Monday, December 11, 2006

நினைவுகள் : யமுனை ஆற்றிலே...

1980களில் மிஷா என்று ஒரு சிறுவர் புத்தகம் ரஷ்யாவிலிருந்து வந்து கொண்டிருந்தது. அந்த புத்தகத்தை படிப்பதை விட அந்த புத்தக வாசனை எனக்கு மிகவும் பிடிதமானதாக இருந்தது! பனி என்பது என்பது கற்பனைக்கப்பாற்பட்டதாயிருந்த அந்த சிறுவயதில். மிஷாவின் மூலமாக பனிபொழிவினை தரிசிக்கமுடிந்தது. நிறைய

படக்கதைகளும், புதிர்களுமாக வண்ணமயமாய் அப்புத்தகம் காட்டியளிக்கும். அதன் மூலமாகத்தான் பென் ப்ரெண்ட்ஸ் என்னும் நட்பு முறை இருப்பதை அறிந்துக் கொண்டேன். அதில் பென் ப்ரெண்ட்ஸ் ஆக விருப்பப்படும் சிறுவ/சிறுமியரின் முகவரிகள், பன்னாட்டு ஸ்டாம்புகள் இருக்கும். அதோடு, இப்பொதைய சுட்டி விகடனில் வருவதைப் போல கைவண்ணப் பொருட்கள் செய்முறை விளக்கப்படம் கொடுக்கபட்டிருக்கும். வெட்டி, ஒட்டி செய்யும் விளையாட்டு பொருட்கள்..!! சனி, ஞாயிறுகளில் மிஷாவின் பிடியில் ஆட்பட்டிருப்பேன். winny the pooh, the scholl kid, Galileo created a perfect circle without a compass போன்றவை மிகவும் விரும்பி படிக்கப்படுபவை. கோகுலத்தின் 16 பக்க வண்ணப் படக்கதைகள், மற்றும் பூந்தளிரின் குரங்கு குசலா/ சுப்பையா படித்து கொண்டிருந்த எனக்கு இதை அறிமுகபடுத்தியது பெரிம்மாவின் கூட வேலை செய்யும் ஆசிரியையின் மகள். அதிலிருந்து படித்த ஒரு கதை இன்னும் என் நினைவில் இருக்கிறது...
அல்யோனா மிக அழகான பெண். நீண்ட கூந்தலையுடைவள். அதை பின்னி கொண்டு,
ஆற்ற்ஙகரையில் கட்டைகள் மீது அமர்ந்து தண்ணீரில் தெரியும் தன் பிம்பத்தை பார்த்துக் கொண்டிருப்பது அவளுக்கு மிகவும்
பிடித்த விஷயம். இதுதான் அவளது தினசரி வேலை. தன்னை விட யாரும் அழகில்லை என்பது அவளது எண்ணம்.

அவளது பக்கத்து வீட்டு சிறுமிகளோடு பேசி பழக மாட்டாள். அவளது பக்கத்து வீட்டு சிறுமி வர்வாரா.
அவளைக் கண்டால் அல்யோனாவுக்கு சுத்தமாக பிடிக்காது.

அம்மாவுக்கு உதவி செய்வது அவளுக்கு பிடிக்காத காரியம். வேலை செய்தால் தனது அழகு பாதிக்கப்படும் என்று வேலை எதுவும் செய்ய மாட்டாள். ஒரு நாள் அவளது அம்மாவுக்கு வேலை செய்ய முடியாமல் போய்விடும்.

அல்யோனாவோ அம்மாவுக்கு உதவி செய்யாமல் தனது அழகை பார்க்க ஆற்றங்கரைக்குப் போய்விடுவாள்.
பின்பு மதிய சாப்பாட்டுக்கு வீடு வருவாள். உணவு தயாராக இருக்கும்.

அல்யோனா எதைப்பற்றியும் கவலைப்படாமல், உணவு உட்கொள்வாள்.

பிறகு, திரும்ப ஆற்றங்கரையில் அமர்ந்து தனது அழகை ரசித்து கொண்டிருப்பாள்.

அப்போது ஒரு பாட்டி தண்ணீர் எடுக்க வருவார். வந்து,
உன் அம்மாவுக்கு உதவி செய்யவில்லையா..அவள் வேலை செய்ய முடியாத நிலையில் இருக்கிறார்களே என்பார். அவளோ நான் வேலை செய்தால் என் கைகள் அழுக்காகிவிடும். சுருக்கம் வந்து விடும் என்பாள். அப்போது பாட்டி, வர்வாரா பற்றி நீ என்ன நினைகிறாய் .

அவளோடு எனக்கு பேச பிடிக்காது. அவள் என் போல் அழகில்லை.

இன்று நீ உண்ட உணவு வர்வாரா சமைத்தது..அவள் உன்போல அழகில்லை என்றாலும், பிறர்க்கு உதவும் மன அழகு படைத்தவள். உன் அம்மாவுக்கு உதவி
செய்தவள் அவளே. அழகு என்பது தோலில் இல்லை..மனதில் இருக்கிறது என்று சொன்னாள்.

இதை கேட்ட அல்யோனா மனம் திருந்தி வீட்டுக்கு போய் அம்மாவுக்கு உதவிகள் செய்தாள்.

1 comment:

jayaganeshv27 said...

Hi mullai

When i read Fox-crow Story..it reflex my childwood remembrance..

Nice to read this after long time..

Dhoom3 very funny.....