கும்' என்றும் அவர் முதலில் சொன்ன சேர வேண்டிய நாள் செவ்வாய்க்கிழமையாக இருப்பதால் புதன்கிழமை அன்று சேரச்சொல்லியிருக்கிறார். 'புதன் மற்றும் வியாழனில் பிறந்து விட்டால் நலம். ஆனால், வெள்ளிக்கிழமை எனக்கு இரண்டு ஆபரேஷன்கள் உள்ளன. ஆனால் வெள்ளிக்கிழமை ஆண் குழந்தை பிறந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? நீங்கள் யோசித்து சொல்லுங்கள்' என்றும் கேட்டிருக்கிறார். வெள்ளிக்கிழ‌மை பொறந்துட்டா என்ன‌ ப‌ண்றது, தூக்கியா போட்டுட‌ முடியும்? அப்புறம் அவ‌ளுக்கு ட்ரிப்ஸ் ஏத்தி வ‌லி வ‌ர‌லை...எட்டு ம‌ணி நேர‌ம் பார்த்துட்டு 'க‌ர்ப்ப‌ப்பை விரிய‌லை, குழந்தை ஹார்ட்பீட் குறையுது' என்று வெள்ளிக்கிழ‌மை ம‌திய‌த்துக்கு மேல் ஆப‌ரேஷன் நடந்ததாக அவரது அம்மா சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்.

மேலும், பிறந்தநேரம், நட்சத்திரம் குறித்து பேசுகையில், 'ந‌ல்ல‌வேளை கொஞ்ச‌ம் க‌ழிச்சு பிறந்திருந்தா மூலம் நட்சத்திரம், பெண்ணுக்கு ஆகாது' என்றெல்லாம் அவரது அம்மா சொல்லிக்கொண்டிருந்தார். என‌க்கு சுத்த‌மாக‌ இதில் ஆர்வம் இல்லாத‌தால் அவ‌ர் சொன்ன‌ அந்த‌ ந‌ட்ச‌த்திர‌ விவ‌ர‌ங்க‌ள் புரிப‌ட‌வில்லை. 'வெள்ளிக்கிழ‌மை பைய‌ன் பொற‌ந்தா என்ன‌ பிரச்சினை ஆன்ட்டி?' என்றதற்கு 'ஆகாதுன்னு சொல்லுவாங்க' என்றார். 'அத்தனவாட்டி ஸ்கேன் பண்ணாங்க, ஆணா பொண்ணான்னு சொல்லலை.. அப்புறம், நல்லவேளை வெள்ளிக்கிழமை பொண்ணாப் போச்சு..' என்றும் சொல்லிக்கொண்டார். இத்தனை விபரங்களையும் கேட்டுக்கொண்டிருந்த எனக்குத்தான் நாம் எந்த கிரகத்தில் வசித்துக்கொண்டிருக்கிறோம் என்று குழப்பமாக இருந்தது.

நேரம் பார்த்து, குறித்து ஆபரேஷன் செய்துக்கொள்வார்கள் என்று கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன். ஆனால், இந்தளவு மூடநம்பிக்கைகளுடன், நட்சத்திரம் பார்த்து குழந்தை பிறப்பை செய்கிறார்கள் என்பதை கண்கூடாகக் கண்டது அன்றுதான். இதிலிருந்து ஆரம்பிக்கும் இந்த 'நாள் நட்சத்திர சடங்குகள்', அதன்பிறகு தீட்டு கழித்தல், குழந்தைக்கு கண் பட்டது என்று ஏராளம் இருக்கும். இவ்வளவு பேசும் என்னாலேயே, மற்ற தீட்டு கழித்தல் போன்ற மூடநம்பிக்கைகளை தடுத்து நிறுத்தினாலும், என் அம்மாவும், மாமியாரும் சேர்ந்து எனது மகளுக்கு திருஷ்டி சுத்திய‌தையோ அல்லது திருஷ்டி பொட்டு இட்ட‌தையோ குறைந்தது ஒரு வருடத்திற்கு தடுக்கமுடியவில்லை. இதில் ம‌ட்டும் என்றில்லை.. ந‌ம்மைய‌றியாம‌லேயே நாம் இவ்வித‌ ப‌ழ‌க்க‌ங்க‌ளுக்கு ஆட்ப‌ட்டு போயிருக்கிறோம்.

ஒரு மருத்துவர் முதலில் என்ன வகையான பிரசவம் வேண்டும் என்று கேட்பதே குற்றம். அதிலும் எப்போது பிறக்கும் என்று தெரியாதபோது அதற்கு நேரமும் காலமும் குறிப்பது என்ன வகையான லாஜிக்? இவற்றை ஊக்குவிப்பது எந்த விதத்தில் சரி? ஆனால், அந்த‌ கைன‌க்கால‌ஜிஸ்டை ம‌ட்டும் குறைசொல்லிவிட‌ முடியுமா? அவ‌ரிட‌ம் வ‌ரும் ப‌ல‌ர் இது போன்ற நம்பிக்கைகளுடன்‌ இருக்க‌க்கூடும். அந்த அனுபவம் தந்த பாடத்தால் முன்கூட்டியே இதனை சொல்லியிருக்க‌வும் கூடும். தொழில்முறை த‌ர்ம‌ம் என்று இத‌னை அவர் ந‌ம்பியுமிருக்க‌லாம். ஆனால், பெண்களும் சரி, ஆண்களும் சரி இவ்வ‌ள‌வு மூட‌ந‌ம்பிக்கைக‌ளுட‌ன் இருக்க‌ வேண்டுமா?

கொஞ்சம் நம்மை சுற்றியிருப்பவர்களைப் பார்த்தால், இதற்கு ப‌டித்த‌வ‌ர்க‌ள் - ப‌டிக்காத‌வ‌ர்க‌ள் என்றெல்லாம் பாகுபாடு கிடையாது என்பது தெரிய வரும். கிளி ஜோசிய‌த்தை கிண்டலடிக்கும்‌ ப‌டித்த‌வ‌ர்க‌ள் வாஸ்துவிட‌மும் ஃபெங்க் சூயிட‌மும், சீன‌ வாஸ்துவிட‌மும் ச‌ர‌ண‌டைகிறார்க‌ள். பார‌ம்ப‌ரிய‌ உண‌ர்வு மிக்க‌வ‌ர்க‌ள் நாடிஜோதிட‌த்தை, ஓலைச்சுவடிகளைத் தேடிச்செல்கிறார்க‌ள். த‌ன‌து ப‌குத்த‌றிவினால் இவ‌ற்றை மறுக்கும் சில‌ருக்கு இருக்க‌வே இருக்கிற‌து எண் கணித‌ ஜோதிடம். இதில் எதுவுமே இல்லையென்றால் சன் சைன்/மூன் சைன். அறிவிய‌ல் உண்மைக‌ளை கொண்டு போலித்த‌ன‌மாக‌ விள‌க்க‌ப்ப‌டும் ஜெம்மாலஜி முதல் ஜோதிட பரிகாரங்கள் வரை - அவ‌ர‌வ‌ர் வ‌ச‌திக்கும் வ‌ர்க்க‌த்திற்கும் ஏற்ற‌ வ‌கையில் இருக்கிற‌து பாதுகாப்புக் க‌வ‌ச‌ங்க‌ள்/குறுக்கு வ‌ழிக‌ள். இருந்தாலும் இவை எல்லாம் லாப நோக்குக்காகவே, தங்களை மயக்கி பணம் பிடுங்கவே என்பதை யாரும் உணர்ந்ததாகவே தெரியவில்லை.

என்ன‌தான் ப‌டித்து நாசாவில் வேலை செய்தாலும் ப‌ழ‌னி மலை கோவிலில் குழ‌ந்தைக்கு மொட்டை அடித்தால்தானே ந‌ம‌க்கு திருப்தி.! உங்கள் ஜாத‌கத்துக்கேற்ற ‌வ‌ண்ணத்தை சுவர்களுக்கு அடித்தால் த‌ம்ப‌திக‌ளுக்கிடையில் ச‌மாதான‌ம் நில‌வுமாம் - எனில், இரு வேறு ஜாத‌க‌ங்க‌ள் இருந்தால் அறைக்கு எத்த‌னை வ‌ண்ண‌ங்க‌ளை எப்ப‌டி அடிப்பார்க‌ள்?

இதைத்தாண்டி இன்னும் ப‌ல‌ மூட‌ந‌ம்பிக்கைக‌ள் இருந்தாலும், பெண்கள்தான் இம் மூட‌ந‌ம்பிக்கைக‌ளுக்கு ஆட்ப‌ட்டு போயிருக்கிறார்க‌ளென்றும் பெண்க‌ளை வைத்து ம‌ட்டுமே இந்த‌ பிசின‌ஸ் ந‌ட‌ப்ப‌து போல‌ ஒரு மாய‌த்தோற்றம் கொடுக்க‌ப்ப‌ட்டுக் கொண்டிருக்கிற‌து. பெண்கள் என்றாலே நகை, ஷாப்பிங், அழகு பொருட்கள், கைவினை பொருட்கள் என்று ஸ்டீரியோடைப் செய்வது போலத்தான் இதுவும். ந‌க்மா கிறிஸ்துவ‌ மதத்தைத் தழுவுவதும், ஷில்பாஷெட்டி யோகா ஆசிரிய‌ராவ‌தும் செய்திகளாகின்ற‌ன. இந்த‌ த‌த்துவ‌ங்க‌ளை போதிப்ப‌வ‌ர்க‌ள்/ஜோதிட‌ம் பார்ப்ப‌வ‌ர்க‌ள் பெரும்பாலும் ஆண்களாகவே இருக்கிறார்கள், நான் பார்த்த வரையில்.

ஆடி மாத‌மோ அல்ல‌து ஏதோவொரு மாத‌த்தில் (ஆங்கில‌ ஆக‌ஸ்ட்/செப்ட‌ம்பர்) ப‌ல‌ கோயில்க‌ளில் பெண்க‌ள் வ‌ரிசை வ‌ரிசையாக‌ அம‌ர்ந்து எலுமிச்சை விள‌க்குக‌ள் ஏத்தி குத்துவிள‌க்குட‌ன் பூஜை செய்வ‌தை பார்க்க‌லாம். ஒரு ஐய‌ர் மைக்செட்டில் ம‌ந்திர‌ங்க‌ள் சொல்லிக் கொண்டிருப்பார். மாங்க‌ல்ய‌ம் நிலைக்கவோ/க‌ண‌வ‌னின் ந‌ல‌னுக்கோ/குடும்ப‌ ந‌ல‌னுக்கோ ஒவ்வொருவ‌ருக்கும் ஏதோவொரு கார‌ண‌ம் இருக்க‌த்தான் செய்கிற‌து என்றாலும், அதே அள‌வுக்கு ஆண்களும் இந்த‌ மூட‌நம்பிக்கைக‌ளுக்கு ஆட்ப‌ட்டுதான் இருக்கிறார்க‌ள்.

ஒரு முறை ர‌யிலில் என‌க்கு முன்னால் இருந்த‌ இர‌ண்டு பெண்க‌ள் பேசிக்கொண்டிருந்த‌தில் முக்கிய‌ விஷ‌ய‌மே இந்த‌ ஜோதிட‌ம்தான். பேசிக்கொண்டிருந்த ஒருவரின் ம‌க‌ளுக்கு 2011 இல் சுக்கிர‌ன் ந‌ட‌க்கிற‌து, 2012 விட்டால் 2018இல்தான் க‌ல்யாண‌த்திற்கு வரன் பார்க்க‌ முடியும் என்ப‌து போல. அதில் அவ‌ர் த‌ன‌து ம‌க‌ளைக் குறித்து சொன்ன‌து, "வெரி ப‌ய‌ஸ்". ம‌ணம‌க‌ள் ஆக‌ பெண்ணுக்குரிய‌ குடும்ப‌ ல‌ட்ச‌ண‌ங்க‌ளிலொன்று "ப‌க்தியாக‌" இருப்ப‌து. ஆன்மீக‌ நாட்ட‌ம் பெண்க‌ளுக்கு இருக்க‌வேண்டிய‌ முக்கிய‌மான‌தொன்று என்றுதான் க‌ற்பிக்க‌ப்ப‌டுகிற‌து. 'பைய‌னுக்கு க‌ட‌வுள் ப‌க்தி அதிக‌ம்' என்று சொல்லி பொதுவாக‌க் கேள்விப்ப‌ட்டிருக்கிறீர்க‌ளா?

புத்தாண்டை முன்னிட்டு, சில‌ வ‌ங்கிக‌ள் த‌ங்க‌ள‌து வாடிக்கையாள‌ர்க‌ளுக்கு சிரிக்கும் புத்த‌ர் சிலைகளை பார்சல் அனுப்புகிறார்கள்.. வீடு கட்டும் பில்டர்கள் வாஸ்து மூலை பார்த்தே பீரோ வைக்கும் இடத்தையும் கழிப்பறையையும் தீர்மானிக்கிறார்கள். மீன்தொட்டிக‌ள், குட்டி நீருற்றுகள், சீனத்து சுவர்சித்திரம், சமையலறையில் தொங்கும் திராட்சை கொடிகள், குபேரப் பூக்கள் என்று ஏராளம் இருக்கிறது. கொஞ்சம் உற்றுப்பார்த்தால் ஒரு மிகப்பெரிய நிறுவனமே இதில் இயங்கி வருவது புலப்படும். இதில் எந்த நாட்டு கலாச்சாரத்தை புகுத்தினாலும் நமது மக்கள் ஏற்றுக்கொள்ள தயாரான மனநிலையிலேயே இருப்பது மற்றுமொரு சுவாரசியம். அதிலும் இதனை நம்புவர்கள் எல்லோரும் பாமரர்களும் அல்ல. சினிமா நடிகர்களிலிருந்து சயின்டிஸ்ட் வரையில் பரந்து விரிந்திருக்கிறார்கள். திருப்பதியில் சாமிக்கு தாலிக்கயிறு கழன்று விழுந்ததென்று தனது தாலிக்கொடியை மாற்றிக்கொண்டு வந்தார் எனக்குத் தெரிந்த அறிவியலாளர் ஒருவர். மத்திய ஆராய்ச்சி நிறுவனங்களில் பணிபுரியும் உயர்பதவி வகிக்கும் பலரும் வருடாவருடம் திருப்பதிக்குச் சென்று வருபவர்கள்தான்.

அதுவும் பிரச்சினைகள் எதனால் என்று ஆராயும் மனநிலை போய் 'எம் சீல்'/ 'க்யிக் ஃபிக்ஸ்' போல எதை செய்தால் உடனடி நிவாரணம் கிடைக்கும் என்ற மனநிலைதான் அதிகரித்திருக்கிறது. அதற்காக எத்தனை ஆயிரங்களை செல‌வ‌ழிக்க‌வும், எதனை சொன்னாலும் நம்புகின்ற மனநிலையும் இருப்பது என்னதான் அறிவியல் வளர்ந்து பிரபஞ்சத்தை விளக்கினாலும் திரும்பவும் பூமி தட்டை என்பதுபோலத்தான் இருக்கிறது. அதிலும் இவர்கள் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகள் எல்லாம் எனர்ஜி, பாசிடிவ் எனர்ஜி, நெகடிவ் எனர்ஜி, காஸ்மிக் எனர்ஜி என்று நாம் படித்த அறிவியலையே கேள்விக்குள்ளாக்குகிறது. (எனர்ஜிக்கு பாசிடிவ் - நெகடிவ் இருக்கிறதா?)

அறிவியலையும், ஆன்மீகத்தையும் போட்டு குழப்பி உணர்ச்சி ரீதியான தாக்குதலைத் தொடுக்கிறார்கள். 'வேவ்லெந்த்' என்றும் 'சக்ராஸ்' என்றும் அறிவியலையும், மதநம்பிக்கைகளையும், மூடநம்பிக்கைகளையும் சாட் மசாலாவாக சேர்த்து கலக்கி விற்பனை செய்வதைக் காணலாம். அதிலும் இவர்கள் பரிந்துரைக்கும் பொருட்களைக் குறிப்பிட்ட இடத்தில் குறிப்பிட்ட திசையில்தான் வைக்க வேண்டும். இல்லையேல் அதுவும் துரதிருஷ்டத்தையே கொண்டு வரும். அடுத்தவர்களுக்கு தயிர் கொடுப்பதிலிருந்து, பணத்தை எந்த நாளில் கொடுக்க வேண்டுமென்பதிலிருந்து... கிழிந்த துணியை தைப்பதற்குக் கூட நேரம் காலம் வகுத்து வைத்திருக்கும் நம்மக்களிடம் இதெல்லாம் விற்பனையாவது கடினமா என்ன? கோள்களையும், திசைகளையும் பற்றி அறிய ஜோதிடம் வழியல்ல, முறையுமல்ல என்பதை படித்தவர்களும் நம்ப மறுக்கிறார்கள்.

ஒரு ந‌ண்ப‌ர் வீட்டில் எங்கு திரும்பினாலும் ஒரு பொம்மையோ பூவோ கொடியோ ஏதோவொன்று இருந்த‌து. எத‌ற்கு இதெல்லாம் என்றத‌ற்கு, "அவ‌ருக்கு உட்கார்ந்த‌ இடத்துலேயே ப‌ண‌ம் வர‌ணும். ந‌ம்ம‌ ப‌ண‌ம்தான், க‌ஷ்ட‌ப்ப‌டாம‌ வ‌ர‌ணும்" என்று தன் கணவரது நம்பிக்கைகள் குறித்து விள‌க்க‌ம‌ளித்தார். எல்லோரும் புத்த‌ர் சிலைக‌ளையும், சீன‌ எழுத்துக‌ளையும், குட்டி குட்டி சிலைக‌ளையும் வைத்துக்கொண்டால் போதுமே.. நாட்டில் அனைவ‌ரும் ப‌சி ப‌ட்டினி இன்றி வ‌ள‌மாக‌ இருப்பார்கள்தானே! உழைக்காம‌ல் காசு வ‌ர‌வேண்டும் என்ப‌து என்ன‌ வித‌மான‌ எண்ண‌ம்? ஜோதிடம் மனித உழைப்பை கேவலப்படுத்துகிறது.! சோம்பேறியாக்குகிறது.!

வான அறிவியல் என்பது அதிர்ஷ்டத்தை கொண்டு வரும் வழிமுறையல்ல, கோள்களை பற்றி அறியும் அறிவியல் நமது அன்றாட வாழ்க்கையில் அவற்றின் கதிர்வீச்சை குறித்ததும் அல்ல. முக்கிய‌மாக‌ ப‌ண‌ம் ச‌ம்பாதிக்கும் வ‌ழி ஜோதிட‌த்தை ந‌ம்புவதிலோ பின்ப‌ற்றுவதிலோ அல்ல. (அதை பின்பற்றுவதால் ஜோதிட சிகாமணிகள் வேண்டுமானால் பணம் சம்பாதிக்கலாமே தவிர) அவற்றால் ஒரு பயனும் இல்லை - த‌ங்க‌ள் குடும்ப‌த்து ந‌லனோ குழ‌ந்தை பிற‌க்கும் நேர‌மோ, நாளோ எதையும் தீர்மானிப்ப‌து இல்லை என்பதை நாம் அறிய ‌ வேண்டும். மதமும், மூடநம்பிக்கைகளும் பெண்களை எப்படி அடிமைப்படுத்தி வைத்திருக்கின்றன என்று உணர வேண்டும். (மனைவியின் ந‌ல‌னுக்காக‌ ஏதேனும் விர‌த‌ங்க‌ள் க‌ண‌வ‌னுக்கு இருக்கிற‌தா?)

அன்பினால்தான் உறவுகள் கட்டமைக்கப்பட வேண்டுமேயன்றி பூஜை புனஸ்காரங்களாலோ அல்லது பரிகாரங்களாலோ அல்ல. வெற்றிகள் உழைப்பினால்தான் ஈட்டப்பட வேண்டுமேயன்றி ஜோதிடத்தை பின்பற்றுவது போன்ற குறுக்கு வழியால் அல்ல.

குறிப்பு: பொங்கல் தினத்த‌ன்று தனது பயணத்தை துவக்கியிருக்கும் அதீதம் இணையஇதழில் வெளியானது.

அன்னா-‍‍வை வரவேற்போம்!

குரங்கிலிருந்து மனிதன் வந்தான்....பரிணாமம்,DNA,RNA எங்கேயோ கேள்விப்பட்ட மாதிரி இருக்கா?

குரங்குலேருந்துதான் மனிதன் வந்தான்னு வகுப்புலே படிச்சப்போ, அப்படின்னா, இப்போ இருக்கிற குரங்குல்லாம் ஏன் மனுச‌னா மாற மாட்டேங்குதுன்னு சிலர் வாதம் பண்ணாங்க. ஆமாந்தானே, அப்போ பரிணாமம் உண்மைன்னா ஏன் புதுசா கண்டுபிடிக்கப்பட்ட உயிர் ஒன்னுக்கூட இல்லன்னும் கேள்விகள் வந்தது. நாலு கால் குரங்குலேருந்து இரண்டு கால் மனுச‌னா மாறுவது மாதிரி படமெல்லாம் இருக்கேன்னப்போ, படமெல்லாம் யார் வேணா வரையலாம்தானேன்னும் ஒரே சண்டை. அப்புறம், இதைப் பத்தி விரிவாக மேல்நிலை வகுப்புகளில் படிப்பீர்கள்னு இருந்தது. மேல்நிலை வகுப்புக்கு வந்தப்போ, இதைப் பற்றி கீழ்வகுப்புகளில் ஏற்கெனவே படித்திருப்பீர்கள்னும் இருந்தது.

அப்புறம் எங்க?எப்படி கட் ஆஃப் மார்க் தேத்தறதுதான் நினைவெல்லாம் நித்யா!

சமீபத்துல ஒரு இடுகையை தமிழ்மணத்தில் வாசிச்சேன். என்னோட மரமண்டைக்கும் லேசா புரியறமாதிரி.பரிணாமம் என்றால் என்ன?-ன்னு அன்னா எழுதிய இடுகை. இதை தொடரா எழுதப்போறதாவும் சொல்லியிருக்காங்க. அனலிஸ்டான அன்னா, பதிவராக தமிழ்மணத்தில் இணைந்திருப்பதற்கு வாழ்த்துகள்! :-)

அதோடு, அவரது குறிப்பில், " நான் அறிவியல் விடயங்களை பொதுமக்களுக்கு விளக்க அண்மைக் காலங்களிலேயே முயன்று வருகின்றேன். இன்னும் நிறைய அனுபவமும் பயிற்சியும் தேவை. அதனால் உங்களின் கருத்துகள் (constructive criticisms) எனக்கு மிகவும் பயனுடைய தாகவிருக்கும். நன்றி." என்றும் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

அன்னா பதிவுலகுகிற்கு ஏற்கெனவே அறிமுகமானவர்தான். வினவின், மகளிர் தின இடுகைகளுக்காக y choromosome* உடன் ஒட்டி வரும் சலுகைகள்... என்ற இடுகையை எழுதியிருக்கிறார்.

நன்றி அன்னா. தமிழ்மணத்திற்கு நல்வரவாகுக!

தமிழ்மணம் விருதுகள் 2010

ஆமாம்,கரெக்டா கண்டுபிடிச்சுட்டீங்களே....இது நன்றி இடுகையேதான். அதோடு கொஞ்சம் முன்கதைசுருக்கமும்.......

முத‌லில், பங்கேற்ற, வெற்றி பெற்ற‌ ப‌திவ‌ர்க‌ளுக்கு வாழ்த்துக‌ள்!! :-)

பெண்கள் பிரச்னைகள், திருநங்கைகள் வாழ்வியற் சிக்கல்கள்

இல்லத்தரசிகளா, ஆயுள் தண்டனைக் கைதிகளா?

'பூக்காரி'களுக்கும் சுயமரியாதை உண்டு

பெண் பதிவர்கள் மட்டும் பங்கு பெறும் பிரிவு – எந்த இடுகைகளாகவும் இருக்கலாம்

அவுட்சோர்சிங் செய்யப்படும் கருக்களும் - வாடகை கருப்பைகளும்

கண்களுக்கு புலப்படாத புர்காக்கள்


சுயதேடல், பகுத்தறிவு, ஆன்மீகம்

சாமி என்ற கோல்கேட்.....பாதுகாப்பு வளையம்!


நூல் விமர்சனம், அறிமுகம்

அந்த "தாயை" சந்திக்க விரும்புகிறீர்களா?

யஹி ஹே ரைட் சாய்ஸ் பேபி!


அரசியல், சமூக விமர்சனங்கள்

கல்லா? மண்ணா?? (And, this is not a game!)

என்ன 'வலி' அழகே!

ராணுவத்தை அனுப்பும் முன்....


ஒன்றும் இல்லை, இதெல்லாம் பரிந்துரைக்கென்று நான் தேர்ந்தெடுத்த இடுகைகள்தான். :-)

இவ்விடுகைக‌ளைத் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டு இதில் எத‌னை ப‌ரிந்துரைப்ப‌து என்று முடிவுக்கு வ‌ர‌ இய‌லாம‌ல் குழ‌ம்பிக்கொண்டிருந்தேன். ஏனெனில், எழுதிய எல்லா இடுகைகளும் பரிந்துரைக்க ஏற்றவை போலவே(காக்கைக்கும்...) தோற்றமளித்துக்கொண்டிருந்தது,எனக்கு. அதோடு 'பூக்காரிகளுக்கும் சுயமரியாதை உண்டு' இடுகையை பரிந்துரைத்தே ஆகவேண்டும் என்றும் தோன்றிக்கொண்டிருந்த‌து. ஏனெனில், பூக்காரியை ப‌ரிந்துரைக்காம‌ல் இருந்தால் அது என்னையே நான் ம‌றுதலிப்பதாகும். (மேலும், பெண்க‌ளுக்கு என்று ஒரு த‌னிப்பிரிவு இருந்ததால் மொத்த‌ம் நான்கு பிரிவுக‌ள் என்றும் ம‌ன‌ப்பால் குடித்துக்கொண்டிருந்தேன்.)எந்தப்பிரிவில் எதை பரிந்துரைப்பது என்பதும் ஒரு த‌னி குழ‌ப்ப‌ம். யாரிடமாவது உதவி கேட்கலாம் என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தபோது சட்டென்று நினைவுக்கு வந்தார் தோழர்.ஏழர.

தோழ‌ர் ஏழர அவர்களுக்கு ம‌ட‌லிட்டு எனது குழப்பநிலையை சொன்னதோடு பட்டியலையும் பகிர்ந்துக்கொண்டேன். உட‌னே உத‌விக்கு வ‌ந்த‌வர், இடுகைக‌ளை வாசித்து, மாற்றுப் பார்வையையும்,வெற்றி வாய்ப்பையும் கணக்கில் கொண்டு, பிரிவுக‌ளுக்கேற்ற இடுகைக‌ளை ம‌ட‌லிட்டார். என‌க்கும் அது ஏற்புடைய‌தாக‌ இருந்த‌தால் அந்த‌ இடுகைக‌ளை ப‌ரிந்துரைத்தேன். உத‌விய‌ தோழ‌ருக்கு மிக்க‌ நன்றி! :-)

இறுதியாக, மூன்று பிரிவுகளில் மட்டும் பங்கேற்க முடியும் என்ற விதியின்படி,

பெண் பதிவர்கள் மட்டும் பங்கு பெறும் பிரிவு – எந்த இடுகைகளாகவும் இருக்கலாம்

'பூக்காரி'களுக்கும் சுயமரியாதை உண்டு

சுயதேடல், பகுத்தறிவு, ஆன்மீகம்

சாமி என்ற கோல்கேட்.....பாதுகாப்பு வளையம்!

நூல் விமர்சனம், அறிமுகம்

யஹி ஹே ரைட் சாய்ஸ் பேபி!

இவ்விடுகைக‌ளை ப‌ரிந்துரைக்கு அனுப்பினேன்.

இதில், ஒன்றைத் த‌விர‌ ம‌ற்ற‌ இர‌ண்டு இடுகைக‌ளும் தொட‌ர்ப‌திவுக‌ள். பதிவுலகில் தொடர்பதிவுகள் எனக்கு மிகவும் பிடித்தமான ஒன்று என ஏற்கெனவே குறிப்பிட்டிருக்கிறேன். எங்கிருந்தோ, யாரோ ஒருவர் ஆரம்பிக்க அது தீப்பொறியைப் போல பதிவுலகில் பரவுவதை...சங்கிலியைப் போல தொடர்வதை... நமது எண்ணங்களும் இணைவதை...வாசிக்கவும்,எழுதவும் மிகவும் பிடிக்கும்(சில தொடர்பதிவுகள் தவிர).




எனவே, இந்த விருதுகள் எனக்கு மட்டும் சொந்தமானவை அல்ல.சாமி/ஆன்மீகம் மற்றும் தண்ணீர் சேமிப்பு குறித்த தொடர்பதிவுகளை ஆரம்பித்த, அதைத் தொடர்ந்த பதிவர்கள் என்று அனைவருடையதுமான விருது இது! (’கலாச்சாரம் ஃபார் டம்மீஸ்’க்கு பிறகு வேறு தொடர்பதிவுகள் காணோமே!) இந்த வருடமும் அதைவிட சிறந்த, ஆக்கப்பூர்வமான, சுவாரசியமான தொடர்பதிவுகளை எழுதுவோம்.

வாக்கெடுப்பில், இர‌ண்டு க‌ட்டங்க‌ளிலும் வாக்களித்த ப‌திவ‌ர்க‌ள் ம‌ற்றும் வாச‌க‌ர்க‌ள் அனைவ‌ருக்கும் மிக்க‌ ந‌ன்றி. இந்நிகழ்வை சிறப்பாக முன்னெடுத்து, குறித்த தேதிகளில் நடத்திய பாங்கிற்கு த‌மிழ்ம‌ண‌ம் குழுவின‌ருக்கும், நிர்வாக‌த்தின‌ருக்கும் ப‌ணியாற்றிய‌ ந‌டுவ‌ர்க‌ளுக்கும், நெகிழ்ச்சியுட‌ன் ந‌ன்றிக‌ளையும், வாழ்த்துக‌ளையும் தெரிவித்துக்கொள்கிறேன். அவ்வ‌ப்போது எழுந்த ச‌ந்தேக‌ங்கள், வாக்க‌ளிக்க‌ ம‌ட‌ல் வ‌ராத‌தைகேட்டு செய்த‌ தொந்திர‌வுக‌ளுக்கெல்லாம் பொறுமையாக‌ ப‌தில‌ளித்த‌ த‌மிழ்ம‌ண‌ம் நிர்வாக‌த்தின‌ருக்கு மிக்க‌ ந‌ன்றி.:-)

ப‌ரிசுக‌ள் வ‌ழ‌ங்கும் நூல் உல‌க‌ம் ம‌ற்றும் அலோகாவிற்கு ந‌ன்றி.

பொங்கலோ பொங்கல்!

எப்போதிலிருந்து நாம் விவசாயிகளின் தற்கொலைகளைப் பற்றிக் கேள்விப்பட ஆரம்பித்தோம்? 97? அல்லது 98? விவசாயத்திற்கான உற்பத்திச் செலவுகள் அதிகரிக்கத் துவங்கியதும், அப்படி உற்பத்தியான பொருட்களின் விலைகள் வீழ்ச்சியடைந்ததும் எப்போதிலிருந்து?

உலக வங்கியின் நிர்பந்தத்திற்காக தங்கள் கொள்கைகளை மாற்றி மான்சான்ட்டோவையும்,சின்ஜென்டாவும் இன்னும் சில விதை வங்கிகளும் இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தன.இந்த கார்ப்பரேட் விதை வங்கிகள் விவசாயிகளின் பொருளாதாரத்தை மாற்றுவதில் முக்கிய பங்கு வகித்தன. கார்ப்பரேட் கம்பெனிகளின் விதைகள் மறுஉற்பத்திக்கு உதவாதவை. பிரத்யேக உரங்களை, பூச்சிகொல்லிகளை கோருபவை.அதுவரை, உற்பத்தியிலிருந்து விதைகளை சேமித்து வந்த நிலை மாறி விவசாயிகள் மொத்தமாக இந்த கார்ப்பரேட் விதைகளுக்கு அடிமையாக நேர்ந்தது. விதை சேமிப்பு என்பது விவ‌சாயிகள் கையிலிருந்து, கார்ப்பரேட் கம்பெனிகள் கைகளுக்கு தாராளமயமாக்கல் மூலமாகவும் உலகமயமாக்கல் மூலமாகவும் மாறியது.

இந்த விதைகளை உபயோகித்தால் அதற்கான உரங்களையும் பூச்சிக்கொல்லிகளையும் உபயோகப்படுத்த வேண்டும்.இத‌னால் சுற்றுபுற‌ சூழ‌ல் மாச‌டைந்ததோடு ஒரே மாதிரியான பயிர் விளைச்சலால் மற்ற பயிர்களை விளைவிக்க முடியாமல் போயிற்று. மேலும், பல விதைகள் இதற்கு முன் சோதனைக்குட்படுத்தப்படாதவை.முதன்முறையாக ப‌யிராக்க‌ப்ப‌ட்ட‌போது தோல்வியையே கொடுத்தன‌. மான்சான்ட்டோ விதைக‌ள் மூல‌ம் பிடி காட்ட‌ன் ப‌யிராக்க‌ப்ப‌ட்ட‌ போது,ஒர் ஏக்க‌ருக்கு 200 கிலோவுக்கும் குறைவான‌ அறுவடைதான் கிடைத்த‌து. மான்சான்ட்டோ க‌ம்பெனியால் சொல்ல‌ப்ப‌ட்டதோ ஒரு ஏக்கருக்கு 1500 கிலோ.இதே போல, மான்சான்டோவின் ஹைபிரிட் சோள‌த்தை ப‌யிரிட்ட‌ விவ‌சாயிக‌ள் எக்க‌ச‌க்க‌ ந‌ஷ்ட‌த்தை ச‌ந்திக்க‌ நேரிட்ட‌து. சோயாவை பயிரிட்டவர்களுக்கும் இதே நிலைதான்.

விதைகளுக்காக செலவு செய்ய வேண்டிய நிலையும், நஷ்டமும் விவசாயிகளை மீளமுடியாதக் கடனுள்ளும், வறுமைக்குள்ளும் தள்ளியது. புதுக்கடன்கள் பெறமுடியாதவர்கள் தனியார்களிடம் கடன் பெற்றனர். தங்கள் சிறுநீரகங்களை விற்றும் கடனடைக்க இயலாமல் விவசாயிகள் - உலகமயமாக்கப்பட்ட சூழலில் வாழ முடியாத விவசாயிகள் - தற்கொலைக்குத் தள்ளப்பட்டனர். விதைக‌ளுக்காக‌ க‌ம்பெனிக‌ளிட‌ம் கையேந்திய‌ விவ‌சாயிகளின் வாழ்க்கையை கார்ப்ப‌ரேட் க‌ம்பெனிக‌ள் கொள்ளைய‌டித்த‌ன. பலியான விவசாயிகளில் பெரும்பான்மையினர் சிறு விவசாயிகள் மற்றும் பெரும் கடன்சுமை கொண்டவர்கள்.

இந்த‌ உலகமயமாக்கலுக்கும், விவ‌சாயிக‌ளின் த‌ற்கொலைக்கும் இடையிலிருக்கும் உற‌வை நம‌து அர‌சு புரிந்துக்கொள்ளாதது போல நடிக்கிறது. மின்சார‌த்தை இல‌வ‌ச‌மாக‌க்கொடுத்தும், க‌ட‌ன்க‌ளை த‌ள்ளுப‌டி செய்தும் கூட தொடரும் விவ‌சாயிகளின் த‌ற்கொலைக்கான‌‌ கார‌ண‌ங்க‌ளை தேடுகிற‌து.மாறிவரும் சுற்றுசூழலையும், காலநிலையையும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள மறுக்கிறது. மாறாக,விவ‌சாயிக‌ளின் த‌ற்கொலையை அறிவிய‌ல் பூர்வ‌மாக‌ ஆராய முற்ப‌டுகிற‌து. பொருளாதார‌ கார‌ண‌ங்களை புறம் தள்ளிவிட்டு விவசாயிகளின் குடிப்பழக்கமே காரணம் என்ற முடிவுக்கு வருகிறது. விவசாயக்கொள்கைகளை மாற்றுவதை விட்டுவிட்டு விவசாயிகளின் மனப்போக்கை மாற்ற பரிந்துரைக்கிறது!! அவ‌ர்க‌ளுக்கு த‌ன்ன‌ம்பிக்கையும் சுய‌ ம‌ரியாதையும் அதிக‌ரிக்க‌ வொர்க் ஷாப்க‌ள் கூட பல மாநில‌ங்க‌ளில் ந‌ட‌ந்ததாக செய்திகளைப் வாசித்திருப்போம்.

த‌னியார் ம‌ய‌த்தினாலும், உல‌க‌ம‌ய‌மாக்க‌லாலும் விவ‌சாயிக‌ள் த‌ங்க‌ள‌து அடையாள‌த்தை இழ‌ந்துவிட்ட‌ன‌ர். உல‌குக்கு உண‌வு வ‌ழ‌ங்கும் பெருமைக்குரிய‌ ப‌ணி என்று ந‌ம‌து அறுவடைத்திருநாள் வாழ்த்த‌ட்டைக‌ளில் வித‌வித‌மான‌ வார்த்தைக‌ளில் உழ‌வ‌னைப் போற்றி, வாழ்த்திய‌ நிலை போய், இன்று, அவ‌ர் பன்னாட்டு கம்பெனிகளிடம் விதைகளை வாங்கும் வாடிக்கையாளராக மாற்றப்பட்டுவிட்டார். ப‌சுமைப் புர‌ட்சியால் த‌ன்னிறைவு அடைந்துவிட்டோம் என்று சொல்லிக்கொள்ளும் அர‌சு விவ‌சாயிக‌ள் மீதுதான் போர் தொடுக்கிறது. ஒவ்வொரு வருடமும் தற்கொலை செய்துக்கொள்ளும் விவசாயிகளின் சதவீதம் வளர்ந்து வருகிறது. உதவியற்று நிற்கும் விவசாயிகளின் மீது ப‌ழியைப் போடுகிற‌து.

சில‌வார‌ங்க‌ளுக்கு முன் வெங்காய‌த்தின் விலை நினைத்துப்பார்க்க‌ முடியா வ‌ண்ண‌ம் விலையுய‌ர்ந்த‌து. ஏன்? சிலர் வெங்காயத்தை ஏற்றுமதி செய்வதால்தான் என்றும் மாறிவரும் காலநிலை அல்லது பெய்த மழைதான் உற்பத்தியைக் கெடுத்தது என்றும் பல காரணங்கள் கூறப்பட்டது. உச்ச‌ப‌ட்ச‌மாக‌, ஏற்றும‌தி செய்ய‌ப்ப‌ட்ட‌ வெங்காய‌த்தை பாகிஸ்தான் திருப்பித்த‌ர‌ ம‌றுத்துவிட்ட‌து என்றும் ஒரு ப‌க்க‌ம் செய்தி வந்தது.சாதார‌ண‌ ம‌னித‌ன் வெங்காய‌த்தை வாங்க‌ இய‌லாத அதே நாட்டில்தான் - சிலநாட்கள் முன்பு ராக்கெட்டும் விட‌ப்ப‌ட்ட‌து. விலையேறியது வெங்காயம் மட்டுமில்லை.... கத்தரிக்காய், வெண்டைக்காய்,பாகற்காய்,உருளை, தக்காளி ,கேரட், கொத்தமல்லிக்கூடத்தான். சாமானிய‌ ம‌னித‌னுக்கு உண‌வு என்ப‌து ஒரு ல‌க்ஸ‌ரி போலாகிவிட்ட‌து.

இதில்,விவசாயிகளை - விவசாயத்தை ஒழித்துவிட்டு பொங்க‌லும், சங்கராந்தியும், உழ‌வ‌ர் திருநாளும் யாருக்கு? உழ‌வ‌ர்க‌ளுக்கா?!

(செய்திகள் : இணையத்திலிருந்து)

ப... டி...படி

"ஏ"

"ழு"

"ம்ம்..சேர்த்து படி"

"ஏழு"

"ஏழு...அப்புறம்"

"வா"

"ல்"

"க"

"ளு"

"ட்?இல்ல..ட"

"ன்"

"வா லு/ளுடன்"

”அப்டியா எழுதியிருக்கு...சேர்த்துபடி”


”ஏ”

”ழு”


”..அதுதான் முன்னாடியே படிச்சுட்டே இல்ல, பப்பு, அடுத்த வார்த்தைய படி...”


”வா”

”ல்”

”க”

”ளு”

”ட”

”ன்”

”ம்ம்..என்னது...சொல்லு...சேர்த்து..”


”வா க....”

”ம்ஹூம்..சரி ஃப்ர்ஸ்ட்லேர்ந்து படி...”


”ஏ”

”ழு”

(அவ்வ்வ்வ்...மறுபடியும் முதல்லேர்ந்தாஆஆஆ?!!)
”ஏழு தான் அப்பவே படிச்சுட்டே இல்ல..ரெண்டுரெண்டு எழுத்தா சேர்த்து படி
இது என்ன?”

”வா”

”இது?”

”ல்”

”சேர்த்து சொல்லு”

”வால்”

”அப்புறம்..இது”

”க”

”அப்புறம்?”

”ளு”

”சேர்த்து சொல்லு...”

”களு”

(அவ்வ்வ்வ். அழுதுடுவேன்)
“முழுசா படி...வால்ல்ல்?”

”களு”

ஃப்ர்ஸ்ட்லேருந்து...

”வால்களு”

”யெஸ்...அப்புறம்...”

”ட”

”ன்”

”டன்”

”உனக்கே படிக்க தெரியுதே!இப்போ சேர்த்து சொல்லு....”

”ஏழு...”

”ம்ம் (மேலே!)..ஏழு வால்..”

”வால்களுடன்”

”சூப்பரா படிக்கற பப்பு.....முழுசா சொல்லு பாக்கலாம்...”

”ஏழு வால்களுடன்”

ஹப்பாடா!சக்ஸஸ்...

”ஒ”

”ரு”

”ஒரு ”

”முதல்லேருந்து சொல்லி சொல்லி படி”


”ஏழு வால்களுடன் ஒரு”

”எ”

”லி”

”எலி”

”ம்ம்..இப்போ ஃபுல்லா படி..”

”ஏழு வால்களுடன் ஒரு எலி”

கொஞ்ச நேரத்துக்கு ஒரே கைதட்டல்...ஹை-ஃபை...

”இப்போ, அடுத்த பக்கம்...”

”போ..அதெல்லாம் நீதான் சொல்லணும்...நீயே படிச்சு சொல்லு...”

(ஸ்ப்பா...ஒரு தலைப்பை படிக்க வைக்கறதுக்குள்ளேயே இங்க பிபி ஏறுது...பப்புவுக்கு உயிர்மெய் எழுத்துகளை கற்றுக்கொடுத்த ஆயாவுக்கு அன்பு முத்தங்கள். எப்படி அத்தனை வேரியேஷன்களை கற்றுக்கொள்வாள் என்று மலைப்பாக இருந்தது. ஆயா என் கவலையைப் போக்கினார்.)

உலகத்துலே இருக்கிற அனைத்து ஆசியர்களுக்கும்...முக்கியமா தொடக்கநிலை ஆசிரியர்களின் பொறுமைக்கு என் சிரம் தாழ்ந்த வணக்கங்கள்!!

உயிரைப் பணயம் கேட்கும் மெட்ரோக்கள்

அலுவ‌ல‌க‌ம் செல்லும் வ‌ழியில் மெட்ரோ ரயிலுக்கான வேலைகள் நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. 'இங்கேதான் மெட்ரோ ரயில் ட்ராக் வரப்போகுது, இப்பவே வாங்கி போட்டீங்கன்னா நல்லா விலையேறிடும்‌' என்று ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் தரகர் காட்டிய கல்லும் மண்ணுமான இடம், இன்று தார்சாலையும், தூண்களுமாக இருக்கிறது. சைன் போர்டுகள் அவ்வப்போது இடம் மாறும். டேக் டைவர்சன்கள் முளைக்கும். அங்குமிங்கும் ஓடியா‌டி சின்ன‌ஞ்சிறு ம‌னித‌ர்க‌ள் அந்த‌ பிர‌மாண்டமான‌ பால‌த்தை எழுப்பிக் கொண்டிருப்பார்க‌ள். புரியாத மொழியில் அவர்களுக்குள் க‌த்திக் கொள்வார்கள். ஒருசிலர் தலையில் மஞ்சள் நிற பிளாஸ்டிக் தொப்பி அணிந்திருப்பார்கள். சாயங்கால வேளைகளில் ஃப்லோரசன்ட் நிற கோட் அணிந்திருப்பார்கள். கண்முன்னால் அந்த பாலம் உயிர் பெற்று எழுவதை ஆச்சரியமாக பார்த்துக்கொண்டே கடந்து செல்வேன்.

ஒரு நாள் காலை, எட்டு மணி இருக்கும். பலநூறு அடிகள் மேலே, தூணின் ஓரத்தில் அமர்ந்தபடி வெல்டிங் வேலை செய்துக்கொண்டிருந்தார் ஒருவர். கண்களில் கருப்புக்கண்ணாடி. அதைத்தாண்டி வேறு எந்த பாதுகாப்பு கவசங்களோ உடைகளோ இல்லை. குறைந்தபட்சம் தலைக்குக் கூட ஹெல்மெட் போன்ற கவசங்களை அவர்கள் அணிந்திருக்கவில்லை. பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போதே இன்னொருவர் மிகவும் சாவதானமாக ஏதோ சொன்னபடி அவர‌ருகே உதவி செய்ய வந்தார். அவரும் எந்த விசேஷ பாதுகாப்பு கவசங்களை அணிந்திருக்கவில்லை. பாதுகாப்பு குறித்த எந்த அச்சமும் இல்லாமல், ஒருவர் கம்பிகளை பிடித்துக்கொள்ள இன்னொருவர் வெல்டிங் வேலையில் ஈடுபட்டிருந்தார். பார்க்கும் யாருக்கும் வயிற்றில் சொரேர் நிச்ச‌ய‌ம்!

ஒருநிமிடம், அவர்கள் நழுவினாலோ அல்லது சறுக்கினாலோ பிடித்துக் கொள்ளவோ, தடுக்கவோ ஏதுமில்லை. கீழே தார்சாலை. அவர்கள் அணிந்திருந்த மஞ்சள் நிற தொப்பி வெயில்/மழையைத்தவிர வேறு எதற்கும் உதவாது.கரணம் தப்பினால் மரணம் போல்தான்.

அடுத்த‌ சில‌ வார‌ங்க‌ளில், அவ‌ர்க‌ள் வெல்டிங் வேலையை இன்னும் சில‌ தூண்க‌ளுக்க‌ப்பால் ந‌க‌ர்த்திச் சென்றிருந்தார்க‌ள். என‌க்குத் தெரிந்த அரைகுறை இந்தியில் கீழே இருந்தவர்களிடம் உரையாடிய‌ போது, இந்த‌ வேலை அவ‌ர்க‌ளுக்கு ப‌ழ‌க்க‌மான‌து என்றும் அதெல்லாம் ஒன்றும் ஆகாது என்றும் அலட்சியமாக சிரித்துக்கொண்டே கூறினார். அந்த‌ பீகார்/ஒரிஸ்ஸா இளைஞ‌ர்க‌ளுக்கு க‌லைஞ‌ர் காப்பீட்டு திட்ட‌ம் இருக்குமா? அவர்களது அடிப்படை பாதுகாப்புக்கு யார் பொறுப்பு?

எந்த பாதுகாப்பு ஏற்பாடுகளையும் செய்யாம‌ல் ந‌ட‌க்கும் அச‌ம்பாவிதத்தை விப‌த்தென்று சொல்ல‌ முடியுமா? சிலியின் சுர‌ங்க‌த்தில் நிக‌ழ்ந்த‌தை, நோக்கியாவில் அம்பிகாவுக்கு நிக‌ழ்ந்த‌தை விப‌த்தென்றுதானே சொல்கிறார்கள்!

அந்த‌ ப‌ட்டிய‌லில் க‌ட‌ந்த‌ ஞாயிறன்று மும்பை- மாதுங்காவில் புதிதாக‌ க‌ட்ட‌ப்ப‌ட்டுக்கொண்டிருந்த க‌ட்டிட‌த்தில் நிக‌ழ்ந்த லிஃப்ட் 'விபத்தையும்' சேர்த்துக்கொள்ளலாம். ஐந்து தொழிலாளிக‌ள் ப‌லியாகி இருக்கிறார்க‌ள். ஒருவ‌ர் காய‌ம‌டைந்துள்ளார். இந்த படுகொலைக்குப் பொறுப்பேற்க‌ வேண்டிய ந‌‌க‌ராட்சி த‌லைவ‌ரும், பொதுப்ப‌ணித்துறையின‌ரும், SRA அதிகாரியும் ஒருவ‌ரையொருவ‌ர் கைக்காட்டிய‌ப‌டி இருக்கிறார்க‌ள். இதில் கொடூரம் என்ன‌வென்றால், அது த‌ற்காலிக‌ லிஃப்ட் தொழிலாளிகள் உபயோகிக்க மட்டும். க‌ட்டிட‌த்திற்குச் சொந்த‌மான‌ லிஃப்டில், அங்கேயே வேலை செய்யும் தொழிலாளிக‌ள் செல்ல‌க்கூடாது போல!

பாதுகாப்பு ஏற்பாடுக‌ளைச் செய்யும் செல‌வுக‌ளில் மிச்ச‌ம் பிடிக்க‌லாம் என்ற‌ முத‌லாளிக‌ளின் லாபநோக்கும், மூன்றாம் உலக நாட்டு மக்களின் மீதான அலட்சியம்தானே போபால் ப‌டுகொலைக்கு மூல‌க்கார‌ண‌ம்? அதே லாப‌வெறியும், அல‌ட்சிய‌மும்தான் மாதுங்கா கொலைக்கும் கார‌ண‌ம்.

இது எங்கோ யாருக்கோ ந‌ட‌ந்த‌துதானே என்று எண்ண‌ வேண்டாம். இது போன்ற‌ செய்திக்கு வ‌ராத‌ 'விப‌த்துக‌ளும்' ம‌ர‌ண‌ங்க‌ளும் எண்ண‌ற்ற‌வை. புதிது புதிதாக கட்டிடங்கள் முளைக்கும் ந‌ம‌து ஊரில் கூட‌ க‌யிறால் க‌ட்டிய‌ ஏணிக‌ளில் அம‌ர்ந்துக்கொண்டு சுவ‌ர்க‌ளில் தொங்கிய‌ப‌டி வ‌ண்ண‌ம‌டிக்கும் இளைஞ‌ர்க‌ளை பார்த்திருக்க‌லாம். மேலே இருப்ப‌வ‌ர் அந்த‌ க‌யிற்றினாலான‌ ஏணியை பிடித்துக்கொள்ள‌ ந‌டுவில் இருக்கும் க‌ட்டையில் எந்த‌ பிடிமான‌மும் இல்லாமல் அம‌ர்ந்துக்கொண்டு வ‌ண்ண‌ம‌டிப்பார், இன்னொருவ‌ர். வ‌ண்ண‌மடிக்கும் பிர‌ஷ் கூட‌ தொழிலாளியே வாங்கிக்கொள்ள‌ வேண்டிய நிலைதான் பெரும்பாலும் - இதில் அவரது பாதுகாப்பு குறித்து என்ன யாருக்கு என்ன கவலை? முறையான‌ பாதுகாப்பு இல்லாமல்,அடிப்படை வசதிகள் கூட இல்லாமல் தொழிலாளிகளை பிழிந்தெடுக்கும் இத‌ற்குப் பெய‌ர் "சுர‌ண்ட‌ல்" என்றும் அழைக்கலாம் அல்லது "நகரமயமாக்கல்" என்றும் அழைக்கலாம்.

இப்ப‌டி உழைப்பை, உயிரை உறிஞ்சியெடுத்த‌ பால‌ங்க‌ள் மீதுதான் மெட்ரோக்க‌ள் ஓடுகின்ற‌ன‌. சாலைகள் இணைக்கப்படுகின்றன.க‌ட்டிட‌ங்க‌ள் வானளாவ உய‌ர்ந்து நிற்கின்ற‌ன. ந‌க‌ருக்குப் பெருமையைத் த‌ருகின்ற‌ன.
ம‌லிவாக‌க்கிடைக்கும் ம‌னித‌ வ‌ள‌த்தின் விய‌ர்வையில் ந‌க‌ர‌ங்க‌ள் ஜொலிக்கின்ற‌ன‌. வேலைவாய்ப்பென்று வருபவர்களை விட்டில்பூச்சிகளாய் கொல்கின்றன!

பப்பு டாக்(கீ)ஸ்

ரைனோவிடமெல்லாம் தற்போது பயம் போய்விட்டது. அது நீதான் என்று கண்டுபிடித்தபின் ‘ஆக்டோபஸ்’ தான் வந்துசெல்கிறது இப்போதெல்லாம். சகுந்தலா அம்மா, பப்புவை சாப்பிட வைக்க “சாப்பிட்டுடு பாப்பா, சாப்பிடலைன்னா வயித்துலே ஆக்டோபஸ் வந்து நெளியும், அப்புறம் வயத்துலே பூச்சி மாதிரி ஏறும்” என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தார்.

பப்பு. “ஆமா, சாப்பிடலைன்னா ஆக்டோபஸ் வரும், சின்ன வயசிலே சகுந்தலா ஆயாவுக்கு அப்படிதான வந்துச்சு..இல்ல ஆயா” என்றதும் சகுந்தலா ஆயா, ஜெர்க்காகி ‘எனக்கு ஏன் வருது, சாப்பிடாதவங்களுக்குதான் அப்டி வரும்!”




யார் கையை கட்டினாலும் ஆயாவும், பெரிம்மாவும் சொல்வது, ‘கைய கட்டாம பேசு’ என்பதுதான்.
பள்ளிக்குச் செல்ல துவங்கிய சில நாட்களில் பப்புவும் கைகளைத் கட்டத்தொடங்கினாள். ஆயாவின் தொடர் உபதேசத்தில் மறந்தும் போனாள். தற்போது பின்னால் கையைக் கட்டிக்கொண்டு நடப்பாள், எப்போதாவது. கேட்டால்,’ பிரேயர் முடிஞ்சி அப்படிதான் நடப்போம்’ என்பாள். உடற்பயிற்சி போல இருக்கிறது என்று நானும் விட்டுவிட்டேன். பிறகு, பெரிம்மா சொன்னது இது, ’ப்ரேயர் முடிஞ்சி போகும்போது ஒன்னை ஒன்னு ஏதாவது சீண்டிக்கிட்டு...கையை இழுக்கிறது, ட்ரெஸ்சை பிடிச்சு இழுக்கிறதுன்னு அட்டகாசம் பண்ணுவாங்களாம். அதுக்காக, இந்த மெட்ரிக்குலேஷன் ஸ்கூல்லே இப்படி கையை பின்னாடி கட்டிக்கிட்டு க்ளாஸ் ரூம்க்கு போகச் சொல்லுவாங்களாம்’.



”ஆச்சி, எனக்கு பிஸ்கெட் எடுத்துக்குடேன்.”

”பப்பு, நான் வொர்க் பண்ணிட்டு இருக்கேன் இல்ல, நீயே போய் எடுத்துக்கோ!”

”ஏய், சிங்கம் எங்கியாவது நடந்து போய் பிஸ்கட் எடுத்துக்குமா?”

அப்போதுதான் கவனித்தேன், கட்டிலின் ஓரத்தில் நாலுகாலால் நடந்துக்கொண்டிருதாள்.
போர்வையை மூடியபடி எல்லா மிருகங்களும் அதனுள் இருந்தது. ஓ...எல்லா மிருகங்களையும் வரச்சொல்லி அடித்துச் சாப்பிடும் சிங்கம், பிஸ்கட் கொண்டு வரச்சொல்கிறது!



வெள்ளிக்கிழமை வீட்டுப்பாட புத்தகத்தை வேனிலேயே விட்டுவிட்டாள். ’ஏன், பப்பு, வேன்லே ஏன் நோட்டை எடுக்கறே, பையிலே வைக்க வேண்டியதுதானே’ என்றதற்கு ‘வெங்கடேஷ்தான் என் நோட்டை கேட்டான்’ என்றாள். ‘பார்த்துட்டு திரும்ப பையிலதான் வைச்சிருக்கணும், சரி, மண்டே, ஆண்ட்டிக்கிட்டே சொல்லு, வேன்லே நோட்டை விட்டுட்டேன், அதான் ஹோம் ஒர்க் எழுதலன்னு’ என்றேன்.

“ஹேய், எனக்கு ஒரு ஐடியா வந்திருக்கு...மண்டே என்னை வேற ஸ்கூல்ல சேர்த்திடுப்பா!!”






பப்பு ஆயா..:-)



ஆச்சி, நான் மாடிலே ப்ளைட் பார்த்தேன்..அதுல ஆஃபிரிக்கா, ஜப்பான்னு எழுதியிருந்துச்சு...

!

யாராவது பார்த்திருக்கீங்களா?!

(அஃப்கோர்ஸ், அம்மாவுக்கு இது ஆச்சரியம் இல்லதான், ஏன்னா அம்மா, பப்பு வயசுலே இருந்தப்போ, ஏரோப்ளேன்ல போனவங்க, கயிறை மேலேருந்து தூக்கிப்போட்டு ஜன்னல் வழியா ஏறிவா, எங்க ஊருக்கு போகலாம்-னெல்லாம் கூப்பிட்டிருக்காங்களே!)

லாஸ்ட் வாய் சாப்பிடறவங்களுக்கு...

கடைசியா மீதி இருக்கிறதை காலியாக்கணும்னறதுக்குதான் இந்த ஐடியாவை யாரோ கண்டுபிடிச்சிருக்கணும். தின்பண்ட மூட்டையை பிரிச்சாலோ இல்ல யாருக்காவது விசிட்டர்ஸ் வந்திருந்தாலோ - காக்காங்களை மிஞ்சிடுவோம் நாங்க எல்லோரும், பாசத்துல. ஹாஸ்டல்ல இருந்தவங்களாலே இதை நல்லா புரிஞ்சுக்க முடியும். ரெடி ஸ்டார்ட் ஒன் டூ த்ரீன்னதும் ஒரே சமயத்துலே தட்டுலே கையைவிட்டு என்ன கிடைக்குதோ பகிர்ந்து உண்ணறதை பார்த்தா காக்காங்க என்ன - அண்டங்காக்காங்களே பயந்து ஓடிடும். ஆனாலும், கடைசிலே மீதி இருக்கிற ஒருவாயை மட்டும் சாப்பிட ஆள் இருக்காது. ஏதோ ஒரு படத்துல. நண்பன் சாப்பிடட்டும்னு சீன் போடுவாங்களே அது மாதிரிதான். நீ எடுத்துக்கோயா இல்ல நீ எடுத்துக்கோயான்னு பாச‌ம் நிக்க‌முடியாம தட்டுத் த‌டுமாறிக்கிட்டிருக்கும்.

’லாஸ்ட் வாய் சாப்பிடறவங்களுக்கு நல்ல ஹஸ்பண்ட்'ன்னு ஒரு பழமொழிய கண்டுபிடிச்சதுலேருந்து இந்த லாஸ்ட் வாய்க்குத்தான் செம போட்டி. நட்சத்திர ஜன்னலில் வானம் எட்டி பாக்குதே சென்டீ சீன்லாம் அதுக்கப்பறம் காலி. எல்லோரும் விளையாட்டுக்காகவாவது, 'எனக்குதான் நல்ல ஹஸ்பண்ட்'ன்னு சொல்லி கடைசியா இருக்கறதை சாப்பிடத்தான் செம போட்டி போட்டாலும் யாரும் ஹஸ்பண்டைப் பத்தி பெரிசால்லாம் கவலைப்படலை - எம்சிஏ கடைசி வருஷம் வரைக்கும்.

அதுக்கு அப்புற‌ம்தான் நிறைய பேருக்கிட்டே நிறைய மாற்றங்கள்...ஹீரோ 'நீயெல்லாம் ஒரு பொண்ணா பொண்ணா லட்சணமாவா நடந்துக்கறேன்னு' பளார்ன்னு ஒரு அறை விட்டதும் அடுத்த நிமிஷமே ஹீரோயின் புடவை, பூ, பொட்டு சகிதம் குடும்பக் குத்துவிளக்கா மாறி நிப்பாங்களே! (கனவு சீன்/பாட்டுலதான் மட்டும்தான் குத்துவிளக்குக்கு குத்து அலவுட்!)அதே மாதிரிதான். புடவை கட்டி போட்டோ எடுத்துக்கிறது,விரதம் இருக்கிறது,சாமி போட்டோக்கு பொட்டு வைக்கிறதுன்னெல்லாம், சமையலறையில பூந்து ரணகளம் பண்றதுன்னு. எல்லாம் க‌ல்யாண‌த்தை முன்னிட்டு... அட‌க்க‌ ஒடுக்க‌மா மாறும் வைப‌வம்! அதுவரைக்கும் புர்க்காவே போடாம இருந்த ஷாஹினும் புர்க்கா போட ஆரம்பிச்சதும் அப்போதான். எவ்ளோ ஜாலியா பேசிக்கிட்டு இருந்தாலும்...நமாஸ் சத்தம் கேக்கும்போது மட்டும் துப்பட்டாவை தலைக்கு மேலே இழுத்துவிட்டுப்பா, ஷாஹின்.

ஷாஹின் தமிழ் முஸ்லிம். திண்டுக்கல் பக்கத்துலே ஒரு குட்டி ஊர் அவங்களுக்கு. அவங்க ஊர் பத்தி சொல்ல ஆரம்பிச்சாலே ரொம்ப சுவாரசியமா இருக்கும். அவங்க ஊர்லே யார் வீட்டுலேயும் கேபிள் டிவி கிடையாது(இப்போவும் அப்படியான்னு தெரியாது). இதுவரைக்கும் போலீஸே அவங்க ஊருக்குள்ளே நுழைஞ்சது இல்லே. அவங்க ஊர் முழுக்க இவங்க உறவினர்கள்தான். பொண்ணுங்க, காலேஜ் வந்து படிக்கறது ஒன்னு ரெண்டு பேருதான்.கண்டிப்பா புர்க்கா போடனும்னெலாம் இல்ல. புர்க்கா போட்டாலும் அது முழுசா கவர் பண்ற இருக்கமாதிரி இருக்காது.. அவங்க அக்கால்லாம் போட்டது இல்ல. கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் அவங்க அம்மா மாதிரி வெள்ளை துணியை மேலே போர்த்திப்பாங்க. அவ்ளோதான். ஷாஹினோட அண்ணாதான் அதிகமா படிச்சவங்க. ஐஐடிலே மாஸ்டர்ஸ். அதோட ஒரு கம்பெனி ஆரம்பிக்கற ஐடியாலேயும் இருக்காங்க. அதனாலே கெமிஸ்ட்ரி படிச்ச ஷாஹினை இஷ்டம் இல்லாட்டியும் எம்சிஏ படிக்க சொல்லியிருக்காங்க. அப்படின்னெல்லாம்.....

காலேஜ், ஹாஸ்டல்னாலே நல்லா ஊர் சுத்தறதுதானே....அப்படி சுத்தும் போது ஷாஹின் புர்க்காவோடதான் வர ஆரம்பிச்சா. 'male gaze'-க்காகத்தான்னு ஆரம்பத்துலே நாங்களும் நினைச்சோம். ஆனா,இல்ல. அது, ’ந‌ற்குடி’ புர்க்கா. கேட்டப்போ, இந்த மாற்றம் எல்லாம் கல்யாணத்தை முன்வைச்சுதான்ற மாதிரி பதில் கிடைச்சது. சில‌ருக்கு ப‌க்தியா...விர‌த‌மா...இருந்த‌து ஷாஹினுக்கு புர்க்காவா இருந்துச்சு.அவ்ளோதான்! ஒரு கட்டத்துலே இந்த வைரஸ் என்னையும் தாக்கினப்போ, அது ’த‌லைமுடி’யா இருந்துச்சு.யாராவ‌து மாப்பிள்ளை வீட்டுக்கார‌ங்க‌ வ‌ர்றாங்க‌ன்னா,‌ அம்மா முத‌ல் நாள்லே இருந்தே ஆர‌ம்பிச்சுடுவாங்க‌...’தய‌வு செஞ்சு த‌லைமுடிய‌ க்ளிப் போட்டு க‌ட்டு’-ன்னு. ஏம்மான்னு கேட்டா, எல்லாம் என்னோட நல்லதுக்காம்.

ஆறேழு வ‌ருஷ‌த்துக்கு முன்னாடிதான் இந்த‌ நிலைமைன்னாலும் இப்போவும் பெரிசா மாறிட‌லைன்னு க‌ல்யாண‌ம் நிச்ச‌ய‌மான ஒரு ந‌ண்ப‌ர்கிட்டே பேசிக்கிட்டிருந்த‌ப்போ - "க‌ல்யாண‌த்துக்கு அப்புறம் நான் ஜீன்ஸ் போட‌மாட்டேன்னுதான் இவ‌ரே ந‌ம்புறாருன்னு' அவ‌ங்க‌ சொன்ன‌ப்போதான் தெரிஞ்ச‌து. "அவ‌ர் என்னை முத‌ல்ல பார்த்த‌தே இப்ப‌டிதான்...ஜீன்ஸும் குட்டை முடியோட‌வும்தான்...பாக்கற‌ப்ப‌ ம‌ட்டும் ந‌ல்லா மாட‌ர்னா பார்த்துப்பாங்க‌, அப்புற‌ம் க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்கிட்டு அவங்க‌ளை ப‌ழங்கால‌த்துக்கு மாத்த‌வேண்டிய‌து, இந்த‌ த‌மிழ்நாட்டு ப‌ச‌ங்களே இப்படிதான்." ந்னும் சொன்ன‌ப்போ என்னால‌ ஒன்னும் சொல்ல‌ முடிய‌லை. பொமரேனியன் நாய்க்குட்டியை நினைச்சுக்கிட்டேன்.

ஆச்சர்ய‌ம் என்னன்னா அவ‌ங்க‌ க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்க‌ப்போற‌து இதே சென்னையை சேர்ந்த‌வ‌ரைதான். இங்கேயே செட்டிலான‌வ‌ங்க‌ளைதான்.நானும் அபியும் என்ன‌ நினைச்சுக் கிட்டிருந்தோம்னா, சிட்டில‌ செட்டிலான‌ குடும்ப‌ம்னா ந‌ம்ம‌ளை புரிஞ்சுப்பாங்க‌, இப்ப‌டில்லாம் ந‌ச்சு ப‌ண்ண‌ மாட்டாங்க‌ன்னு, நாம‌தான் தெரியாம‌ த‌ப்பு (!) ப‌ண்ணிட்டோம்னு. ஆனா, திவ்யா சொன்ன‌தை கேட்ட‌ப்போ அதெல்லாம் மாயைதான்னு தெளிஞ்சுடுச்சு. அர்பிதா சொன்ன‌து ஞாப‌க‌த்துக்கு வ‌ந்துடுச்சு. அர்பிதாவும் முரளியும் காத‌ல் க‌ல்யாண‌ம் ப‌ண்ணிக்கிட்டாங்க. அர்பிதா மகாராஷ்டிரா. முரளி சென்னை பையன். ஒரே டீம். க‌ல்யாண‌மாகிட்டா ஒரே டீம்ல‌ இருக்க‌ முடியாது, அந்த‌ க‌ம்பெனிலே.

ஒருநாள் அர்பிதா முழு நீள‌ பாவாடை போட்டிக்கிட்டு வ‌ந்திருந்தா. அந்த‌ க‌ம்பெனில மாடிதான் ந‌ல்லா இருக்கும். பெங்க‌ளூர் வானிலை - மாடில‌ காபி- ஃப்ரெண்ட்ஸ் கூட‌ அர‌ட்டை. அப்ப‌டி நாங்க‌ ஒருநாள் பேசிக்கிட்டிருக்கும்போது அர்பிதாவும் எங்க‌ளோட‌ இருந்தா. முர‌ளி அவ‌ளை முறைச்சுக்கிட்டு ப‌க்க‌த்துலே வ‌ந்து ஏதோ சொல்லிட்டு போனார். அவ‌ர் போன‌தும், அர்பிதா முக‌த்துல‌ அப்ப‌ள‌ம் சுட்டு எடுக்க‌லாம் போல‌ இருந்த‌து. 'க‌ல்யாண‌ம் வ‌ரைக்கும் நாம‌ என்ன‌ போட்டாலும் ந‌ல்லாருக்கு ந‌ல்லாருக்குன்னு சொல்லுவாங்க‌. இந்த‌ ட்ரெஸ் போட்டுட்டு வா, அந்த‌ ட்ரெஸ் போட்டுட்டு வான்னு...உனக்கு ஷார்ட் ஸ்கர்ட் நல்லா சூட் ஆகுதுன்னு. க‌ல்யாண‌த்துக்கு அப்புற‌ம், these guys will start showing their true colors"ன்னு சொன்ன‌ப்போதான் அவ‌ர் என்ன‌ சொல்லியிருப்பார்னு புரிஞ்ச‌து. 'ஸ்க‌ர்ட் போடாதேன்ன்னு சொன்னா கேளு, அப்ப‌டியும் போட்டுட்டு வ‌ந்தா இப்ப‌டி வெளிலே எல்லார் முன்னாடியும் வ‌ந்து நிக்காதேன்னு'-தான் சொல்லிட்டு போயிருக்கார்! (என்னதான் மோனிகா பெலூச்சியையும், நிகோல் கிட்மேனையும் ரசிச்சாலும், குடும்பம்னு வந்தா...)

க‌லாச்சார‌த்தைக் காப்பாத்த‌வேண்டிய ம‌ந்திர‌க்கோல் எப்ப‌வும் பொண்ணுங்க‌ கையிலே - அதுவும் அவ‌ளோட‌ ந‌டை, உடை, பாவ‌னைகளை பொறுத்துதான் இருக்கு. பெண்கள் உடுத்தற உடைலே கூட குடும்ப கவுரவம், மானம், வளர்ப்பு எல்லாம் கலந்து இருக்கு.பொண்ணுங்க‌ளுக்கு க‌ல்யாண‌ம்கிற‌து ஒரு அடையாளமான்னு தெரியலை..ஆனா, கல்யாணம் பொண்ணுங்களுக்கு பல அடையாளங்களை வழங்குது. த‌ன்னோட ஐடன்டிடிக்காக ‌ இல்லாம‌ க‌லாச்சார‌ கார‌ண‌ங்க‌ளுக்காக‌‌ மாறுத‌லை ஏத்துக்கிற‌து உண்மையான‌ அடையாள‌மா? இது மாதிரி உடை விஷ‌ய‌த்துலேருந்து இன்னும் நிறைய‌ விஷ‌ய‌த்துலே த‌ன்னை மாத்திக்கிற‌வ‌ங்க‌ நிஜ‌மா விருப்பப்பட்டுதான் மாறுகிறார்களா? இல்லே, நம்ம குடும்பத்தை சேர்ந்தவங்ககிட்டே எதுக்கு பிர‌ச்சினைன்னு அமைதியா விட்டுக்கொடுத்துட‌றாங்க‌ளா?

கல்யாணமாகி விருந்துக்கு போறப்போ கண்டிப்பா புடைவை கட்டிட்டு போகணும்ன்ற சம்பிரதாயமே இருக்கு இல்லையா, பொதுவா! (கோயிலுக்கு போகும்போது புடைவை,தாவணியிலே போற‌மாதிரி. கோயிலுக்கும் புடைவைக்கும் என்ன‌ ச‌ம்ப‌ந்த‌ம்? பார‌ம்ப‌ரிய‌ க‌லாச்சார‌ லுக்தான் க‌ட‌வுளுக்கு உக‌ந்த‌தா?!)கல்யாணம்கிற நிறுவனத்துக்கு மட்டும் இது சொந்தம் இல்ல..பள்ளி, கல்லூரி நிறுவனங்களிலேயும் இது இருக்கே. சில வருடங்களுக்கு முன்னாடி அண்ணா யுனிவர்சிடிலே பொண்ணுங்க ஜீன்ஸ் டீ சர்ட்ல்லாம் போட்டுக்கிட்டு வரக்கூடாதுனெல்லாம் சொன்னாங்களே! டீச்சர்ங்கன்னா புடவைதான் கட்டணும்.ஏன்னா, புடவைதான் கடமை,கண்ணியம், கட்டுப்பாடு, மரியாதை, லட்சணம்...இதெல்லாம் ஆண்களுக்கு மியூச்சுவலி எக்ஸ்க்ளுசிவ்! ஏன் இந்த இரட்டைநிலை?